پونه کوهی

گیاهی است از خانواده ی Labiatae، علفی، پایا، چند ساله، معطر، دارای ساقه و شاخه های پوشیده از کرک به رنگ سبز مایل به قرمز و ارتفاع حدودا ۷۰ سانتی متر، برگ های پوشیده از کرک، بیضی شکل و نوک تیز به رنگ سبز تیره و پهن تر و بزرگ تر از برگ مرزنگوش و گل های ارغوانی رنگ که در اوایل تا اواخر تابستان در انتهای شاخه های گل دهنده به طور مجتمع و گروهی ظاهر میشوند.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف پونه کوهی :
    طبع پونه کوهی :
    هشدار پونه کوهی :
    خواص درمانی پونه کوهی : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف پونه کوهی

خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع پونه کوهی

گرم و خشک

فصل برداشت پونه کوهی

تابستان

محصول مورد استفاده پونه کوهی

سرشاخه گل دار

نام علمی پونه کوهی

Mentha Pulegium L.

نام رایج انگلیسی پونه کوهی

Pudding grass, Europeam Penny royal, Pennyroyal

نام های دیگر پونه کوهی

پونه - حبق - فلیحا - فلیه - فودنج

خانواده پونه کوهی

Labiatae

هشدار پونه کوهی

- در دوران بارداری از مصرف این گیاه خودداری نمایید

نحوه مصرف درمانی پونه کوهی

-به عنوان تونیک، ادرارآور، نشاط آور، قاعده آور و برای ازدیاد حیض در مواقعی که جریان آن در اثر سرما کم شده باشد، رفع عقیم بودن و درمان زکام، یرقان، سرفه، گلو درد، استسقا، سل، ناراحتی های کبدی و ضعف مفرط، ۱۰ تا ۲۰ گرم از سرشاخه های گل دار آن را در یک لیتر آب جوش دم کنید و آب آن را روزی ۳ فنجان به نوبت بنوشید.
 - برای رفع عوارض آفتاب زدگی، آن را با گیاه بارهنگ به طور مساوی بجوشانید و آب صاف کرده آن را بنوشید.
 - به عنوان خلط آور، برونشیت های ناشی از گریپ و رفع سرفه، ۲ گرم عصاره ی روان پونه، ۱۵۰ گرم جوشانده ی بنفشه و ۵۰ گرم پر سیاوش را به خوبی مخلوط کرده، به مقدار یک قاشق سوپ خوری، هر ۲ ساعت یک بار مصرف نمایید.
 - به عنوان صفرا بر و مقوی معده، ۲۰ گرم عصاره ی روان پونه، ۱۰ گرم عصاره ی روان بسفایج و ۱۰ گرم عصاره ی رومارن را مخلوط کرده، ۴۰ تا ۶۰ قطره قبل از غذای ظهر و شب مصرف نمایید.

خواص درمانی پونه کوهی

از این گیاه به عنوان تونیک، ادرارآور، محرک ترشحات صفرا، نشاط آور، صفرا بر، قاعده آور و برای ازدیاد حیض در مواقعی که جریان آن در اثر سرما کم شده باشد، باد شکن، خلط آور، محلل، تسهیل کننده هضم، تسهیل خروج اخلاط، رفع عقیم بودن، رفع عوارض آفتاب زدگی، رفع نزله، ضد عفونی کننده، رفع لکه های جلدی، دفع حشرات و درمان زکام، یرقان، سرفه، گلو درد، استسقا، سل، ناراحتی های کبدی، گزش مار و عقرب، سر درد، استفراغ، دل پیچه ها، ناراحتی های ناشی از گریپ، احساس چنگ زدگی در معده، بی اختیاری دفع ادرار، سنگ کلیه، ضعف دوران نقاهت، درد معده، بیماری های سینه و قلب، سیاه سرفه، هیستری، نفخ، نقرس و ضعف مفرط استفاده می شود.

توضیحات تکمیلی

گیاهی است از خانواده  Labiatae، علفی، پایا، چند ساله، معطر، دارای ساقه و شاخه های پوشیده از کرک به رنگ سبز مایل به قرمز و ارتفاع حدودا ۷۰ سانتی متر، برگ های پوشیده از کرک، بیضی شکل و نوک تیز به رنگ سبز تیره و پهن تر و بزرگ تر از برگ مرزنگوش و گل های ارغوانی رنگ که در اوایل تا اواخر تابستان در انتهای شاخه های گل دهنده به طور مجتمع و گروهی ظاهر می شوند. کلیه اعضای هوایی ، اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. اسانس این گیاه خاصیت دارویی دارد. این گیاه در سواحل دریا، دامنه ی کوه ها و جنگل های مناطق مختلف اروپا، افریقا و آسیا می روید. در ایران نیز در مناطق شمال در لاهیجان، تالش و آستارا به صورت خودرو دیده می شود.