روغن به

روغن گیاهی است درختچه ای یا درختی از خانواده ی Rosaceae، به ارتفاع حداکثر ۸ متر، دارای شاخه های جوان پوشیده از کرک های نمدی، برگ های مدور یا کم و بیش بیضی شکل و پوشیده از کرک، گل های بزرگ و منفرد به رنگ سفید یا صورتی با ۵ عدد گلبرگ، میوه های گرد، زرد رنگ و پوشیده از کرک و دانه هایی به رنگ قهوه ای روشن یا قهوه ای تیره، بیضی شکل و مسطح به طول ۵ تا ۱۰ میلی متر.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف روغن به : ...
    طبع روغن به :
    خواص درمانی روغن به : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف روغن به

تنقیه,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع روغن به

سرد و تر

فصل برداشت روغن به

پاییز

محصول مورد استفاده روغن به

روغن

نام علمی روغن به

Cydonia oblonga Miller, Cydonia vulgaris Pers.

نام های دیگر روغن به

بهی - آنی - آبرود - آیوا - هیوا - شال به - شغال به - توچ - سنگه

خانواده روغن به

Rosaceae

نحوه مصرف درمانی روغن به

 *طرز تهیه: ابتدا آن را خوب بپزید، بعد با فشار آب آن را بگیرید و با روغن زیتون که به اندازه ی دو برابر آب گرفته شده است، مخلوط کرده و روی حرارت ملایم آنقدر بجوشانید و هم بزنید تا آب آن تبخیر شده و روغن باقی بماند. البته مراقب باشید که روغن نسوزد. 
- برای درمان زخم های دهان، سرگیجه و وزوز گوش، آن را استفاده کنید.
 - برای دفع سم حشرات گزنده و درمان سردرد گرم، خونریزی سینه، ورم کبد، اسهال مزمن و زخم روده ها، آن را بخورید یا با آن تنقیه کنید.

خواص درمانی روغن به

- برای دفع سم حشرات گزنده و درمان زخم های دهان، سرگیجه، سردرد گرم، خونریزی سینه، ورم کبد، اسهال مزمن و زخم روده مورد مصرف قرار می گیرد.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است درختچه ای یا درختی از خانواده ی Rosaceae، به ارتفاع حداکثر ۸ متر، دارای شاخه های جوان پوشیده از کرک های نمدی، برگ های مدور یا کم و بیش بیضی شکل و پوشیده از کرک، گل های بزرگ و منفرد به رنگ سفید یا صورتی با ۵ عدد گلبرگ، میوه های گرد، زرد رنگ و پوشیده از کرک و دانه هایی به رنگ قهوه ای روشن یا قهوه ای تیره، بیضی شکل و مسطح به طول ۵ تا ۱۰ میلی متر. دانه، پوست میوه، برگ و پوست درخت، اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. رب و روغن به خاصیت دارویی دارند. دانه های به که داخل میوه می باشند اندام دارویی اصلی گیاه را تشکیل می دهند و زمان جمع آوری و خشک نمودن آن ها پس از رسیدن میوه به و در فصل پاییز می باشد. خشک کردن آن ها نیز در دمای ۴۰ تا ۵۰ درجه سانتیگراد انجام می شود. این گیاه بومی مشرق زمین و مرکز آسیا است و در ایران نیز اکثرا در نواحی شمال و شمال غرب به خصوص در استان های گیلان، مازندران، آذربایجان، لرستان و کرمانشاه یافت می شود.