هلیله زرد

میوه ی درختی است از خانواده ی Combrataceae، دارای برگ های متناوب و بیضی کشیده و بعضی دایره ای با قاعده ای قلبی، گل های نر و ماده به رنگ زرد یا سفید با بویی نامطبوع و میوه ای تخم مرغی شکل و زرد رنگ دارد.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف هلیله زرد : ...
    طبع هلیله زرد :
    هشدار هلیله زرد : ...
    خواص درمانی هلیله زرد : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف هلیله زرد

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی),سرمه

طبع هلیله زرد

سرد و خشک

محصول مورد استفاده هلیله زرد

میوه

نام علمی هلیله زرد

Terminalia chebula

نام رایج انگلیسی هلیله زرد

Yellow myrobalan، Myrobalani citrinae

نام های دیگر هلیله زرد

بلیله زرد

خانواده هلیله زرد

Combrataceae

هشدار هلیله زرد

- از مصرف گیاه هلیله در دوران بارداری خودداری نمایید.

نحوه مصرف درمانی هلیله زرد

- برای تقویت معده، مغز و قوای فکری، برطرف کردن سرگیجه، صرع صفراوی، جوش های صفراوی، یرقان و کهیر، هر روز صبح ناشتا یک قاشق گوشت ساییده ی آن را با قند ساییده شده مخلوط کنید و بخورید. - برای درمان آبریزش چشم، آن را مثل غبار نرم بسایید و کمی از آن را در چشم بکشید. - برای برطرف کردن لکه های سفید چشم، پوست آن را مثل غبار نرم بسایید و با کمی گلاب مخلوط کرده و هر روز صبح و شب هر بار 5 قطره از آن را با کمی فاصله به وسیله ی قطره چکان در چشم بچکانید.

خواص درمانی هلیله زرد

هلیله ی زرد ملین، ادرار آور، خلط آور، قابض، ضد سودا، ضد کرم، تقویت کننده ی عمومی بدن (مغز و اعصاب، قوای فکری، معده، قلب و کبد)، ضد عفونی کننده ی دستگاه گوارش، افزایش دهنده ی قدرت بینایی، قدرت صدا و نیز افزایش دهنده ی طول عمر است. از این گیاه برای جلوگیری از علایم پیری، کاهش کلسترول خون، صاف کردن خون، تقویت عضلات قلب و کاهش خطر بروز سکته قلبی و نیز درمان مشکلات قلبی، سرفه های مزمن، سرگیجه، صرع صفراوی، جوش های صفراوی، یرقان، کهیر، آبریزش چشم، لکه های سفید چشم، اسهال، اسهال خونی، یبوست، ترشحات مهبل و خونریزی های شدید قاعدگی، اسید معده، بواسیر خونی، سنگ مثانه و آب آوردن شکم استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
"میوه ی درختی است از خانواده ی Combrataceae، جنس Terminalia، که ارتفاع آن به 20 تا 25 متر می رسد. این گیاه دارای برگ های متناوب و بیضی کشیده و بعضی دایره ای با قاعده ای قلبی به ابعاد 5 در 7 سانتی متر، گل های نر و ماده به رنگ زرد یا سفید با بویی نامطبوع و میوه ای تخم مرغی شکل و زرد رنگ است. اندام دارویی این گیاه میوه آن است که در هنگام مصرف باید آن را شکست و هسته ی آن را دور انداخت و پوست و گوشت آن را مصرف کرد. این درخت بیشتر در بنگلادش و در هند در شهر مدرس روی تپه های خشک داخل جنگل های پهن برگ تا ارتفاع 1500 متر از سطح زمین می روید. "