ریشه شیرین بیان

گیاهی است خودرو و علفی به ارتفاع 50 تا 100 سانتی متر، چند ساله، دارای ساقه ی هوایی دراز، برگ های مرکب شانه ای، برگچه های بیضی شکل با کناره ی صاف و سبز رنگ، گل های خوشه ای به رنگ صورتی، آبی، ارغوانی، سفید و زرد رنگ و ریشه ای چوبی، میوه ای نیام و محتوی ۵ تا ۶ دانه و به رنگ قهوه ای و یا قهوه ای روشن.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف ریشه شیرین بیان :
    طبع ریشه شیرین بیان :
    هشدار ریشه شیرین بیان : ...
    خواص درمانی ریشه شیرین بیان : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف ریشه شیرین بیان

غرغره,خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع ریشه شیرین بیان

گرم و خشک

فصل برداشت ریشه شیرین بیان

پاییز,زمستان

محصول مورد استفاده ریشه شیرین بیان

ریشه

نام علمی ریشه شیرین بیان

Glycyrrhiza glabra L.

نام رایج انگلیسی ریشه شیرین بیان

Licorice - Liquorice

نام های دیگر ریشه شیرین بیان

شجره السوس - عرق سوس

خانواده ریشه شیرین بیان

Papilionaceae

هشدار ریشه شیرین بیان


- احتباس آب و نمک و در نتیجه، افزایش فشار خون عروقی، اوره و کاهش ادرار از عوارض آن است. لذا نمی تواند مورد مصرف طولانی مدت قرار گیرد (بیش از 4 تا 6 هفته مصرف مداوم نشود).
- بیمارانی با اختلالات قلبی – عروقی و مبتلا به فشار خون با احتیاط مصرف کنند.
- افرادی که دیگوکسین و مشتقات آن را مصرف می کنند، بیماران کبدی، افراد دیابتی، باردار و شیرده منع مصرف دارند.
- ریشه ی شیرین بیان عمل عضلات نرم را کمی کند می کند و فشار خون را نیز بالا می برد.
- مواد اصلی گیاه شیرین بیان گیلیسیریزین می باشد که در صورت مصرف بیش از اندازه، ایجاد مسمومیت کرده و باعث دفع مقدار زیاد پتاسیم و عدم دفع سدیم، بالا رفتن حالت قلیایی خون می شود و منجر به ضعف قوای ماهیچه ای، عارضه های فلج، بالا رفتن فشار خون شریانی، ناراحتی های عصبی می شود.
- احتماال ایجاد مسمومیت در فصول گرم بیشتر است.

نحوه مصرف درمانی ریشه شیرین بیان


- جوشانده: 2 تا 4 گرم پودر ریشه را با 150 میلی لیتر آب جوش دم کرده و سه مرتبه در روز مصرف کنید. 
- به عنوان خلط آور در آسم و برونشیت از شربت تهیه شده از جوشانده استفاده کنید.
- پودر: یک قاشق چای خوری پودر ریشه پیش از هر وعده ی غذایی به مدت 3 هفته مصرف شود.
- برای برطرف کردن بی خوابی، یک قاشق کوبیده ی مغز آن را در یک فنجان آب گرم بریزید، بعد صاف کنید و آب آن را بنوشید.
- برای درمان آسم یا تنگی نفس، هفت روز صبح ناشتا آن را پوست بگیرید، نیم کوب کنید، با تخم شلغم بجوشانید و آبش را بنوشید یا آن را با برگ توت فرنگی به اندازه ی مساوی بجوشانید و آب آن را بنوشید.
- برای برطرف کردن قارچ داخل معده، چهل روز هر روز صبح ناشتا در آب جوشانده ی آن گز علفی را حل کنید، بعد آن را صاف کرده و بنوشید یا چهل روز صبح ناشتا آن را با ریشه ی انار به اندازه ی مساوی بجوشانید و آب آن را صاف کرده و بنوشید.
- برای درمان زخم معده نیم کیلو از آن را پس از پوست کندن نیم کوب کنید و به مدت پنج ساعت در دو لیتر آب خیس کنید، بعد آنقدر بجوشانید که آب آن به نصف برسد، سپس آن را صاف کرده و ۷۵ گرم گز خوانسار در آن حل کنید و مجددا صاف کرده و هر روز صبح ناشتا دو فنجان از آن را بخورید.
- برای درمان سنگ مثانه و حبس البول یا بند آمدگی ادرار آب دم کرده ی آن را با آب جوشانده ی سیب زمینی مخلوط کنید و بنوشید.    
- به عنوان آرام بخش، روشن کننده ی چشم و بالا برنده ی قدرت بینایی و نیز برای تسکین درد مثانه و سرفه، برطرف کردن گرفتگی صدا، قطع کردن تب های کهنه و رطوبتی، جلوگیری از تشنج های معده، آسان کردن هضم غذا و درمان یبوست معده، برونشیت، قصب الریه، سیاه سرفه و سردردهای کهنه ۴۰ تا ۵۰ گرم از آن را پوست کنده، تکه تکه کنید و در یک لیتر آب به مدت ۱۰ دقیقه بجوشانید، بعد ۱۲ دقیقه دم کنید و آب صاف کرده ی آن را هر روز صبح و عصر هر بار یک فنجان بنوشید.
- برای درمان آنژین آب جوشانده ی مغز آن را سه بار در روز به صورت گرم در گلو غرغره کنید.
- برای برطرف کردن قرمزی چشم ۲۰۰ گرم از آن را پوست بگیرید و در یک لیتر آب به مدت ۲۰ دقیقه بجوشانید، بعد ۱۵ دقیقه دم کنید و با آب صاف کرده ی آن چشم را بشویید. همچنین اگر با آن دهان شویه کنید، خشکی دهان را برطرف و خونریزی لثه را درمان می کند.

خواص درمانی ریشه شیرین بیان

شیرین بیان آرام بخش، روشن کننده ی چشم، بالا برنده ی قدرت بینایی، ملین ضعیف، خلط آور قوی، تقویت کننده ی هورمون های غدد فوق کلیوی، نرم کننده ی غشای مخاطی معده، ضد نفخ، ضد اسپاسم گوارشی، ضد حساسیت و ضد التهاب برای تمامی التهاب ها حتی التهاب های استخوانی است. این گیاه تولید هورمون های بدن مثل هیدروکورتیزون را بیشتر کرده و اثر ضد التهابی خود را این گونه ایجاد می کند. از این گیاه برای تسکین درد مثانه و سرفه، برطرف کردن گرفتگی صدا، قطع کردن تب های کهنه و رطوبتی، جلوگیری از تشنج های معده، کاهش اسید بیش از حد معده، آسان کردن هضم غذا و نیز درمان بی خوابی، آسم یا تنگی نفس، قارچ داخل معده، زخم معده، سنگ مثانه، حبس البول یا بند آمدگی ادرار، یبوست معده، برونشیت، قصب الریه، سیاه سرفه، سرفه های عصبی، سردردهای کهنه، آنژین، قرمزی چشم، خشکی دهان، خونریزی لثه، التهاب نای، سرفه های عصبی، آرتروز، کلسترول خون و زخم های اثنی عشر استفاده می شود. همچنین به عنوان طعم دهنده و شیرین کننده در صنایع غذایی کاربرد دارد.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Papilionaceae خودرو و علفی به ارتفاع 50 تا 100 سانتی متر. این گیاه دو نوع دارد که از نظر شکل ظاهری شبیه به هم هستند اما از نظر خواص فیزیولوژیکی کاملا متفاوت می باشند. ریشه ی یکی از آن ها تلخ مزه و تقریبا سمی است که "تلخه" یا "تلخ بیان" نام دارد و دیگری که مورد استفاده ی پزشکی دارد، ریشه ای شیرین مزه دارد و "شیرین بیان" نامیده می شود. شیرین بیان گیاهی است چند ساله، دارای ساقه ی هوایی دراز، برگ های مرکب شانه ای که تعداد برگچه های آن فرد و اغلب ۱۱ عدد است، برگچه های بیضی شکل با کناره ی صاف و سبز رنگ، گل های خوشه ای به رنگ صورتی، آبی، ارغوانی، سفید و زرد رنگ و ریشه ای چوبی که خیلی عمیق در زمین فرو می رود. میوه ای نیام و محتوی ۵ تا ۶ دانه (گاهی کمتر) و به رنگ قهوه ای و یا قهوه ای روشن دارد. برگ، ریزوم و ریشه ها اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند که حاوی گلیسیریزین می باشند که پنجاه بار شیرین تر از قند ساکاروز است و به صورت قطعات استوانه ای شکل به قطر ۰.۵ تا ۱.۵ سانتی متر در معرض استفاده قرار می گیرد. عصاره این گیا ه خاصیت دارویی دارد. مقطع آن ها رنگ زرد روشن دارد. ناحیه ی مرکزی مقطع نیز کمی تیره تر است. در سطح خارجی آن، خطوط طولی به رنگ خاکستری مایل به قهوه ای تشخیص داده می شود و مغز آن طعمی شیرین دارد. بوی این قطعات، مخصوص و طعم آن شیرین است ولی به تناسب منشاء گیاه تغییر می کند مانند آنکه نمونه های ناحیه ی کالابر، سیسیل و اسپانیا طعم ملایم دارند ولی نمونه های متعلق به یونان دارای طعم تلخی است. در کدکس برای آن طعم شیرین ملایم ذکر گردیده است. ریشه شیرین بیان در داروخانه ها تحت نام رگلیس مورد استفاده قرار می گیرد. ریشه های گیاهان 3 الی 4 ساله را در فصل پاییز و یا اوایل زمستان برداشت نموده و پس از شست و شو و خشک کردن، به قطعات 15 الی 20 سانتی متری بریده و در محل عاری از رطوبت نگه داری می کنند. حداقل حدود دوهزار و پانصد سال است که از شیرین بیان استفاده های پزشکی می شود و هنوز هم به عنوان دارو در درمان زخم های معده از آن استفاده می شود. منشا این گیاه در مدیترانه و خاورمیانه بوده و از قرن ۱۶ میلادی در اروپا کشت می شود. در کشور چین به این گیاه لقب سم زدای بزرگ را داده اند و عقیده دارند که سموم بدن را جمع آوری و دفع می کند. از شربت آن نیز به عنوان (پدر بزرگ گیاهان) یاد می شود. این گیاه به صورت گسترده در ایران و عراق رشد می کند و در اروپا نیز به نام شیرین بیان ایران مشهور است. در ایران در نواحی آذربایجان شرقی و غربی، کردستان، استان فارس، تهران، لرستان، کرمان و خراسان به صورت خودرو رشد می کند و اغلب در باغ ها بر روی بانه های انگور، کنار دیوارها و دامنه ی کوه ها نیز دیده می شود. "