آمله مقشر

درختی است از خانواده Euphorbiaceae زینتی به ارتفاع حدود ۱۸ متر با پوستی صاف به رنگ قهوه ای مایل به خاکستری کمرنگ، برگ ‌هایی ریز و انبوه و سبز رنگ. دارای گل هایی به رنگ زرد مایل به سبز، نامشخص، متراکم و خوشه ای، میوه هایی‌ کروی شکل، به اندازه گردو، ترش مزه با طعمی تلخ و گس و پوستی نازک و تا حدودی شفاف، شبیه به آلوچه و چسبیده به گوشت.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف آمله مقشر : ...
    طبع آمله مقشر :
    هشدار آمله مقشر :
    خواص درمانی آمله مقشر : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف آمله مقشر

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع آمله مقشر

سرد و خشک

محصول مورد استفاده آمله مقشر

میوه

نام علمی آمله مقشر

Phyllanthus emblica L

نام رایج انگلیسی آمله مقشر

emblic

هشدار آمله مقشر

آملج – أملج – آملا – اونلا – آنوله – حافظ الاعضاء

خواص درمانی آمله مقشر

مقوی عمومی بدن در برابر ویروس‌ها، باکتری ها و سایر میکروب ها، خنک کننده، ملین مزاج، مسهل سودا و بلغم رقیق، مقوی اعضای اصلی بدن مثل قلب، مغز، دماغ و کبد، قابض، مقوی حافظه، محرک قوای جنسی و افزایش منی، آنتی اکسیدانی بسیار قوی، مفرح و نشاط آور، تقویت کننده آلات تناسلی، پاک کننده قلب، مقوی عصب و بافت‌ های عصبی، برطرف کننده رطوبات زائد، بلندکننده و مقوی پیاز مو بوده و مانع فساد اخلاط و خارج‌کننده سودای غیرطبیعی از بدن، مخلوط شدن سودا و بخارات سوداوی و صفراوی سوخته با روح‌ شده و از صعود بخارات به مغز جلوگیری می کند. علاوه بر این از آن در درمان عطش، خونریزی بواسیر، رطوبت‌ معده و روده، فراموشی، فلج، مالیخولیا، آسم، برونشیت، سنگ مثانه، درد معده، سفیدی مو، خونریزی بینی، ضعف اعصاب، نفخ، تب، به ویژه از نوع بلغمی و سوداوی، سیاتیک، روماتیسم، سکته، شب ادراری، بی اشتهایی، ضعف دستگاه گوارش، عصبانیت، استرخاء، لقوه، وسواس سوداوی، سستی لثه‌ و زبان، لوزه‌های بزرگ و آویزان، رطوبات زائد چشم، ضعف بینایی، خونریزی، حرارت دم، ترس و خفقان، ضعف روده‌، سوء هاضمه، اسهال و بواسیر استفاده می شود.

نحوه مصرف درمانی آمله مقشر

- برای تقویت مو و جلوگیری از سفید شدن آن پودر آمله را با حنا مخلوط کرده و پس از خیسانیدن در حمام به موها بمالید. در صورت استفاده با عسل قدرت یادگیری را افزایش می دهد.
- برای بند آمدن خونریزی بینی، آمله را نرم کوبیده و با آب بارهنگ مخلوط کرده، بر پیشانی به صورت غليظ ضماد کنید.
- برای درمان زخم روده ها، آمله را به نرمی ساییده و به میزان مساوی با شکر مخلوط کرده، سپس آن را با مقداری روغن بادام شیرین چرب کنید و ناشتا بخورید.
- برای رفع شب ادراری، کوبیده آن را با زیره کرمان به مقدار مساوی مخلوط کرده و با عسل مخلوط کنید.
- برای رفع اسهال مزمن، حرارت معده، سوزش مقعد و ادرار، مصرف خیسانده‌ی این گیاه با تخم گشنیز نیم کوب شده مفید است. 
- برای تقویت چشم، آمله را خوب ساییده و با مقدار مساوی شکر مخلوط کنید. سپس آن را با مقداری روغن بادام شیرین مخلوط کرده تا کمی چرب شود. ۲۰ گرم از مخلوط به دست آمده را صبح ناشتا میل کنید.
- برای درمان اسهال مزمن، آمله را با گشنیز خشک به طور مساوی مخلوط و آن را پودر کنید و همراه با غذای نرمی بخورید.
- برای درمان سوء هاضمه ی ناشی از ضعف مزاج، درد موضعی و عرق ناشی از ضعف بدن، آن را در شربت قند خوب بجوشانید تا مثل مربا شود و روزی یک قاشق از آن را به همراه دو عدد میوه ی کامل  بدون هسته میل کنید.
- به عنوان درمان نازایی اگر خانم ها فقط هفت روز در ماه (دوران قاعدگی) از آن استفاده کنند، پس از مدتی باردار خواهند شد.
- برای تقویت ذهن و قلب آمله را بپزید و هر روز مقداری از آن را همراه با آب شیرین شده ی میوه بخورید و یا چند عدد تازه‌ی آن را میل کنید.
- برای درمان اسهال مزمن و پایین آمدن حرارت خون آمله را بدون هسته بکوبید و با آرد کنار و آب مخلوط کرده و بخورید.
-  به عنوان تقویت چشم و رفع پیچش شکم، میوه ی بدون هسته را با میزان مساوی شکر بسایید، بعد با کمی روغن بادام شیرین خمیر درست کنید و هر روز صبح ناشتا ۲۰ گرم از آن بخورید.
- برای درمان اسهال کهنه آمله را بدون هسته با گشنیز خشک به اندازه ی مساوی بسایید و همراه با غذای نرم بخورید.
- برای جلوگیری از خون دماغ  پودر آن را در آب خنک بریزید و بر پیشانی ضماد کنید. 
- برای تقویت و بلند شدن مو و جلوگیری از سفید شدن آن ها، پودر آن را با حنا مخلوط و خمیر کرده، شب ‌ها بر پوست سر بمالید. 
دستور تهیه نوشدارو:
غنچه ی گل سرخ ۲۴ گرم، سعد کوفی ۲۰ گرم، قرنفل ۱۵ گرم، سنبل الطیب ۱۵ گرم، قرفه ۱۰ گرم، زرنب ۱۰ گرم، زعفران ۱۰ گرم، بسباسه ۱۰ گرم، قاقله كبار (نوعی هل ولی سیاه رنگ است) ۱۰ گرم، هل سبز یا سفید ۱۰ گرم، جوزبوا ۱۰ گرم. این گیاهان را جداگانه کوبیده و بعد از الک کردن هریک را وزن کرده و مخلوط کنید. سپس ۴۵۰ گرم آمله بی دانه‌ی تازه را در ۴/۵ کیلوگرم آب بپزید تا یک سوم باقی بماند (اگر آمله تازه نداشتید از آمله خشک که قبلا خیس شده استفاده کنید) پس از آن باقی مانده را صاف کنید و با ۱ کیلوگرم شکر سرخ مخلوط کرده، مجددا بجوشانید تا آب شود و محلول قوام پیدا کند. سپس شربت آمله را از روی حرارت بردارید و مخلوط تمام گیاهان کوبیده را به آن اضافه کرده و با صندل آن را خوب هم بزنید تا به طور یکنواخت و کامل داروها در شربت آمله مخلوط شوند، پس از ۴۰ روز استراحت دادن به معجون، هر روز ۵ تا ۱۵ گرم از آن میل کنید.
 * بهتر است از آمله پرورده استفاده شود. (آمله پرورده، آمله ای است که ۲۴ ساعت در شیر گاو خیسانده شده باشد).
- به عنوان مقوى قلب، معده، دماغ، حافظه، ملین و جلوگیری از صعود بخارات معده به سـر مربای آن را مصرف نمایید.
- برای سیاه شدن مو و تقـویت آن از روغن آمله استفاده کنید.
طرز تهیه روغن آمله:
آمله رسیده، بی ریشه، بدون دانه و پوست کنده، بـرگ مـورد و پوسـت ریشـه صـنوبر را به مقدار مساوى کوبیده و در آب بپزید تا خوب پخته شود، سپس صاف کرده و به اندازه نصف آن روغن کنجد اضافه کرده، بجوشانید تـا زمانی که در ظرف فقط روغـن بماند.
 * مصلح آن سنبل الطیب و عسل می‌باشد.
توضیحات تکمیلی
درختی است از خانواده Euphorbiaceae  زینتی به ارتفاع حدود ۱۸ متر که گاهی به ندرت به ۳۰ متر هم می رسد. پوست آن صاف و به رنگ قهوه ای مایل به خاکستری کمرنگ است که در برخی نواحی از درخت جدا می شود. چوب این درخت سخت و شبیه به چوب گردو است. دارای برگ ‌هایی ریز و انبوه، سبز رنگ و پر مانند است که به صورت منظم در دو ردیف روی شاخه های بلند و باریک قرار گرفته اند. اگرچه این درخت در زمستان دچار خزان می شود اما شاخه های آن تماما از برگ عاری نشده و به ندرت درختی کاملا بی برگ می شود، به همین دلیل در برخی منابع از آن به عنوان درختی همیشه سبز ذکر شده است. گل های این درخت به رنگ زرد مایل به سبز، نامشخص، به صورت متراکم و خوشه ای در کنار برگ های پایینی تشکیل می شوند. معمولا گل های نر در قسمت های پایینی و روی شاخه های کوچک و گل های ماده در بخش‌های بالاتری نسبت به گلهای نر قرار دارند. میوه‌ی این درخت کروی شکل، به اندازه یک گردو، ترش مزه با طعمی تلخ و گس است و پوستی نازک و تا حدودی شفاف شبیه به آلوچه و چسبیده به گوشت که در ابتدا به رنگ سبز اما به مرور و پس از رسیدن زرد رنگ می شود. میوه، ریشه، پوست درخت و برگ اندام دارویی این گیاه هستند. این گیاه بومی هند و سرزمین های خاورمیانه، نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری است.