هماور

گیاهی است از خانواده Boraginaceae، پایا، پرپشت و دارای ساقه ای به ارتفاع ۳۰ تا ۹۰ سانتیمتر، راست، زاویه دار، و پوشیده از تارهای خشن، برگ های قاعده ساقه آن که بر روی زمین قرار دارند، بسیار بزرگ، بیضوی و دارای دمبرگ دراز با گل هایی به رنگ مایل به بنفش یا سفید مایل به زرد دارد.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف هماور : ...
    خواص درمانی هماور : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف هماور

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),سایر,خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

محصول مورد استفاده هماور

میوه

نام علمی هماور

Symphytum officinale

نام رایج انگلیسی هماور

common comfrey، true comfrey، Quaker comfrey، cultivated comfrey، knitbone، consound

نام های دیگر هماور

سنفیتون

خانواده هماور

Boraginaceae

نحوه مصرف درمانی هماور

برای ترمیم پرده ی بکارت در وان حاوی این گیاه استحمام کنید. -برای درمان درد های مفصلی و پیچ خوردگی ها، به صورت کرم و روغن های مالیدنی استفاده کنید. -برای ترمیم زخم های گوارش گیاه را بخورید. -برای درمان زخم های تازه و عفونی، اولسرهای مقاوم، کوبیدگی ها، جمع شدن شیر در پستان، گزش حشرات، در رفتگی، محل دردناک مفاصل نقرسی ریشه تازه و له شده آن را ضماد کنید. -به عنوان ترمیم کننده بافت آسیب دیده ضریع و استخوانی، پماد حاصل از ریشه گیاه را استفاده نمایید. برای درمان واژینیت و ورم رحم ۰.۵ گرم از ریشه گیاه را جوشانده و به صورت استعمال خارجی استفاده نمایید. -برای درمان اسهال ۱۰۰ گرم ریشه را در یک لیتر آب جوش دم کرده و استفاده نمایید. -به عنوان تسکین اسپاسم های دردناک و احساس سوزش در امعاء، ۱۵۰ گرم ریشه گیاه را در ۱ لیتر آب جوش خیس کرده و به مقدار یک فنجان بعد از هر غذا میل کنید. -برای درمان زخم ها، اولسرها، خراش و ترک پوست، شقاق نوک پستان، سوختگی ها، خراش مقعد ریشه تازه و له یا رنده شده گیاه را بر روی زخم هه قرار دهید. -به عنوان پماد التیام دهنده زخم، ۱۰ گرم عصاره روان ریشه گیاه، ۱۰ گرم لانولین و ۴۰ گرم پماد خیار را مخلوط کرده و در محل خراش و زخم بمالید. به عنوان تیزان نرم کننده و رفع سرفه اعضای گیاهان گل گاوزبان، برگ توسیلاژ(پای خر)، سرشاخه فراسیون سفید، ریشه ختمی و سرشاخه گلدار زوفا هر کدام به مقدار ۲۰ گرم را به قطعات کوچک تقسیم کرده در ۱ لیتر آب بجوشانید تا مایع درون ظرف به نصف حجم اولیه تقلیل یابد. محلول حاصل را پس از سرد شدن نیز باید صاف کرده و با عسل شیرین نمود. روزانه ۴ فنجان از آن را مصرف مایید.

خواص درمانی هماور

این گیاه قدرت فوق العاده ای در ترمیم شکستگی استخوآن های شکسته، دارد همچنین حاوی آلانتوئین می باشد که به رشد استخوان ها، غضروف ها و سلول های عضلانی کمک می کند. ترمیم کننده زخم ها، تکثیر کننده سلول ها، خلط آور، قابض، نرم کننده سینه، زیاد کننده ترشحات صفرا، تسکین دهنده، آرام کننده درد، کاهش دهنده تورم بواسیر، مقوی عمومی مسلولین، ترمیم کننده بافت ها و سلول های آسیب دیده مسلولین، رفع خونروی ها، است. برای درمان درد های مفصلی، زخم های دستگاه گوارش، زخم های واریسی، آسیب پرده بکارت، اخلاط خونی، خونروی در فواصل قاعدگی، بیماری های سینه، سرفه های مداوم، وجود خون در ادرار، اسهال، اولسر معده و روده، سرفه مسلولین، زخم های تازه و عفونی، اولسرهای مقاوم، کوبیدگی ها، جمع شدن شیر در پستان، گزش حشرات، در رفتگی، محل دردناک مفاصل نقرسی، التهاب و ناراحتی مفصل زانو، اولسر اندام های سافله، سوختگی، واژینیت، ورم رحم، اسپاسم های دردناک، سوزش در امعاء، خراش و ترک پوست، شقاق نوک پستان استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده Boraginaceae، پایا، پرپشت و دارای ساقه ای به ارتفاع ۳۰ تا ۹۰ سانتیمتر، راست، زاویه دار، و پوشیده از تارهای خشن، برگ های قاعده ساقه آن که بر روی زمین قرار دارند، بسیار بزرگ، بیضوی و دارای دمبرگ دراز می باشند در حالی که برگ های روی ساقه و قسمت های انتهایی آن باریک و تقریبا بدون دمبرگ اند. گل هایی به رنگ مایل به بنفش یا سفید مایل به زرد دارد که در فاصله ماه های اردیبهشت تا اواخر تیر ظاهر می شود. دارای نوش فراوان است ولی چون تا قبل از فراخ شدن دهانه جام توسط حشراتی که جثه درشت دارند احاطه می شود، نمی تواند مورد استفاده زنبور عسل قرار گیرد. قسمت مورد استفاده این گیاه، گل، ریزوم و ریشه آن است که به صورت قطعات ۲ تا ۵ سانتیمتری در معرض استفاده قرار می گیرد، سطح خارجی این قطعات، خاکستری تیره یا کاملا سیاه و دارای خطوط طولی مشخص پس از خشک شدن است. بوی قطعات ریزوم، ضعیف و طعم آن ها لعابی است. در دشت های مرطوب، کنار رودخانه ها و گودال های غالب نقاط معتدل اروپا، نواحی غربی سیبری و آسیای صغیر پراکندگی دارد ولی در ایران می روید. "