سرشاخه بومادران

سرشاخه های گل دار بخش دارویی گیاه بومادران را تشکیل می دهند که معطر، تلخ مزه و به رنگ سبز روشن اند و در آن ها گل های سفید رنگ (یا سفید متمایل به زرد و یا سفید متمایل به ارغوانی)، مجتمع در کپه هایی کوچک به صورت توده ای و متراکم در انتهای ساقه ظاهر می شوند.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف سرشاخه بومادران : ...
    خواص درمانی سرشاخه بومادران : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف سرشاخه بومادران

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

فصل برداشت سرشاخه بومادران

بهار,تابستان

محصول مورد استفاده سرشاخه بومادران

سرشاخه گل دار

نام علمی سرشاخه بومادران

Achillea millefolium, Achillea ambigua Boiss., Achillea ossica C.Koch,

نام رایج انگلیسی سرشاخه بومادران

gordaldo, nosebleed plant, old man's pepper, devil's nettle, sanguinary,
milfoil, soldier's woundwort, thousand-leaf, thousand-seal

نام های دیگر سرشاخه بومادران

بوی مادران - بوماران - بور مادرن - بی مادران - علف ورقه - علف هزار برگ - هزار برگ - بابونه گاوی - بعیثران - ارمواز - ارطماسیا - قیصوم - تراسک - حزن بل - حبق الراعی - زهره القندیل - ژابیثر - ژابینر

خانواده سرشاخه بومادران

Asteraceae, Compositae

نحوه مصرف درمانی سرشاخه بومادران

-برای درمان گاستریت های حاد و مزمن، ترش کردن، نفخ و سوء هاضمه ناشی از آن، به صورت دم کرده مصرف شود.
 -به عنوان تنقیه، تهیه لوسیون در استعمال خارجی، مقدار ۳۰ تا ۶۰ هزار سرشاخه گلدار این گیاه را جوشانده و مصرف نمایید.

خواص درمانی سرشاخه بومادران

رفع گاستریت های حاد و مزمن، نفخ، ترش کردن غذا، سوء هاضمه
توضیحات تکمیلی

گیاهی است از تیره کاسنی و از خانواده Asteracea، چند ساله، علفی به ارتفاع ۱۰ تا ۱۰۰ سانتی متر، دارای ساقه های باریک و زرد رنگ، برگ های کوچک، بدون دمبرگ، کرک دار و سبز رنگ با بریدگی های شانه ای و گل های کوچک و سفید رنگ. سرشاخه های گل دار بخش دارویی این گیاه را تشکیل می دهند که دارای بویی معطر، نافذ، تلخ مزه و به رنگ سبز روشن اند و در آن ها گل های سفید رنگ (یا سفید متمایل به زرد و یا سفید متمایل به ارغوانی)، مجتمع در کپه هایی کوچک به صورت توده ای و متراکم در انتهای ساقه گل دهنده ظاهر می شوند. این گیاه به صورت خودرو در باغ ها، مزارع، مراتع و چراگاه ها همراه با سایر علف ها و حتی قبل از آن ها نیز می روید و زمان گل دهی آن اواخر اردیبهشت تا پایان تیر ماه و بهترین زمان برداشت آن نیمه ی اول تیر ماه می باشد. دامنه انتشار این گیاه در آمریکا و اروپا است. در ایران نیز در ارتفاعات البرز، دماوند، پلور، گچسر، پل زنگوله، کندوان، آذربایجان، ارومیه، تبریز و راسوند گزارش شده است.