میوه نسترن

گیاهی است از خانواده ی Rosaceae، به شکل درختچه ای کوتاه به ارتفاع 2 تا 3 متر، دارای شاخه های کمانی به رنگ سبز تیره و کبود همراه با خارهای پراکنده، برگ هایی با 5 تا 7 برگچه، صاف و کبود رنگ، گل های سفید، زرد یا صورتی رنگ و میوه هایی تخم مرغی شکل، کشیده و صاف به رنگ سرخ تیره یا روشن و حاوی دانه.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف میوه نسترن : ...
    هشدار میوه نسترن : ...
    خواص درمانی میوه نسترن : ...
    طبع میوه نسترن :
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف میوه نسترن

استشمام,شیاف,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

محصول مورد استفاده میوه نسترن

گیاه کامل

نام علمی میوه نسترن

Rosa canina L.

نام رایج انگلیسی میوه نسترن

Bird-briar ، Dog-rose ، Dog-briar

نام های دیگر میوه نسترن

گل سرخ بری – ورد احمر ورد بری – ورد الکلب -وردالسیاح - وردالصینی

خانواده میوه نسترن

Rosaceae

هشدار میوه نسترن

تارهای درون سینورودون، اگر بر روی پوست بدن اثر داده شود، ایجاد خارش شدید می نماید.

نحوه مصرف درمانی میوه نسترن

بوییدن گل آن سبب تقویت قوای دماغی می شود. - برای به تاخیر انداختن سفید شدن مو، گل آن را با عسل یا نی شکر به صورت گل قند بسازید و بخورید. - برای تقویت پیاز مو، گل خشک آن را بسایید، با حنا خمیر کرده و به بن موها بمالید. - برای خوش بو شدن بدن، بعد از هر حمام مقداری از عصاره ی تازه ی گل را بر بدن بمالید. - برای درمان سیاه سرفه، 4 تا 8 گرم از میوه آن را در یک لیتر آب بجوشانید و در طول روز به مرور بنوشید. - برای رفع کمبود ویتامین C، 50 گرم از میوه آن را در یک لیتر آب به مدت پنج دقیقه بجوشانید، بعد آب صاف کرده ی آن را هر صبح، ظهر و شب یک فنجان بنوشید. - برای جلوگیری از خونریزی (به خصوص خونریزی سینه) و درمان اسهال های سخت، میوه نسترن را نرم بسایید و 8 گرم از آن را با آب سرد بخورید. - برای درمان تپش قلب، تشنج های عصبی یا پرش موضعی، بند آمدگی ادرار و بی خوابی، 50 گرم از گوشت آن را خرد کرده و در یک لیتر آب سرد به مدت سه ساعت خیس کنید، بعد پنج دقیقه بجوشانید و پانزده دقیقه دم کنید، سپس آب آن را صاف و شیرین کرده و در طول روز چند بار از آن بنوشید. - برای تقویت رحم و خشک کردن رطوبت آن، با کوبیده ی میوه نسترن شیاف درست کرده و شب ها در مهبل بگذارید. -برای شستشوی زخم ها، اولسرها و سوختگی ها، دم کرده برگ و گل نسترن را استفاده نمایید. -به عنوان قابض، مدر و آرام کننده ۵۰ گرم از قسمت کوزه ای شکل گیاه را در ۱ لیتر آب دم کرده و مصرف نمایید. -به عنوان ضد اسکوربوت ۵۰ گرم از قسمت کوزه ای شکل گیاه را در ۱ لیتر آب بجوشانید ولی مراقب باشید بیش ۱۰ دقیقه نجوشد، سپس مصرف نمایید. این جوشانده اگر بیش از ۱۰ دقیقه جوشانده شود به طوری که محلول، به نصف حجم اولیه تقلیل یابد به عنوان مدر و گرد آن به مقدار ۰.۵۰ تا ۰.۶۰ گرم به عنوان ضد اسکوربوت مصرف می شود. -برای درمان سنگ های صفراوی به دستور مصرف توجه کنید: ۱-برگ توس و دم اسب از هر کدام ۵۰ گرم، فراسیون ابیض، میوه اربز و میوه نسترن از هر کدام ۱۰ گرم. ۲-برگ توس و مروارید عطری از هر کدام ۵۰ گرم، علف هفت بند ۲۰ گرم، گزنه و ریشه گل قاصد از هر کدام ۱۰ گرم.اعضای گیاهان هر یک از دو فرمول ۱ و ۲ را باید جداگانه مخلوط کرده مقدار ۵۰ گرم هر یک ازمخلوط ها را به طور جداگانه در یک لیتر آب به مدت ۳ دقیقه بجوشانید و سپس ۱۵ دقیقه دم کنید. مقدار مصرف هر یک از دم کرده های دو فرمول مذکور، ۲ تا ۳ لیوان در روز است. مصرف ۲ دم کرده مذکور به طور متناوب باید صورت گیرد یعنی یک روز از دم کرده فرمول۱ و یک روز از دم کرده فرمول ۲ استفاده کنید.

خواص درمانی میوه نسترن

آرام بخش، ادرار آور و مقوی است و از آن برای تقویت قوای دماغی، شستشوی زخم ها، اولسرها و سوختگی ها، تاخیر در سفید شدن مو، تقویت پیاز مو، خوش بو شدن بدن، تقویت رحم و خشک کردن رطوبت آن، رفع کمبود ویتامین C، رفع عرق در مسلولین، دفع کرم، جلوگیری از خونریزی (به خصوص خونریزی سینه) و درمان سیاه سرفه، اسکوربوت، زخم، اسکاریدها در اطفال، اولسر، سوختگی، اسهال های سخت، تپش قلب، تشنج های عصبی یا پرش موضعی و بی خوابی استفاده می شود.

طبع میوه نسترن

گرم و خشک
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Rosaceae، به شکل درختچه ای کوتاه به ارتفاع 2 تا 3 متر، دارای شاخه های کمانی به رنگ سبز تیره و کبود همراه با خارهای پراکنده، تیغ هایی که در شاخه های اصلی مسطح، خمیده و قاعده ی آن ها پهن است و در شاخه های گل دار، کوتاه با تعداد بیشتری می باشند، برگ هایی با 5 تا 7 برگچه، صاف و کبود رنگ، برگچه هایی با دندانه های اره ای نوک تیز، کشیده و رو به بالا، گل های سفید، زرد یا صورتی رنگ به قطر 2 تا 8 سانتی متر و میوه هایی تخم مرغی شکل، کشیده و صاف به رنگ سرخ تیره یا روشن و حاوی دانه. این میوه که به ""سینورودون"" نیز مشهور است به عبارت دیگر ته گل نسترن است و پس از خشک شدن سخت می شود و رنگ آن به قهوه ای تبدیل می شود. طعم آن قابض و کمی شیرین و جدار آن با طعمی ترش و اسیدی است. داخل آن نیز الیاف نازک و ابریشمی می باشد که درون آن ها دانه های گیاه به صورت فندقه، بیضی شکل، زاویه دار و بسیار سخت قرار دارند. بر روی شاخه های این گل سرخ، گاهی بر اثر گزش نوعی حشره Cynips، برجستگی کوچک، پوشیده از تار و به رنگ سبز مایل به قرمز به نام ""به دکار"" به وجود می آید که اثر درمانی مهم دارد. گل، میوه، برگ، جدار داخلی کوزه ای شکل(سینورودون) و ""به دکار""، اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهد. نسترن بیشتر در نواحی گرم زمین می روید و به عنوان گل زینتی در نواحی معتدل نیز پرورش داده می شود. این گیاه گونه های مختلفی دارد که در مناطق مختلف ایران در دامنه های البرز، دره ی کرج و زاگرس انتشار دارد و در دامنه های کوه الموت قزوین، مشهد، نیشابور، خراسان (اخملند)، دامنه های دنا، فارس (سی سخت)، لرستان، اراک و همدان نیز به طور پراکنده دیده می شود. "