گل همیشه بهار

گیاهی است از خانواده ی Compositae، علفی، یک یا چند ساله، دارای ساقه هایی افراشته، بسیار منشعب و معمولا تا انتها برگ دار، برگ های تخم مرغی شکل و کرک دار به رنگ سبز مایل به قهوه ای و گل های معطر به رنگ نارنجی تا زرد.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف گل همیشه بهار : ...
    طبع گل همیشه بهار :
    هشدار گل همیشه بهار : ...
    خواص درمانی گل همیشه بهار : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف گل همیشه بهار

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),سایر,خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی),تنطور

طبع گل همیشه بهار

سرد و خشک

فصل برداشت گل همیشه بهار

تابستان,پاییز

محصول مورد استفاده گل همیشه بهار

گیاه کامل

نام علمی گل همیشه بهار

Calendula officinalis L.

نام رایج انگلیسی گل همیشه بهار

Pot marygold، Marygold

نام های دیگر گل همیشه بهار

همیشه جوان - دائم الحیوه - کالاندولا - زرگل - قوقحان - اقحوان - زبیده - آذرگون - اقحوان اصفر - قرقهان

خانواده گل همیشه بهار

Compositae

هشدار گل همیشه بهار

- این گیاه به صورت موضعی بسیار مفید است و بهتر است خورده نشود. همچنین خوردن زیاد آن سمی است. -در دوران باردای و شیردهی بسیار خطرناک می باشد. همچنین ممکن است باعث سقط جنین شود.

نحوه مصرف درمانی گل همیشه بهار

- برای درمان التهاب های پوستی، اگزما و خشکی پوست به صورت پماد یا کرم حاوی عصاره ی گل کالاندولا استفاده کنید.
 -به عنوان معرق، ۵ گرم پودر خشک گل را به ازای هر فنجان آب، دم کرده و بنوشید. همچنین اگر مصرف آن را به مدت ۷ روز ادامه دهید موجب رفع اختلالات قاعدگی می شود.
 -به عنوان تصفیه کننده ی خون و ملین، 1 تا 2 گرم به ازای هر فنجان دم کرده و بنوشید.
 - به عنوان ادرار آور، ۲۰ گرم از آن را در ۱ لیتر آب دم کنید و طی 24 ساعت مصرف نمایید.
 - به عنوان قابض، معرق، محرک، ضدعفونی کننده و نیز برای تصفیه ی خون، فرونشاندن ورم طحال و درمان سوء هاضمه، خونریزی شدید بواسیر، یبوست معده، سردرد، خونریزی لثه، درد چشم، سرفه های گرم، درد سینه، ضعف اعصاب، کم خونی، زردی، ناراحتی های عادت ماهیانه، جوش، اگزما و اعضای سرطانی، ۱۰ تا ۲۰ گرم تازه یا ۱۵ تا ۳۰ گرم خشک شده آن را در یک لیتر آب جوش به مدت ۱۵ دقیقه دم کنید، بعد آب صاف کرده ی آن را با عسل شیرین کرده و هر روز صبح، ظهر و شب هر بار یک فنجان بنوشید. 
- برای جلوگیری از تخمه (سوء هضم غذا که باعث احساس سنگینی در معده می شود.) و تسکین درد معده، ۳ گرم از آن را همراه با برگ هایش در یک لیتر آب بجوشانید، بعد دم کنید و روزی سه فنجان از آب صاف کرده ی آن را به نوبت بنوشید. برای تنظیم عادت ماهیانه نیز، هر ماه هشت روز قبل از اولین روز قاعدگی شروع به خوردن آن کنید، به این ترتیب که پس از هر غذا یک فنجان بنوشید.
- برای درمان کهیر، تازه ی آن را بکوبید و ضماد کنید.
 - برای درمان میخچه، تازه ی آن را به مدت ۲۴ ساعت در سرکه خیس کنید و بعد ضماد کنید.
 - برای فرونشاندن ورم پلک چشم، آن را با شیر و آرد جو خمیر کرده، به صورت لواشک درآورید و ضماد کنید. از آب طبخ شده ی آن نیز در چشم بچکانید.
- برای رفع قی و التیام زخم های داخلی، ۱ تا ۲ قاشق متوسط از شیره ی تازه ی آن را مخلوط با یک شربت بخورید.
 - برای برطرف کردن زگیل، ۵ عدد تازه ی آن را بکوبید و در یک فنجان الکل به مدت یک شبانه روز خیس کنید، بعد به وسیله ی پنبه یا پارچه ی تمیز، الکل را به مدت ۴۸ ساعت بدون وقفه بر روی محل کمپرس کنید.
 - همچنین می توانید برای درمان زگیل و میخچه، تازه ی آن را در سرکه خیس کنید و بر روی موضع بگذارید.
 - برای درمان ورم کبد، ورم مجاری صفراوی و کیسه ی صفرا، تازه ی آن را بکوبید و مقدار ۸۰ گرم از عصاره ی آن را بگیرید و بنوشید. 
- برای بند آوردن اسهال، گرد خشک شده ی آن را بخورید. - برای خشک کردن ترشحات زیاد از حد رحم، پودر آن را به وسیله ی پنبه شب ها به خود بمالید.
 - برای درمان زخم ناشی از سوختگی، تازه ی آن را له کرده و ضماد کنید.
 - برای التیام زخم های بد، خراش پوست و زخم های واریسی، ۴ تا ۶ گرم شیره ی تازه ی آن را بگیرید، با ۵۰۰ گرم کره مخلوط کرده، به صورت پماد درآورید و بر روی موضع بمالید.
 -به عنوان التیام دهنده و درمان زخم ها، جلوگیری از ملتهب و چرکین شدن آن ها از تنطور گل همیشه بهار استفاده نمایید.
 -برای درمان زخم و جراحات، سوختگی ها، سرمازدگی و بیماری های مختلف پوستی ۲ مشت از گل را در ۱ لیتر آب بجوشانید و به صورت ضماد یا کمپرس بر روی موضع قرار دهید.

خواص درمانی گل همیشه بهار

همیشه بهار تصفیه کننده ی خون، ملین، صفرا آور، محرک غدد گوارشی، قابض، قاعده آور، عرق آور، بندآورنده ی خونریزی، ضد التهاب، ترمیم کننده زخم ها (ازجمله زخم بستر)، ضد لک صورت، ضد درد، ضدعفونی کننده، رقیق کننده ی خون، آرام بخش، خواب آور، آنتی بیوتیک، تب بر، خنک کننده، محرک غدد و تونیک غدد و اعصاب است. از این گیاه برای حفاظت از پوست های حساس، جلوگیری از تجزیه شدن خون سرطانی، کاهش فشارخون، تسکین دل پیچه، تقویت و تحریک کبد، تقویت معده، تنظیم عادت ماهیانه، تقویت مو، رفع درد قاعدگی، رفع کم خونی، رفع تپش قلب، رفع مویرگ های نمایان پوست، خشک کردن ترشحات بیش از حد رحم، تقویت نیروی جنسی، تسکین درد و فرونشاندن ورم طحال و نیز درمان زردی، تورم غده ی پروستات، آبسه، تهوع و تکرر استفراغ، ورم کبد، ورم مجاری صفراوی و کیسه ی صفرا، اسهال حاد یا مزمن، کولیت (التهاب روده ی بزرگ یا کولون)، یبوست، سوء هاضمه، بواسیر خونریزی دهنده، نیش حشرات و رتیل، زخم های واریسی، زخم های گوارشی (معده و روده)، اختلالات کبد و کیسه ی صفرا، قی، یخ زدگی در سرما، تشنج، خفقان، درد مفاصل، غدد سرطانی و سرطان های رحم، آفتاب سوختگی، سلولیت، درماتوز (التهاب، قرمز شدن و خارش پوست) اطفال، پروستات، گرفتگی صدا، خون ادراری، نقرس، ورم گوش، چشم و لثه، درد چشم، سرفه های گرم، درد سینه، ضعف اعصاب و سردرد، دانه های جلدی، اگزما، جوش، کورک، پینه بستن دست یا اگزمای مقعد، پا، التهاب و تورم غدد پستان، گانگلیون هتی لنفاوی، التهاب مثانه و ریه، لوزالمعده و روده ی بزرگ استفاده می کنند.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Compositae، علفی، یک یا چند ساله، دارای ساقه هایی افراشته، بسیار منشعب و معمولا تا انتها برگ دار، برگ های تخم مرغی شکل و کرک دار به رنگ سبز مایل به قهوه ای و گل های معطر به رنگ نارنجی تا زرد. برگ و کلاپرک های کامل یا گلچه های جدا شده از نهنج، اندام دارویی گیاه را تشکیل می دهند. دوران گلدهی این گیاه بهار تا اواخر پاییز و زمان برداشت آن تمام طول تابستان تا اواخر پاییز است. گل همیشه بهار که یکی از فراوان ترین گیاهان جهان به حساب می آید، در زمان قدیم توسط هندوها و عرب ها به عنوان دارو استفاده می شده است و امروزه نیز به عنوان گل تزیینی در غذاهای متفاوت مورد مصرف قرار می گیرد. این گیاه بومی اروپا و آمریکای شمالی است و در ایران نیز به منظور استفاده ی دارویی کشت می شود. "