شیره بومادران

گیاهی است از خانواده ی Asteracea، کوچک، بدون دمبرگ، کرک دار و سبز رنگ با بریدگی های شانه ای.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف شیره بومادران :
    خواص درمانی شیره بومادران : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف شیره بومادران

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی)

فصل برداشت شیره بومادران

بهار,تابستان

محصول مورد استفاده شیره بومادران

صمغ

نام علمی شیره بومادران

Achillea millefolium, Achillea ambigua Boiss., Achillea ossica C.Koch,

نام رایج انگلیسی شیره بومادران

gordaldo, nosebleed plant, old man's pepper, devil's nettle, sanguinary,
milfoil, soldier's woundwort, thousand-leaf, thousand-seal

نام های دیگر شیره بومادران

بوی مادران - بوماران - بور مادرن - بی مادران - علف ورقه -  علف هزار برگ - هزار برگ - بابونه گاوی - بعیثران - ارمواز - ارطماسیا - قیصوم - تراسک - حزن بل - حبق الراعی - زهره القندیل - ژابیثر - ژابینر

خانواده شیره بومادران

Asteraceae, Compositae

نحوه مصرف درمانی شیره بومادران

-برای درمان احتقان، قبض مخاط ها، بواسیر، ترک مقعد و نوک پستان، شقاق و تسکین ناراحتی های اعضای ملتهب، شیره تازه این گیاه را به صورت تازه یا دم کرده، بر روی موضع مورد نظر استعمال نمایید.

خواص درمانی شیره بومادران

-برای درمان آنژین، دوپوآترین (آنژین صدری)، اولسر، احساس گرفتگی ناگهانی، درد قلب، خواب رفتن دست، بواسیر، شقاق مقعد و نوک پستان، ترشحات مخاط رکتوم و احتقان استفاده می شود. همچنین اثر قابض بر روی مخاط ها دارد و تسکین دهنده ناراحتی های اعضای ملتهب است.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است از تیره کاسنی و از خانواده Asteracea، چند ساله، علفی به ارتفاع ۱۰ تا ۱۰۰ سانتی متر، دارای ساقه های باریک و زرد رنگ، برگ های کوچک، بدون دمبرگ، کرک دار و سبز رنگ با بریدگی های شانه ای و گل های کوچک و سفید رنگ. سرشاخه های گل دار بخش دارویی این گیاه را تشکیل می دهند که دارای بویی معطر، نافذ، تلخ مزه و به رنگ سبز روشن اند و در آن ها گل های سفید رنگ (یا سفید متمایل به زرد و یا سفید متمایل به ارغوانی)، مجتمع در کپه هایی کوچک به صورت توده ای و متراکم در انتهای ساقه گل دهنده ظاهر می شوند. این گیاه به صورت خودرو در باغ ها، مزارع، مراتع و چراگاه ها همراه با سایر علف ها و حتی قبل از آن ها نیز می روید و زمان گل دهی آن اواخر اردیبهشت تا پایان تیر ماه و بهترین زمان برداشت آن نیمه ی اول تیر ماه می باشد. دامنه انتشار این گیاه در آمریکا و اروپا است. در ایران نیز در ارتفاعات البرز، دماوند، پلور، گچسر، پل زنگوله، کندوان، آذربایجان، ارومیه، تبریز و راسوند گزارش شده است.