رب به

گیاهی است درختچه ای یا درختی از خانواده ی Rosaceae، به ارتفاع حداکثر ۸ متر، دارای شاخه های جوان پوشیده از کرک های نمدی، برگ های مدور یا کم و بیش بیضی شکل و پوشیده از کرک، گل های بزرگ و منفرد به رنگ سفید یا صورتی با ۵ عدد گلبرگ، میوه های گرد، زرد رنگ و پوشیده از کرک و دانه هایی به رنگ قهوه ای روشن یا قهوه ای تیره، بیضی شکل و مسطح به طول ۵ تا ۱۰ میلی متر.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف رب به :
    هشدار رب به :
    خواص درمانی رب به : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف رب به

خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

فصل برداشت رب به

پاییز

محصول مورد استفاده رب به

سایر

نام علمی رب به

Cydonia oblonga Miller, Cydonia vulgaris Pers.

نام های دیگر رب به

بهی - آنی - آبرود - آیوا - هیوا - شال به - شغال به - توچ - سنگه

خانواده رب به

Rosaceae

هشدار رب به

- برای ریه و سرفه مضر است.

نحوه مصرف درمانی رب به

- برای بند آوردن اسهال، تسکین تشنگی و عطش و کاهش حرارت و درد معده و روده ها ناشی از اخلاط، آن را بخورید.
 - برای جلوگیری از خونریزی زیاد قاعدگی، به مدت ۷ روز و هر روز صبح ها هفت مثقال (تقریبا ۳۵ گرم) از آن را با نان بخورید.
 - برای جلوگیری از آشفتگی و قی به خصوص قی صفراوی، آن را با آب برگ نعناع تازه مخلوط کنید و بخورید.

خواص درمانی رب به

- از آن برای بند آوردن اسهال، تسکین تشنگی و عطش، کاهش حرارت و درد معده و روده ها، جلوگیری از خونریزی زیاد قاعدگی، آشفتگی و قی (به خصوص قی صفراوی) استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است درختچه ای یا درختی از خانواده ی Rosaceae، به ارتفاع حداکثر ۸ متر، دارای شاخه های جوان پوشیده از کرک های نمدی، برگ های مدور یا کم و بیش بیضی شکل و پوشیده از کرک، گل های بزرگ و منفرد به رنگ سفید یا صورتی با ۵ عدد گلبرگ، میوه های گرد، زرد رنگ و پوشیده از کرک و دانه هایی به رنگ قهوه ای روشن یا قهوه ای تیره، بیضی شکل و مسطح به طول ۵ تا ۱۰ میلی متر. دانه، پوست میوه، برگ و پوست درخت، اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. رب و روغن به خاصیت دارویی دارند. دانه های به که داخل میوه می باشند اندام دارویی اصلی گیاه را تشکیل می دهند و زمان جمع آوری و خشک نمودن آن ها پس از رسیدن میوه به و در فصل پاییز می باشد. خشک کردن آن ها نیز در دمای ۴۰ تا ۵۰ درجه سانتیگراد انجام می شود. این گیاه بومی مشرق زمین و مرکز آسیا است و در ایران نیز اکثرا در نواحی شمال و شمال غرب به خصوص در استان های گیلان، مازندران، آذربایجان، لرستان و کرمانشاه یافت می شود.