خلال پوست نارنج

گیاهی است از خانواده ی Rutaceae، به شکل درختی کوچک به ارتفاع ۴ تا ۵ متر، دارای برگ هایی به رنگ سبز شفاف با دمبرگ بالدار، بیضی شکل، نوک تیز و زیبا و گل هایی معطر، ضخیم، آبدار و با عطری بیشتر از گل های پرتغال. میوه آن به صورت سته، آبدار و ترش مزه است. پوست خارجی نارنج قبل از رسیدن سبز رنگ و سپس تدریجا به رنگ نارنجی در می آید
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف خلال پوست نارنج : ...
    طبع خلال پوست نارنج :
    خواص درمانی خلال پوست نارنج : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف خلال پوست نارنج

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع خلال پوست نارنج

گرم و خشک

محصول مورد استفاده خلال پوست نارنج

پوست میوه

نام علمی خلال پوست نارنج

Citrus bigaradia Duh.

نام رایج انگلیسی خلال پوست نارنج

Sour-orange

نام های دیگر خلال پوست نارنج

(نارنگ - نفاش – کباد)

خانواده خلال پوست نارنج

Rutaceae

نحوه مصرف درمانی خلال پوست نارنج

- برای جلوگیری از اسهال و استفراغ، خشک شده ی آن را بسایید و با عسل مخلوط کنید و بخورید. - برای تسکین قی، آشفتگی، دل پیچه و خارج کردن انگل های معده و روده، ۱۰ گرم گرد پوست زرد و خشک آن با آب خورده شود. - برای برطرف کردن تپش قلب و تب ناشی از زکام، از بین بردن صفرا، تقویت معده و ایجاد انرژی، ۳۰ گرم خشک شده ی آن را ریز ریز کرده و در یک لیتر آب جوش پنج دقیقه بجوشانید و ۲۰ دقیقه دم کنید. بعد آن را صاف کرده و آب آن را با عسل شیرین کنید و بعد از هر وعده ی غذا یک فنجان بنوشید. - برای از بین بردن نفخ، یبوست و تخلیه ی مدفوع، یک پوست نارنج تازه را ۳۰ دقیقه بجوشانید، بعد آب آن را دور بریزید و مجددا در آب دیگری که در هر لیتر آن ۲۰ گرم قند یا شکر اضافه کرده اید، ۲۰ دقیقه بجوشانید. بعد بیرون آورید و صبح ناشتا یا سه ساعت پس از صرف شام آن را بخورید. - برای برطرف کردن کک و مک، هر روز تازه ی آن را به صورت بمالید. - برای تسکین درد سر و شقیقه، خشک آن را بسایید و با کمی سرکه خمیر کنید و بر پیشانی ضماد نمایید.

خواص درمانی خلال پوست نارنج

از پوست این میوه برای جلوگیری از اسهال و استفراغ، از بین بردن صفرا، کم کردن ترشحات معده، تقویت معده، ایجاد انرژی، خارج کردن انگل های معده و روده و نیز درمان قی، آشفتگی، دل پیچه، خونریزی، تپش قلب، تب ناشی از زکام، نفخ، یبوست و تخلیه ی مدفوع، کک و مک، درد سر و شقیقه استفاده می شود. تیزان حاصل از ریشه درخت نارنج، اثر کرم کشی قوی دارد و در دامپزشکی می تواند مورد استفاده جهت رفع کرم سگ، اسب و حیوانات اهلی مشابه قرار می گیرد.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Rutaceae، به شکل درختی کوچک به ارتفاع ۴ تا ۵ متر، دارای برگ هایی به رنگ سبز شفاف با دمبرگ بالدار، بیضی شکل، نوک تیز و زیبا و گل هایی با کاسه مرکب از ۵ تقسیم و جام شامل ۵ گلبرگ معطر، ضخیم، آبدار و با عطری بیشتر از گل های پرتغال. درون جام گل آن، ۲۰ پرچم کوتاه و در وسط آن ها، مادگی مرکب از تخمدانی ۸ تا ۱۰ خانه مشاهده می گردد که پس از رسیدن، به میوه ای به صورت سته، آبدار و ترش مزه تبدیل می شود. گل های درخت نارنج ""بهار نارنج"" نامیده می شود که در حالت تازه دارای بوی معطر و طعمی پسندیده است ولی پس از خشک شدن، بوی آن ضعیف می گردد. برای مصارف داروئی، بهار نارنج را به حالت غنچه ناشکفته، هنگام صبح پس از آن که ذرات شبنم خشک گردید از درخت می چینند و سپس به سرعت در تاریکی خشک می کنند. این گل ها در فصل بهار می رویند و سفید رنگ و بسیار معطر می باشند. پوست خارجی نارنج که قبل از رسیدن سبز رنگ است و سپس تدریجا به رنگ نارنجی در می آید، دارای مصارف مختلف داروئی است منتها باید به کلی از لایه های سفید رنگی که در زیر آن قرار گرفته، عاری باشد. پوست خشک شده نارنج به صورت نوارهای باریک به نام خلال نارنج و یا به اشکال دیگر استفاده می شود. آب مقطر از تقطیر بهار نارنج به وسیله بخار آب تهیه می شود که مایعی زلال و دارای بوی بسیار قوی و معطر است. رنگ آن ها گاهی به علت فساد و رشد بعضی از باکتری ها، گلی می شود.آب مقطر بهار نارنج زود فاسد می گردد به همین دلیل باید آن هارا در شیشه های کوچک آبی رنگ و دور از نور، در محل حشک نگهداری کرد. برگ درخت، میوه، پوست، بهار نارنج اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند، همچنین رب و عرق این گیاه خاصیت دارویی دارد. منشاء اولیه درخت نارنج نواحی شمال هندوستان است و در مناطق شمال و جنوب ایران که درجه ی سرمای زمستان آن از حد گرم پایین تر نمی رود نیز کاشته می شود. "