چای کوهی

گیاهی است از خانواده Clusiaceae، پایا، کوتاه، دارای ساقه های کرک دار به رنگ سبز یا تقریباً متمایل به خاکستری، گل های خوشه مانند به رنگ صورتی، ارغوانی و به ندرت سفید یا متمایل به زرد، کاسه گل لوله ای و پوشیده از کرک های بلند، به رنگ سبز تا بنفش تیره است و برگ های آن به صورت ساقه ای، پهن، دراز، خطی یا سرنیزه ای می باشد.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف چای کوهی : ...
    طبع چای کوهی :
    هشدار چای کوهی : ...
    خواص درمانی چای کوهی : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف چای کوهی

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع چای کوهی

گرم و خشک

محصول مورد استفاده چای کوهی

گیاه کامل

نام علمی چای کوهی

Stachys lavandulifolia

نام رایج انگلیسی چای کوهی

Betony

نام های دیگر چای کوهی

توکلیجه - توکلوجه - چای چوپان - چای پشمی - گل کوفته - سنبله زیبا - چای کوهی - پشمینه علف - کلکنه

خانواده چای کوهی

Clusiaceae

هشدار چای کوهی

- افراد گرم مزاج از این گیاه کمتر استفاده کنند.
- همراه با داروهای دیگر مصرف نشود، زیرا خوردن زیاد چای کوهی ادرار را خون آلود می‌کند.
- مصرف چای کوهی برای زنان باردار مضر بوده و ممکن است موجب سقط جنین شود.
- مصرف هم زمان چای کوهی با داروهای ضد بارداری، سرماخوردگی، حساسیت و آسم ممنوع است.

نحوه مصرف درمانی چای کوهی

- بهترین شیوه مصرف این گیاه دم کرده است. به این صورت که یک قاشق مرباخوری پر از چای کوهی را در یک لیوان آب جوش ریخته، خوب هم بزنید و روی آن را پوشانده، بعد از۲۰ دقیقه آن را صاف کرده و میل کنید.
- برای تقویت  قوای جنسی چای کوهی را همراه با عسل میل نمایید.
- برای درمان زخم های عمیق و متعفن برگ آن را به صورت پودر درآورید و روی زخم ها بپاشید.
- بهترین زمان استفاده از این گیاه تا شش ماه پس از چیدخ شدن است و بعد از این مدت بهتر است از اسانس آن استفاده شود.

خواص درمانی چای کوهی

مسکن ناراحتی‌ های گوارشی، مدر بول، قاعده آور، دفع کننده اخلاط بلغمی غلیظ بدن که در شش ‌ها، امعاء یا رحم، خلط‌ آور، ضد عفونی مجاری ادراری، ضد سرطان، تقویت کننده سیستم ایمنی بدن است و برای درمان بی خوابی، کم خونی، درد سیاتیک، ضعف قوای جنسی،  قولنج ‌های سرد مزاج، سنگ مجاری ادراری و صفراوی، برونشیت، آسم، بیماری های ویروسی، افسردگی، آلزایمر، کمبود وزن، ورم معده، کراز، کرم ‌های گوارشی، میگرن، آرتریت، زخم و سوختگی، فشار خون، کزاز، درد و کرم معده و روده، اسهال و اسهال خونی، درد دنبالچه، فلج، سیاه سرفه، درد پشت، درد و خشکی گردن، افسردگی، تب و نیش سمی حشرات استفاده می شود.

توضیحات تکمیلی
 گیاهی است از خانواده Clusiaceae، پایا، کوتاه، دارای ساقه های کرک دار به رنگ سبز یا تقریباً متمایل به خاکستری، گل های خوشه مانند به رنگ صورتی، ارغوانی و به ندرت سفید یا متمایل به زرد، کاسه گل لوله ای و پوشیده از کرک های بلند، به رنگ سبز تا بنفش تیره است و برگ های آن به صورت ساقه ای، پهن، دراز، خطی یا سرنیزه ای می باشد. طعم چای کوهی تقریبا شبیه ترکیبی از بابونه، نعناع و لیمو است. این گیاه در ارتفاعات ۱۹۰۰ تا ۳۳۰۰ متری از سطح دریا، به صورت پراکنده و در مواردی به صورت لکه های متراکم در سطوح کم رشد می کند. همچنین فراوانی این گونه در مناطق کم شیب و به ویژه در مناطق کوهستانی بیشتر است.