بلیله

ميوه‌ درختی است از خانواده‌ی Combretaceae، بزرگ با برگ‌ هایی عريض‌ تر از برگ انبه و ميوه‌ ای كمی دراز و تخم‌ مرغی شکل که سر آن باريك و پوستش زرد، غبارآلود و نازك تر از پوست هليله است. مغز این میوه شیرین و تقریباً مانند فندق است.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف بلیله :
    طبع بلیله :
    هشدار بلیله : ...
    خواص درمانی بلیله : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف بلیله

خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع بلیله

سرد و خشک

محصول مورد استفاده بلیله

میوه

نام علمی بلیله

Terminalia bellirica (Gaertn) Roxb

نام رایج انگلیسی بلیله

Belleric Myrobalan, Myrobalan

نام های دیگر بلیله

بليلج - بهیره - باهرا

خانواده بلیله

Combretaceae

هشدار بلیله

- مصرف بلیله برای اعضای پايينی بدن مضر است.
- مصلح بلیله عسل و شکر است، بهتر است همراه با مقداری عسل یا شکر مصرف شود.

نحوه مصرف درمانی بلیله

- به عنوان مسهل سودا و صفرا، تونيك، مقوی معده، اشتها آور، تب ‌بر، مخدر ضعیف و درمان سرفه، اسهال، استسقا، سوءهاضمه، سردرد و جذام هر روز مقدار كمی از آن را بدون هسته کوبیده و میل نمایید.
- برای درمان یبوست، نارس آن و به عنوان قابض، رسيده‌ ی بلیله را میل نمایید.
- برای تقويت چشم، افزايش ديد چشم ودرمان رطوبت ‌‌های جاری از دهان، مدتی هر روز ۲ گرم از آن را بدون هسته کوبیده با شكر و آب گرم مخلوط و میل نمایید.

خواص درمانی بلیله

 تب‌ بر، كمی مخدر و دباغی کننده آن، سوء هاضمه، مقوی معده، اشتها آور، مسهل سودا و صفرا، مسهل، مقوی چشم و بینایی، لطیف کننده و قابض است. همچنین برای درمان سرفه، اسهال، استسقا، سردرد، جذام، رطوبت‌‌ های جاری از دهان، رطوبت و بخارات معده و سر، بواسیر، سرفه، بیماری ‌های روده مستقیم و مقعد استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
ميوه‌ درختی است از خانواده‌ی Combretaceae، بزرگ با برگ‌ هایی عريض‌ تر از برگ انبه و ميوه‌ ای كمی دراز و تخم‌ مرغی شکل که سر آن باريك و پوستش زرد، غبارآلود و نازك تر از پوست هليله است. مغز این میوه شیرین و تقریباً مانند فندق است. بلیله جزو گیاهان بسیار مهم و مجرب در طب سنتی و کتب کهن است که اگر با دو گیاه هلیله و آمله همراه شود خاصیت شگفت انگیز درمانی پیدا می‌کند. اندام دارویی این گیاه را پوست و قسمت بیرون از دانه‌ی آن تشکیل می دهد. درخت بلیله در اغلب جنگل ‌های مرطوب هند می‌رويد.