گل بومادران

سرشاخه های گل دار بخش دارویی گیاه بومادران را تشکیل می دهند که معطر، تلخ مزه و به رنگ سبز روشن اند و در آن ها گل های سفید رنگ (یا سفید متمایل به زرد و یا سفید متمایل به ارغوانی)، مجتمع در کپه هایی کوچک به صورت توده ای و متراکم در انتهای ساقه ظاهر می شوند.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف گل بومادران : ...
    طبع گل بومادران :
    هشدار گل بومادران : ...
    خواص درمانی گل بومادران : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف گل بومادران

بخور,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع گل بومادران

گرم و خشک

فصل برداشت گل بومادران

بهار,تابستان

محصول مورد استفاده گل بومادران

گل

نام علمی گل بومادران

Achillea millefolium, Achillea ambigua Boiss., Achillea ossica C.Koch, Achillea eriophora DC.

نام رایج انگلیسی گل بومادران

gordaldo, nosebleed plant, old man's pepper, devil's nettle, sanguinary,
milfoil, soldier's woundwort, thousand-leaf, thousand-seal

نام های دیگر گل بومادران

بوی مادران - بوماران - بور مادرن - بی مادران - علف ورقه - علف هزار برگ - هزار برگ - بابونه گاوی - بعیثران - ارمواز - ارطماسیا - قیصوم - تراسک - حزن بل - حبق الراعی - زهره القندیل - ژابیثر - ژابینر

خانواده گل بومادران

Asteraceae, Compositae

هشدار گل بومادران

- بومادران ممکن است باعث ایجاد یبوست، سردرد، سرگیجه، تشنج و یا شروع سردردهای میگرنی شود و برای کلیه زیان آور است.
- در موارد نادری می تواند باعث بروز آلرژی پوستی شود و پوست را قرمز و دچار جوش کند. مصرف طولانی مدت آن نیز ممکن است موجب افزایش حساسیت پوست در نور آفتاب شود.
 - از مصرف این دارو در ناحیه ی اطراف چشم خودداری کنید.
 - برای کودکان زیر ۲ سال استفاده نشود.
 - از مصرف مقدار زیاد بومادران در هنگام بارداری پرهیز کنید زیرا باعث تحریک و شروع انقباضات رحم می شود.

نحوه مصرف درمانی گل بومادران

- برای درمان حساسیت های فصلی، آن را بخور دهید.
 - به عنوان تب بر، ضد نفخ، ضد سرگیجه، ضد ترومبوز مغزی (تشکیل لخته ی خون در داخل یک رگ خونی)، ضد انگل ژیاردیا (تک سلولی تاژکدار است که باعث بیماری اسهال می شود)، ضد خونریزی رحم، لطیف کننده ی بدن، اشتها آور، ضد تشنج و برای برطرف کردن ترشحات زنانه، تقویت اعصاب عضله ی قلب، جلوگیری از پیشرفت سرطان، زایمان آسان، تنظیم و باز کردن قاعدگی، جلوگیری از خونریزی ها، هضم غذا، رقیق کننده خون و جلوگیری از لخته شدن در عروق به خصوص در ناحیه ی قلب و مغز، دفع شن کلیه و مجاری ادرار، تقویت اعصاب، برطرف کردن ضایعات ریوی و همچنین درمان زخم معده و اثنا عشر، سرسام، سینه درد، صرع، زکام، آنفولانزا، قولنج کلیوی، بی خوابی، خستگی عمومی، ضعف ماهیچه های قلب، بواسیر، اسهال و استفراغ، دل درد، نزله های روده و ضعف رحم، ۱۵ تا ۴۰ گرم از آن را در یک لیتر آب جوش به مدت ۱۰ دقیقه دم کنید و آب صاف کرده آن را روزی ۳ فنجان به نوبت بنوشید. 
- برای رفع بند آمدگی ادرار، حیض و زایمان سخت، ۲ مثقال (تقریبا ۱۰ گرم) از آن را بجوشانید و بخورید و در آب جوشانده آن نیز بنشینید.
 - برای درمان زخم معده، چهل روز صبح ناشتا هر بار ۲ مثقال (تقریبا ۱۰ گرم) از آن را دم کنید و بنوشید.
 - برای تسکین کمردرد ناشی از زایمان، آن را با گل بابونه به اندازه مساوی بپزید و در حمام بر کمر ببندید.
 - برای تخلیه عفونت سینوس ها، تسکین انواع سردرد و درمان زکام، آب جوشانده آن را بخور دهید و بر پیشانی نیز بمالید.
 - برای رفع زکام و دردهای روماتیسمی، عصاره آن را با وازلین مخلوط کرده و بمالید.
 - برای ایجاد ریش در صورت مردان مبتلا به کوسه (کسی که در چانه بیش از چند مو نداشته باشد)، آن را با روغن باقالای مصری مخلوط کرده و هر شب بر روی موضع بمالید.
 - برای برطرف کردن صدای گوش، عصاره آن را با روغن بادام تلخ ترکیب کرده و در گوش بچکانید.
 - برای برطرف کردن پف زیر چشم، آن را با عسل مخلوط کرده و شب ها زیر چشم بمالید.
 - برای تسکین دردهای قاعدگی، آن را با مریم گلی به اندازه ی مساوی دم کنید و آب صاف کرده ی آن را بنوشید.
 - برای درمان زکام، آن را در موقع جوشیدن بخور دهید. 
- برای درمان زخم سر پستان، به طور مرتب موضع را با آب جوشانده آن بشویید. 
-برای درمان تب های نوبه به صورت جوشانده مصرف شود. 
-برای درمان ادرار خونی و رفع جرب در گوسفندان، جوشانده غلیظ این گیاه مصرف شود.

خواص درمانی گل بومادران

برای ضعف اعصاب، برطرف کردن ضایعات ریوی، تخلیه ی عفونت سینوس ها، تسکین انواع سردرد، ایجاد ریش در صورت مردان مبتلا به کوسه (کسی که در چانه بیش از چند مو نداشته باشد)، برطرف کردن صدای گوش، پف زیر چشم، دردهای قاعدگی، درمان زخم معده و اثنی عشر، سرسام، سینه درد، صرع، زکام، گاستریت های حاد و مزمن، اخلاط خونی، هیستری، آنفولانزا، قولنج کلیوی و کبدی، بی خوابی، خستگی عمومی، ضعف ماهیچه های قلب، بواسیر، بواسیر خونی، اسهال و استفراغ، دل درد، نزله های روده، ضعف رحم، بند آمدگی ادرار، بند آمدگی قاعدگی، زایمان سخت، کمردرد ناشی از زایمان، دردهای روماتیسمی، ورم، قولنج های دل، قولنج های تشنج آور، زخم سر پستان، حساسیت های فصلی، انواع آلرژی ها (مثل تب یونجه)، اضطراب و دفع شن و سنگ کلیه و مجاری ادرار، ادرار خونی و جرب در گوسفندان، استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است از تیره کاسنی و از خانواده Asteracea، چند ساله، علفی به ارتفاع ۱۰ تا ۱۰۰ سانتی متر، دارای ساقه های باریک و زرد رنگ، برگ های کوچک، بدون دمبرگ، کرک دار و سبز رنگ با بریدگی های شانه ای و گل های کوچک و سفید رنگ. سرشاخه های گل دار بخش دارویی این گیاه را تشکیل می دهند که دارای بویی معطر، نافذ، تلخ مزه و به رنگ سبز روشن اند و در آن ها گل های سفید رنگ (یا سفید متمایل به زرد و یا سفید متمایل به ارغوانی)، مجتمع در کپه هایی کوچک به صورت توده ای و متراکم در انتهای ساقه گل دهنده ظاهر می شوند. این گیاه به صورت خودرو در باغ ها، مزارع، مراتع و چراگاه ها همراه با سایر علف ها و حتی قبل از آن ها نیز می روید و زمان گل دهی آن اواخر اردیبهشت تا پایان تیر ماه و بهترین زمان برداشت آن نیمه ی اول تیر ماه می باشد. دامنه انتشار این گیاه در آمریکا و اروپا است. در ایران نیز در ارتفاعات البرز، دماوند، پلور، گچسر، پل زنگوله، کندوان، آذربایجان، ارومیه، تبریز و راسوند گزارش شده است.