سرشاخه مریم گلی

گیاهی است از خانواده ی Labiatae، بوته ای شکل به ارتفاع حداکثر 60 سانتی متر دارای ریشه ای چوبی و پایا، ساقه ای افراشته با انشعابات متعدد و پوشیده از کرک، برگ های ساده، گل آذینی با 5 تا 10 گل به رنگ بنفش، صورتی یا سفید و میوه هایی به شکل فندقه، با خطوط تیره و قهوه ای رنگ.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف سرشاخه مریم گلی : ...
    طبع سرشاخه مریم گلی :
    هشدار سرشاخه مریم گلی : ...
    خواص درمانی سرشاخه مریم گلی : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف سرشاخه مریم گلی

غرغره,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع سرشاخه مریم گلی

گرم

فصل برداشت سرشاخه مریم گلی

بهار,تابستان

محصول مورد استفاده سرشاخه مریم گلی

برگ,شاخه

نام علمی سرشاخه مریم گلی

Salvia officinalis

نام رایج انگلیسی سرشاخه مریم گلی

sage, garden sage, common sage, culinary sage

نام های دیگر سرشاخه مریم گلی

مریم سلوی - سالبیه

خانواده سرشاخه مریم گلی

Labiatae

هشدار سرشاخه مریم گلی

- به طور کلی، مصرف مریم گلی در مقادیر مناسب هیچ گونه عوارض جدی را در پی نخواهد داشت.
- نوشیدن مقدار زیادی از چای آن ممکن است اثرات سمی داشته باشد. علاوه بر این، این گیاه دارای انواع مختلفی است. نوعی از این گیاه خاصیت توهم زایی و اعتیاد آوری داشته و مصرف آن توصیه نمی‌شود. البته این نوع  با نوعی که در تهیه غذا استفاده می‌شود، متفاوت است.
مقادیر زیاد برگ آن (بیشتر از 15 گرم در هر مرتبه) سمی بوده و باعث سرگیجه، افزایش ضربان و دمای بدن می شود.
- بیماران دچار صرع از مصرف مریم گلی خودداری نمایند چون ممکن است دچار تشنج شوند. 
- از مصرف مقادیر  زیاد مریم گلی در دوران بارداری خودداری نمایید. همچنین مصرف آن در دوران شیردهی ممنوع است.

نحوه مصرف درمانی سرشاخه مریم گلی

- به عنوان مقوی و محرک کبد و سیستم گوارشی و همچنین برای رفع تعریق شبانه هنگام یائسگی، ۱ تا ۳ گرم برگ را در 150 سی سی آب دم کنید و روزانه سه مرتبه بنوشید.
 - برای رفع التهاب گلو و دهان از دم کرده برای غرغره استفاده کنید. (از دم کرده ضعیف تر عمل می کند)
 - برای التیام زخم هایی که دیر خوب می شوند، پارچه ی خیس شده در محلول دم کرده را بر روی موضع قرار دهید.

خواص درمانی سرشاخه مریم گلی

ادرار آور، آرام بخش، قابض، تب بر، آنتی بیوتیک، ضد عفونی کننده، ضد باکتری، گشاد کننده عروق خونی محیطی، کاهنده ترشح بزاق، عرق و شیر، محرک رحم، تیره کننده موها، افزایش دهنده جریان صفراوی، دهان شویه، ضد پیری، آنتی اکسیدان بسیار قوی و تقویت کننده عمومی بدن است.
همچنین از آن برای کمک به هضم غذا، تسکین دردهای قاعدگی، افزایش هورمون، افزایش طول عمر خانم ها و نیز درمان بیماری های دهان و گلو، مشکلات پیری، سلولیت، آلزایمر، بیماری های قلبی مثل آنژین صدری، اسپاسم، اسهال، نفخ، قند خون، دندان درد، آسم، افسردگی، یائسگی زودرس، ریزش مو، گر گرفتگی و تعریق شبانه در دوران یائسگی، ناخنک چشم، چربی پوست و مو، شوره سر، قند و چربی خون، چاقی، آکنه، پسوریازیس، زخم هایی که دیر خوب می شوند و التهاب مخاط دهان و گلو استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Labiatae، بوته ای شکل به ارتفاع حداکثر 60 سانتی متر دارای ریشه ای چوبی و پایا، ساقه ای افراشته با انشعابات متعدد و پوشیده از کرک، برگ های ساده، گل آذینی با 5 تا 10 گل به رنگ بنفش، صورتی یا سفید و میوه هایی به شکل فندقه، با خطوط تیره و قهوه ای رنگ. برگ ها بخش دارویی این گیاه را تشکیل می دهند و بیشترین مقدار اسانس در آن ها در فصل گلدهی یعنی خرداد تا مرداد ماه است. این گیاه بومی غرب اروپا است و در سایر نقاط برای مقاصد دارویی کشت می شود. مریم گلی در ایران رویش طبیعی ندارد و در چند سال اخیر با وارد نمودن بذر گیاه، در نقاطی از شمال ایران کشت شده است. "