تخم یونجه

گیاهی است از خانواده ی Legominosae، علفی، چند ساله، به ارتفاع 50 تا 100 سانتی متر، دارای برگ هایی با سه برگچه ی کشیده، به رنگ سبز تیره، تقریبا بی کرک و نوک تیز، گل های خوشه ای به رنگ آبی روشن یا بنفش تیره، میوه هایی به شکل مارپیچ یا صدف حلزون، دانه هایی به شکل لوبیای کوچک به رنگ زرد یا قهوه ای و ریشه ای بسیار عمیق.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف تخم یونجه : ...
    هشدار تخم یونجه : ...
    خواص درمانی تخم یونجه : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف تخم یونجه

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

محصول مورد استفاده تخم یونجه

تخم

نام علمی تخم یونجه

Medicago sativa L.

نام رایج انگلیسی تخم یونجه

Medick fodder، Alfalfa، Lucern

نام های دیگر تخم یونجه

(سبیس – رطبه – قط – برشین – برسیم حجازی – سپست – اسپست – اسپشتا – اسپیشتا – ینجه مزروع)

خانواده تخم یونجه

Legominosae

هشدار تخم یونجه

به علت وجود ساپونین حتما گیاه خشک شده استفاده شود، چون گیاه تازه در معده تخمیر شده و ایجاد گاز و نفخ می کند. -یونجه اگر به حالت تازه به مصرف تغذیه دام ها برسد، بر اثر تخمیر تدریجی که حاصل می کند، موجبات مرگ آن هارا فراهم می سازد.

نحوه مصرف درمانی تخم یونجه

- بذر یونجه ی خرد شده را به صورت دم کرده استفاده کنید یا پس از جوانه زدن بذرها آن ها را خشک و پودر کرده و به عنوان مکمل غذایی به سوپ و سالاد اضافه کنید. - به عنوان قابض و قاعده آور و نیز برای نرم کردن سینه و تسکین سرفه، 8 تا 20 گرم از تخم یونجه را بخورید. - برای درمان فلج القوه (ایستادن عضو یا بی حسی اعضا) و لرزش اندام بدن (رعشه)، هر روز 8 تا 20 گرم از تخم آن را بخورید و مقداری را نیز در روغن زیتون خوب بجوشانید، بعد بمالید و در آفتاب بنشینید تا خوب عرق کنید.

خواص درمانی تخم یونجه

- بذر آن نیز قابض و قاعده آور است و از آن به عنوان مکمل غذایی و همچنین برای نرم کردن سینه، تسکین سرفه و درمان بی حسی اعضا و لرزش اندام بدن (رعشه) استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Legominosae، علفی، چند ساله، به ارتفاع 50 تا 100 سانتی متر، دارای برگ هایی با سه برگچه ی کشیده، به رنگ سبز تیره، تقریبا بی کرک و نوک تیز، گل های خوشه ای به رنگ آبی روشن یا بنفش تیره، میوه هایی به شکل مارپیچ یا صدف حلزون، دانه هایی به شکل لوبیای کوچک به رنگ زرد (دانه های جوان) یا قهوه ای (دانه های مسن) و ریشه ای بسیار عمیق که 2 تا 3 متر در عمق خاک فرو می رود. بخش های هوایی و دانه، اندام دارویی گیاه را تشکیل می دهند که برای داشتن حداکثر خواص، بهتر است قبل از دوران گلدهی جمع آوری شوند. این گیاه در اروپا، آمریکا، آسیا و سایر نقاط دنیا انتشار دارد و کاشته می شود. "