برگ بیدمشک

برگ هایی متعلق به درختچه بیدمشک هستند که در پایه های نر و ماده متفاوت اند، برگ های درختان ماده معمولا بیضی شکل و پهن تر از برگ های درختان نر هستند. روی این برگ ها سبز تیره و پشت شان کرک دار و روشن می باشد.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف برگ بیدمشک :
    خواص درمانی برگ بیدمشک : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف برگ بیدمشک

غرغره,خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

فصل برداشت برگ بیدمشک

بهار

محصول مورد استفاده برگ بیدمشک

برگ

نام علمی برگ بیدمشک

Salix aegyptiaca, Salixcaprea

نام رایج انگلیسی برگ بیدمشک

Pussy willow

نام های دیگر برگ بیدمشک

بید مصری - بید طبری - شاه بید - گل بیدک - گربه بید - سوحر - سوگوت - صفصات - دارفشفشه - مشک فیک - مشبد - بهرامج - پیشی پیشی - خلاف بلخی - خلاف بان - وشع - بهرامه - مشک بید - فلابلخی

خانواده برگ بیدمشک

Salicaceae

نحوه مصرف درمانی برگ بیدمشک

-برای درمان بی اشتهایی پس از بیماری و نقاهت، خارش بدن و درد اعصاب ۵۰ گرم از آن را در یک لیتر آب به مدت دو دقیقه بجوشانید، بعد ۱۰ دقیقه دم کرده و آب آن را صاف و شیرین کنید و روزی سه فنجان به نوبت بنوشید.
 - برای تنظیم پریود های زود به زود که همراه با خون زیاد است و درمان گال ۲۵ گرم از برگ را با همان اندازه پوست شاخه های دو ساله بیدمشک در یک لیتر آب خیس کنید، بعد ۱۰ دقیقه دم کنید و آب صاف کرده آن را روزی سه تا پنج فنجان به ترتیب بنوشید.
 - اگر زالو در حلق کسی رفته و به حلق یا اطراف آن چسبیده باشد، می تواند با آب برگ تازه بیدمشک غرغره کند، زالو از عضو جدا شده و از حلق خارج خواهد شد.

خواص درمانی برگ بیدمشک

- برای بیرون آوردن زالو از حلق، تنظیم پریود های زود به زود که همراه با خون زیاد است و درمان بی اشتهایی پس از بیماری و نقاهت، خارش بدن، درد اعصاب و گال کاربرد دارد.
توضیحات تکمیلی

بیدمشک درختچه ای است از نژاد بید، دو پایه، زینتی و گاهی به صورت درخت، به ارتفاع حداکثر ۸ متر، دارای برجستگی های تیز در زیر پوست و روی چوب، برگ هایی که در پایه های نر و ماده متفاوت اند (برگ های درختان ماده معمولا بیضی شکل و پهن تر از برگ های درختان نر هستند.) و روی آن ها سبز تیره و پشت شان کرک دار و روشن می باشد و گل هایی به صورت سنبله و معطر که قبل از باز شدن برگ ها ظاهر می شوند و بهترین نوع آن گلی است که زردی بیشتری دارد. میوه، برگ و پوست شاخه های جوان این درختچه اندام دارویی گیاه را تشکیل می دهند. عرق این گیاه خاصیت دارویی دارد. این درختچه بومی ایران است و در جنگل های جلگه ای شمال از دره چهل چای مینو دشت در شرق گرگان تا دره تالار و هزار، نور، کجور، رامسر، منجیل، آستارا، اردبیل، ارسباران و همچنین در مناطق استپی و نیمه خشک اصفهان، کرمان، شیراز، مناطق جنوبی البرز، توچال و هزار بند انتشار دارد.