ریحان خشک

ریحان گیاهی است از خانواده Lamiaceae علفی یکساله و معطر که ارتفاع ساقه آن تا 60 سانتیمتر است. دارای برگهایی بصورت متقابل، بیضوی و نوک تیز با کناره های دندانه دار، گلهایی معطر و کوچک به رنگهای سفید، قرمز و گاهی بنفش و ریشه ای مستقیم و مخروطی شکل. تخم ریحان سیاه و ریز است .

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف ریحان خشک : ...
    طبع ریحان خشک :
    هشدار ریحان خشک : ...
    خواص درمانی ریحان خشک : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف ریحان خشک

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع ریحان خشک

گرم و خشک

فصل برداشت ریحان خشک

تابستان,پاییز

محصول مورد استفاده ریحان خشک

برگ

نام علمی ریحان خشک

Ocimum basilicum

نام رایج انگلیسی ریحان خشک

Basil, Sweetbasil

نام های دیگر ریحان خشک

صعتر هندی - نازبویه - شاهسفرم - سلطان الریاحین - ضیمران - ریحان الملک - ضمیران - برگ ریحان

خانواده ریحان خشک

Lamiaceae

هشدار ریحان خشک

- به دلیل اثر تحریک کننده گی رحم و سقط آوری، همچنین اثر موتاژنیک ترکیب موجود در روغن فرار آن (استراگل) نباید در دوران بارداری و شیردهی مصرف شود. البته مصرف آن به مقدار کمی که در سبزی خوردن استفاده می شود مشکلی ایجاد نمی کند ولی به صورت دارویی و دم کرده نباید استفاده شود.
- مصرف طولانی مدت آن به دلیل دارا بودن اثر سرطان زایی ترکیب استراگل، ممنوع است.
- مصرف این گیاه در اطفال و کودکان نوپا ممنوع است.

نحوه مصرف درمانی ریحان خشک

- به عنوان ضد تشنج، مقوی، مدر و درمان سردردهای میگرنی و عصبی، سرگیجه، نفخ و گاز معده، دم کرده برگ ریحان را مصرف نمایید.
- برای تقویت دستگاه هاضمه برگ ریحان را میل نمایید.
- برای درمان ناراحتی های حاصل از نیش حشرات است کافی است که محل گزش حشرات را با برگ ریحان ماساژ دهید تا خارش و درد برطرف شود.
- برای درمان  زخم های دهان برگ ریحان را بجوید. 
- به عنوان تب بر جوشانده ریحان را مصرف نمایید.
- گذاشتن گلدان ریحان جلوی پنجره، حشرات و مگس را فراری می دهد.
 برای درمان بیماری های التهابی گوش، برفک دهان یا به صورت دهان شویه و خوشبو کننده ی دهان، آب تازه ریحان را می توان به صورت قطره ای استفاده کنید.
- برای درمان وبا، سردرد گرم مزاجان و مسافرین بوئیدن آن مفید است.

خواص درمانی ریحان خشک

ریحان مقوی معده و روده، ملین، تونیک، تقویت کننده قلب، آرام بخش، اشتها آور، ضد قارچ و باکتری، ضد اسهال، بادشکن، ضدعفونی کننده دهان و دستگاه گوارش، ضدگریپ و آنژین، ضد تشنجات دردناک، ضد التهاب، ضد اسپاسم، شیر افزا و مدر بوده، همچنین برای درمان سردرد و میگرن، سوء هاضمه، انسداد عروق مغزی، تحلیل ورم های جمیع اعضا، تنگی نفس، قولنج، گزش زنبور، خستگی، دلشوره، سردردهای عصبی، غم و غصه، نورآستنی (بی خوابی و ضعف اعصاب)، التهابات مجاری ادرار، ورم کلیه، ترشحات مهبل، ترش کردن معده، اختلالات هاضمه با منشاء عصبی، اتساع معده، خونریزی دماغ، بواسیر، دل پیچه، سرگیجه، اختلالات دستگاه تنفسی، سرفه، سیاه سرفه، کمبود ترشحات شیر، اسپاسم های معده، بی خوابی های عصبی، ضعف و بی حالی های عصبی و اضطراب های صرعی مفید است.




توضیحات تکمیلی
ریحان گیاهی است از خانواده Lamiaceae علفی یکساله و معطر که ارتفاع ساقه آن تا 60 سانتیمتر است. دارای برگهایی به صورت متقابل، بیضوی و نوک تیز با کناره های دندانه دار، گلهایی معطر و کوچک به رنگهای سفید، قرمز و گاهی بنفش و ریشه ای مستقیم و مخروطی شکل. تخم ریحان سیاه و ریز است .
بر حسب شرایط اقلیمی محل رویش، دو یا حتی سه بار می توان برای برداشت ریحان اقدام کرد. اولین برداشت اوایل تابستان (اوایل تیر)، دومین برداشت اواخر تابستان (اوایل شهریور) و سومین و آخرین برداشت را میتوان تا قبل از فصل سرما (اواخر مهر) انجام داد. منشاء این گیاه هند و ایران که امروزه در کشورهای فرانسه، آمریکا (کالیفرنیا)، اندونزی، مراکش، اسپانیا، مصر، پاکستان و شمال آفریقا نیز کشت می شود.