پوست شاخه های جوان بیدمشک

بیدمشک درختچه ای است از نژاد بید، دو پایه، زینتی و گاهی به صورت درخت، به ارتفاع حداکثر ۸ متر، دارای برجستگی های تیز در زیر پوست و روی چوب، برگ هایی که در پایه های نر و ماده متفاوت اند و روی آن ها سبز تیره و پشت شان کرک دار و روشن می باشد و گل هایی به صورت سنبله و معطر که قبل از باز شدن برگ ها ظاهر می شوند و بهترین نوع آن گلی است که زردی بیشتری دارد.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف پوست شاخه های جوان بیدمشک :
    خواص درمانی پوست شاخه های جوان بیدمشک : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف پوست شاخه های جوان بیدمشک

خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

فصل برداشت پوست شاخه های جوان بیدمشک

بهار

محصول مورد استفاده پوست شاخه های جوان بیدمشک

پوست ساقه

نام علمی پوست شاخه های جوان بیدمشک

salix aegyptiaca, Salix caprea

نام رایج انگلیسی پوست شاخه های جوان بیدمشک

Pussy willow

نام های دیگر پوست شاخه های جوان بیدمشک

بید مصری - بید طبری - شاه بید - گل بیدک - گربه بید - سوحر - سوگوت - صفصات - دارفشفشه - مشک فیک - مشبد - بهرامج - پیشی پیشی - خلاف بلخی - خلاف بان - وشع - بهرامه - مشک بید - فلابلخی

خانواده پوست شاخه های جوان بیدمشک

Salicaceae

نحوه مصرف درمانی پوست شاخه های جوان بیدمشک

- برای تسکین خارش بدن و درمان روماتیسم، ۵۰ گرم از آن را در یک لیتر آب جوش به مدت دو دقیقه بجوشانید، بعد ۱۲ دقیقه دم کنید و قبل از هر غذا یک فنجان آب آن را بنوشید. 
- برای درمان تب نوبه یا مالاریا، هر روز ۲ مثقال (تقریبا ۱۰ گرم) از خشک شده آن را نیم کوب کرده و با ۴ مثقال (تقریبا ۲۰ گرم) شاهتره مخلوط در آب بجوشانید تا به اندازه هفت فنجان آب بماند، بعد صاف کنید و آب آن را سه فنجان قبل از صبحانه، دو فنجان قبل از ناهار و دو فنجان قبل از شام بنوشید.

خواص درمانی پوست شاخه های جوان بیدمشک

- برای تسکین خارش بدن و درمان روماتیسم و تب نوبه (مالاریا) استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی

بیدمشک درختچه ای است از نژاد بید، دو پایه، زینتی و گاهی به صورت درخت، به ارتفاع حداکثر ۸ متر، دارای برجستگی های تیز در زیر پوست و روی چوب، برگ هایی که در پایه های نر و ماده متفاوت اند (برگ های درختان ماده معمولا بیضی شکل و پهن تر از برگ های درختان نر هستند.) و روی آن ها سبز تیره و پشت شان کرک دار و روشن می باشد و گل هایی به صورت سنبله و معطر که قبل از باز شدن برگ ها ظاهر می شوند و بهترین نوع آن گلی است که زردی بیشتری دارد. میوه، برگ و پوست شاخه های جوان این درختچه اندام دارویی گیاه را تشکیل می دهند.عرق این گیاه خاصیت دارویی دارد. این درختچه بومی ایران است و در جنگل های جلگه ای شمال از دره چهل چای مینو دشت در شرق گرگان تا دره تالار و هزار، نور، کجور، رامسر، منجیل، آستارا، اردبیل، ارسباران و همچنین در مناطق استپی و نیمه خشک اصفهان، کرمان، شیراز، مناطق جنوبی البرز، توچال و هزار بند انتشار دارد.