برگ نارون کوهی

درختی است از خانواده Ulmaceae، بزرگ و دارای پوست سخت، خشن و شکاف دار است، ارتفاع درخت به تفاوت از ۲ تا ۴۰ متر دیده می شود. دارای برگ های درشت، منفرد، بیضی یا تخم مرغی شکل، پوشیده از کرک، میوه های بیضی شکل و بالدار وگل های آن عاری از دمبرگ و مجتمع به صورت دسته هایی بر روی شاخه هاست.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف برگ نارون کوهی : ...
    طبع برگ نارون کوهی :
    خواص درمانی برگ نارون کوهی : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف برگ نارون کوهی

جویدن,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),سایر,خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع برگ نارون کوهی

سرد و خشک

محصول مورد استفاده برگ نارون کوهی

برگ

نام علمی برگ نارون کوهی

Ulmus minor Miller

نام رایج انگلیسی برگ نارون کوهی

Common elm , Elm

نام های دیگر برگ نارون کوهی

اوجا - اوجه – وج – وجه – لی له – سمت - سمد - گل پردار – لو - ملچ – ملیج – ملج – سرخه – لوروت – شلدار – لونگا – وزم – قره غاج – قره آغاج - غرغار – جبلی – پشه خوار – پشه خام

خانواده برگ نارون کوهی

Ulmaceae

نحوه مصرف درمانی برگ نارون کوهی

رای درمان واریس، شاخ و برگ این گیاه را به صورت جوشانده و پودر استفاده کنید. - به عنوان ضد سم و ضد سنگ کلیه و مثانه، آن را مانند اسفناج بپزید و بخورید. - برای از بین بردن سنگ مثانه و رفع ناراحتی های صفراوی، ۲۰ گرم از آن را در یک لیتر آب بجوشانید و آب صاف کرده ی آن را با شکر یا عسل شیرین کنید و بنوشید. این جوشانده همچنین ادرار آور و عرق آور است. - برای تقویت دندان و سفت کردن لثه، تازه ی آن را در دهان بجوید. - برای نرم کردن و کاهش ورم گوش، عصاره ی آن را در گوش بچکانید. - برای افزایش دید چشم، عصاره ی آن را به چشم بمالید. -برای درمان جذام و التیام زخم های عادی برگ های له شده را به صورت ضماد استعمال کنید. -برای درمان زخم و جراحات، ناراحتی های مزمن پوستی، برگ های له شده را جوشانده و به صورت ضماد استفاده نمایید.

خواص درمانی برگ نارون کوهی

عمومی: برای درمان نقرس، فتق اطفال، امراض جلدی دیر علاج ناشی از سودا، رماتیسم مزمن، خنازیر، ترشحات مهبلی، تشنج، و التیام سریع زخم ها استفاده می شود. برگ: - ادرار آور، عرق آور، ضد سم و ضد سنگ کلیه و مثانه است و از آن برای رفع واریس، رفع بی حوصلگی، ناراحتی های صفراوی، تقویت دندان و سفت کردن لثه، ایجاد درخشندگی در پوست صورت، افزایش دید چشم و نرم کردن گوش و کاهش ورم آن و همچنین برای درمان جذام، لکنت زبان، شکستگی ها، التیام زخم های عادی، سرفه های خلط آور و چرکین استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی

درختی است از خانواده Ulmaceae، بزرگ و دارای پوست سخت، خشن و شکاف دار است. نمومنه های مختلف آن به صورت درختچه هایی با ساقه بسیار کوتاه نیز دیده می شود به طوری که ارتفاع درخت به تفاوت از ۲ تا ۴۰ متر دیده می شود. دارای برگ های درشت، منفرد، بیضی یا تخم مرغی شکل، به طول 5 تا 16 سانتی متر، نوک تیز، دندانه دار، پهنک غیر متقارن و پوشیده از کرک، میوه های بیضی شکل و بالدار که به آن ظاهر مشخص می بخشد. گل های آن عاری از دمبرگ و مجتمع به صورت دسته هایی بر روی شاخه هاست. 

پوسته ی ساقه (پوست ثانوی، یعنی قسمتی از آن که مجاورت با بافت آبکش دارد)، شاخ و برگ، اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند.

این درخت بومی جنگل های اروپا، آسیای شمالی و ژاپن است و در جنگل های شمال ایران در ارتفاعات میان بند از ارسباران تا گرگان، مازندران، گیلان، اراک، خراسان و اطراف تهران نیز انتشار دارد.