نی شکر - ساقه

گیاهی است از تیره ی Triticum، چند ساله، پایا، استوانه ای شکل، ساقه هایی هوایی به رنگ زرد، قرمز یا رنگ های دیگر وبرگ های دراز، باریک، غلاف دار به طول حداکثر 2 متر، مانند روبان با دندانه های بسیار ریز در کناره ها.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف نی شکر - ساقه : ...
    خواص درمانی نی شکر - ساقه : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف نی شکر - ساقه

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

محصول مورد استفاده نی شکر - ساقه

ساقه

نام علمی نی شکر - ساقه

Saccharum officinarum L.

نام رایج انگلیسی نی شکر - ساقه

Common sugar cane ، Sugar cane

نام های دیگر نی شکر - ساقه

(نیشکر - شکر نی – شکر سرخ – شکر قرمز – شکر مازندران – شکر طبرز – قصب لسکر)

خانواده نی شکر - ساقه

Triticum

نحوه مصرف درمانی نی شکر - ساقه

- برای معالجه ی آبله، ناراحتی کمر و کلیه و نیز قطع استفراغ، آب جوشانده ی آن را بنوشید. - برای درمان زخم سر کودکان و رفع خارش، آن را بسوزانید، خاکسترش را با روغن مخلوط کرده و به صورت مرهم استفاده کنید

خواص درمانی نی شکر - ساقه

- ساقه ی این گیاه برای رفع خارش و درمان آبله، استفراغ، زخم سر کودکان و ناراحتی کمر و کلیه کاربرد دارد.
توضیحات تکمیلی
"نی شکر گیاهی است از تیره ی Triticum، چند ساله، پایا، به ارتفاع 2 تا 5 متر، استوانه ای شکل، دارای گره های متعدد و مملو از مایعی شیرین، ساقه هایی هوایی که رنگ آن ها بر حسب ارقام گوناگون متفاوت و بین آن ها رنگ زرد بیشتر و رنگ قرمز یا سایر رنگ ها نیز دیده می شود، برگ های دراز، باریک، غلاف دار به طول حداکثر 2 متر، مانند روبان با دندانه های بسیار ریز در کناره ها. نی شکر در سن ۱۲ تا ۱۵ ماهگی به گل می نشیند. گل هایی مجتمع به صورت مخروط، در قسمت انتهایی ساقه که اغلب عقیم و در مواردی که به دانه می نشیند، دانه یا تخم های آن بسیار ریز اند. زمین های آبرفتی برای زراعت این گیاه بسیار مناسب است. مغز، برگ، ساقه و ریشه، اندام دارویی این گیاه را تشکیا می دهند. این گیاه از آسیا برخاسته و منشاء اصلی آن هندوستان بوده که به مرور در اغلب مناطق حاره و گرمسیری کاشته می شود. محل پرورش نیشکر در ایران خوزستان است. "