بلغور نعنا خشک

گیاهی است از خانواده ی Labiatae و تیره ی نعناع، چند ساله، دارای دو نوع ساقه هوایی به ارتفاع 30 تا 80 سانتی متر و ساقه ی زیر زمینی چهار گوش به رنگ قرمز مایل به بنفش یا مایل به ارغوانی، برگ های تخم مرغی شکل، متقابل، دندانه دار، با بوی معطر و کرک های بسیار ریز و گل هایی گرد و کوچک به رنگ گلی روشن یا کم و بیش ارغوانی مایل به بنفش.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف بلغور نعنا خشک : ...
    طبع بلغور نعنا خشک :
    هشدار بلغور نعنا خشک : ...
    خواص درمانی بلغور نعنا خشک : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف بلغور نعنا خشک

بخور,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),سایر,خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع بلغور نعنا خشک

گرم و خشک

محصول مورد استفاده بلغور نعنا خشک

برگ

نام علمی بلغور نعنا خشک

Mentha

نام رایج انگلیسی بلغور نعنا خشک

Mint

نام های دیگر بلغور نعنا خشک

لمام

خانواده بلغور نعنا خشک

Labiatae

هشدار بلغور نعنا خشک

- نعناع می تواند در افراد حساس واکنش آلرژیک ایجاد نماید.
 - نعناع محرک غشاهای مخاطی است و نباید آن را بیش از یک هفته بدون وقفه به کودکان داد.
 - دم کرده ی نعناع در هنگام شب باعث بی خوابی می شود.
 - مصرف مقادیر زیاد برگ نعناع به طور خام یا در سالاد توصیه نمی شود.
 - افراد مضطرب و مبتلایان به سنگ صفرا و مجاری صفراوی، التهاب کیسه صفرا و بیماری های شدید کبدی به هیچ عنوان مصرف نکنند.
 - هیچ شکلی از نعناع را نباید به نوزادان داد. همچنین باعث کاهش شیردهی خانم ها می شود، بنابراین در دوران شیردهی از مصرف خوراکی آن خودداری نمایید (البته مصرف روغن آن به صورت موضعی سبب افزایش شیردهی می شود).

نحوه مصرف درمانی بلغور نعنا خشک

- برای درمان التهاب مفاصل، پارچه ی خیس شده در محلول دم کرده نعناع را در محل دردناک قرار دهید.
- برای درمان گرفتگی بینی، چند برگ گیاه تازه را در آب جوش ریخته و بخور دهید.
- به عنوان تونیک، قابض، ضد نفخ، رفع کننده خستگی، تب بر، محرک، ضد سم در موارد گزیدگی و نیش حشرات، قاعده آور، ادرار آور، عرق آور، رقیق کننده و درمان چربی خون، سرماخوردگی، آنفلونزا، سرفه، سردرد، بی اشتهایی بعد از بیماری و نقاهت، درد شکم، تنگی نفس، سردی بدن، درد های صورت، ناراحتی های اعصاب در کودکان، خونریزی بینی، بیماری های بینی و گلو آب دم کرده آن را بنوشید.
- برای حفظ  جوانی و جلوگیری از پیری، هر شب موقع خواب آن را میل نمایید..
- برای درمان دندان درد، نعناع را بجوید.
- برای درمان کسانی که خون استفراغ می کنند (از شش ها یا معده)، در صورتی که زیاد نباشد، همچنین خانم هایی که خونریزی غیر طبیعی دارند، نعناع تازه را کوبیده و عصار ه ی آن را بنوشند.
- برای درمان ورم بیضه، آن را با مویز مخلوط کرده، بکوبید و بر روی آن ضماد کنید. چنانچه ورم قرمز رنگ نباشد و خارش شدید نداشته باشد (ورم گرم نباشد) آن را درمان می کند.
- برای درمان تشنج های عصبی، پرش موضعی، تصلب شرایین و بی خوابی، ۲۰ تا ۳۰ گرم از آن را در یک لیتر آب جوش به مدت ۱۰ دقیقه دم کنید بعد آب آن را صاف کرده، با عسل شیرین سازید و روزی ۳ فنجان به نوبت بنوشید.
- برای  درمان سنگ کلیه و مثانه آب جوشانده ی آن را با ۶ گرم تخم شلغم کوبیده شده، مخلوط کنید و بخورید.
- به عنوان مقوی دستگاه هاضمه، تمیز کننده معده، جلوگیری از نفخ معده و آروق زدن و نیز درمان سوء هاضمه، دیفتری و ورم قلب، هر روز آن را با پر سیاوش به اندازه ی مساویجوشانده و آب صاف کرده ی آن را بنوشید.
- برای درمان اسهال، آن را با چای سفید به اندازه ی مساوی دم کنید و پس از صاف کردن بنوشید.
- برای درمان سکسکه و جلوگیری از استفراغ، آن را همراه با رب یا آب انار ترش بخورید.
- برای درمان آسم، آن را با مصطکی مخلوط کرده و بکوبید، سپس میل نمایید.
- برای درمان رشک و شپش، سر را با آب نعناع تازه یا آب جوشانده ی نعنا بشویید.
- برای درمان  قرمزی چشم و زخمی که کرم گذاشته باشد، موضع را با آب جوشانده ی نعناع ۳ بار در روز بشویید.
- برای زیبا کردن پوست بدن، آب جوشانده ی آن را در آب وان مخلوط کنید و در آن استحمام کنید.
- برای درمان  اگزما، بواسیر، درد بیضه و پوستی که گهگاه سرخ شده و خارش پیدا می کند، تازه ی آن را بکوبید و ضماد کنید.
- برای باز کردن سر سوزه، تازه ی آن را بکوبید و با آرد جو خمیرکرده و ضماد نمایید.

خواص درمانی بلغور نعنا خشک

 ادرار آور، عرق آور، قاعده آور، بادشکن، اشتها آور، آرام بخش، مسکن درد و سرفه، آرام کننده دردهای موضعی، مقوی معده، ضد تشنج، ضد نفخ، ضد عفونی کننده، ضد میکروب، تونیک، قابض، تب بر، تقویت کننده، محرک و ضد سم (در موارد گزیدگی و نیش حشرات) است. از این گیاه برای برطرف کردن خستگی، حفظ جوانی و جلوگیری از پیری، زیبا کردن پوست بدن، رقیق کردن خون، گرم کردن بدن، تقویت دستگاه هاضمه، تمیز کردن معده، جلوگیری از نفخ معده و آروق زدن، باز کردن سر سوزه و جلوگیری از خونریزی بینی و درمان التهاب مفاصل، کولیک (قولنج)، اسپاسم، چربی خون، سرماخوردگی، آنفولانزا، سرفه، سردرد، بی اشتهایی بعد از بیماری و نقاهت، درد شکم، دل پیچه، حالت چنگ زدگی در معده، دردهای عصبی سطحی، سردردهای یک طرفه، سیاتیک، بیماری های گلو و بینی، سینوزیت حاد، بیماری های منشاء وجود طفیلی در پوست سر، استفراغ زنان باردار، درد در ناحیه دنده ها، آنژین های مزمن، استفراغ در آپاندیس، خارش، درد های صورت و ناراحتی های اعصاب در کودکان، دندان درد، استفراغ خونی از شش ها یا معده (در صورتی که زیاد نباشد)، خونریزی غیر طبیعی در زنان، درد و ورم بیضه، تشنج های عصبی یا پرش موضعی، تصلب شرایین، بی خوابی، سنگ کلیه و مثانه، سوء هاضمه، بوی بد دهان ناشی از سوء هاضمه، سردی معده، پوکی استخوان، دیفتری (حناق)، ورم قلب، اسهال، سکسکه، آسم یا تنگی نفس، رشک و شپش، زخمی که در آن کرم گذاشته باشد، قرمزی چشم، پوستی که گهگاه سرخ می شود و خارش پیدا می کند، اگزما، بواسیر، خنازیر (غده های سختی که در زیر گلو و گردن به وجود می آیند) و درد گوش استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Labiatae و تیره ی نعناع، چند ساله، دارای دو نوع ساقه هوایی به ارتفاع 30 تا 80 سانتی متر و ساقه ی زیر زمینی چهار گوش به رنگ قرمز مایل به بنفش یا مایل به ارغوانی، برگ های تخم مرغی شکل، متقابل، دندانه دار، با بوی معطر و کرک های بسیار ریز و گل هایی گرد و کوچک که بسته به گونه اش به رنگ گلی روشن یا کم و بیش ارغوانی مایل به بنفش می باشند. از کلیه قسمت های هوایی این گیاه بوی معطر و مطبوع استشمام می شود ولی اگر جویده شود، علاوه بر بوی اسانس، احساس خنکی نیز در مخاط دهان می گردد. آفتی که این گیاه دچارسش می شود یا برخی از شاخه های این گیاه را عقیم و عاری از گل می کند یا روی برگ و ساقه لکه های قهوه ای رنگ به وجود می آورد که در صورت پیدایش، باید قسمت آلوده را از گیاه جدا کرد و یا گیاه را به کلی از بین برد.تکثیر این گیاه به ندرت از طریق بذر و معمولا به کمک ساقه های خزنده و هوایی آن ها صورت می گیرد. برداشت محصول به منظور اسانس گیری، ۲ مرتبه در سال در فواصل ماه های تیر تا شهریور و یا ۳ مرتبه در ماه های خرداد، مرداد و مهر صورت می گیرد. *اسانس مانت از تقطیر برگ و سرشاخه گلدار نعناع، تحت اثر بخار آب تهیه می گردد، برای این کار از گیاه دوساله استفاده می شود. برگ، سرشاخه گلدار، جوهر(اسانس)، اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند و بهترین زمان جمع آوری آن ها موقع گلدهی گیاه است که ماه های مرداد و شهریور می باشد. این گیاه خاصیت دارویی دارند. این گیاه در اکثر نواحی ایران می روید که از مهم ترین آن ها می توان مازندران، تنکابن، آذربایجان (نزدیک تبریز)، ارومیه، سراب، شیراز، کرمان، بلوچستان، تهران و کرج را نام برد. "