روغن کنجد - 1 لیتر

"گیاهی است از خانواده ی Pedaliaceae، علفی، یک ساله، دارای ساقه ای افراشته به ارتفاع 30 تا 60 سانتی متر. برگ آن به شکل بیضی کشیده تا خطی، گل های منفرد، پراکنده در طول محور و به رنگ قرمز یا سفید و میوه هایی کپسول مانند با پوشش مخملی خشن."

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف روغن کنجد - 1 لیتر : ...
    طبع روغن کنجد - 1 لیتر :
    هشدار روغن کنجد - 1 لیتر : ...
    خواص درمانی روغن کنجد - 1 لیتر : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف روغن کنجد - 1 لیتر

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),سایر,خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع روغن کنجد - 1 لیتر

گرم و تر

محصول مورد استفاده روغن کنجد - 1 لیتر

روغن

نام علمی روغن کنجد - 1 لیتر

Sesamum indicum L., S.orientale L., S.oleiferum moench

نام رایج انگلیسی روغن کنجد - 1 لیتر

sesame

نام های دیگر روغن کنجد - 1 لیتر

سمسم – جلجلان

هشدار روغن کنجد - 1 لیتر

- روغن کنجد زود به صفرا تبدیل می شود به همین علت برای افراد سوداوی مزاج مضر و دیر هضم است و معده را نیز سست می کند.

نحوه مصرف درمانی روغن کنجد - 1 لیتر

* طرز تهیه: اول دانه های کنجد را باید خوب بشویید تا ماده ی رنگی پوست دانه از آن خارج شود، بعد دانه ها را بکوبید و در آب بریزید، به این ترتیب پوست دانه های کنجد از آن جدا شده و به سطح آب می آید، سپس آب پوست ها را بگیرید، بعد مغز دانه ها را خشک کنید و موقع روغن گیری آن دانه ها را در آب جوش بریزید و بدون حرارت دادن با فشار روغن آن را بگیرید. بعد می توانید تفاله های باقی مانده را روی آتش بگذارید و حرارت دهید و با فشار باز از آن تفاله ها هم مقداری روغن جدا کنید. روغن اول روغن سرد نامیده می شود که مصرف خوراکی دارد و روغن دوم را روغن گرم می نامند که مصرف صنعتی در عطر، لوازم آرایشی و صابون سازی دارد. از روغن صنعتی هم می توان برای خوراک استفاده کرد ولی ارزش غذایی روغن سرد را ندارد.
- به عنوان ملین 40 تا 60 گرم روغن کنجد را استفاده کنید.
 - به عنوان ملین و مسهل و نیز برای لطیف کردن صدا و باز کردن آن، برطرف کردن خشونت حلق، سرفه ی خشک، تنگی نفس، زخم ریه و سوزش مجرای بول، تسکین تشنج، کم کردن ترشی معده و زیاد کردن استقامت بدن در برابر سموم جانوران گزنده، آن را بخورید. همچنین اگر 7 مثقال (تقریبا 35 گرم) از آن یک جا خورده شود، مزاج را نرم کرده و تب حاره را نیز درمان می کند.
 - برای درخشان کردن و شفافیت پوست دست و صورت، بهبودی ترک های دست، فرو نشاندن ورم عضوی که ناشی از ضربه خوردگی باشد و نیز درمان زخم آبله و خارش بین انگشتان، آن را بر روی پوست بمالید.
 - برای درمان غده و دمل داخل گوش و نیز بیرون آوردن هزارپا از گوش، روزی سه بار و هر مرتبه 3 تا 4 قطره از آن را در گوش بریزید.
 - برای درمان ورم های سفت و ورم چشم، آن را با سفیده ی تخم مرغ مخلوط کنید و بر موضع بمالید.
 - برای درمان خشونت پوست و درمان سوختگی ناشی از آتش، آن را با اسپرزه مخلوط کنید و بر روی موضع بمالید.
 - برای درمان ریزش مو، ابتدا 10 مثقال (تقریبا 50 گرم) مورد را در یک لیوان آب بجوشانید، بعد آب آن را با نصف مقدار آب روغن کنجد مخلوط کرده و بجوشانید و دائم به هم بزنید تا آب تبخیر شده و روغن باقی بماند و آن را هر روز بر سر بمالید.
 * مصلح روغن کنجد، آب پیاز و آب لیمو می باشند.

خواص درمانی روغن کنجد - 1 لیتر

ملین، مسهل، کاهنده ی قند خون، التیام دهنده و نرم کننده ی پوست است و از آن برای لطیف کردن صدا و باز کردن آن، تسکین تشنج، کم کردن ترشی معده، افزایش استقامت بدن در برابر سموم جانوران گزنده، نرم کردن مزاج، درخشانی، شفافیت و نرم کردن پوست دست و صورت، فرو نشاندن ورم عضو ناشی از ضربه، بیرون آوردن هزارپا از گوش، متوقف کردن ریزش مو و نیز درمان خشونت حلق، سرفه ی خشک، تنگی نفس، زخم ریه، سوزش مجرای بول، تب حاره، ترک های دست، زخم آبله، خارش بین انگشتان، غده و دمل داخل گوش، ورم های سفت، ورم چشم و سوختگی ناشی از آتش استفاده می شود. این روغن همچنین به عنوان یک حلال و پایه ی روغنی در صنایع دارویی و آرایشی - بهداشتی مورد مصرف قرار می گیرد.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Pedaliaceae، علفی، یک ساله، دارای ساقه ای افراشته به ارتفاع 30 تا 60 سانتی متر و بدون انشعاب، قسمت فوقانی ساقه ی آن پوشیده از از کرک و قسمت های تحتانی عاری از آن می باشد. برگ ها تقریبا به طول 10 سانتی متر، به شکل بیضی کشیده تا خطی، گل های منفرد، پراکنده در طول محور و به رنگ قرمز یا سفید و میوه هایی کپسول مانند با پوشش مخملی خشن. دانه، برگ و ریشه اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. روغن و ارده ی این گیاه خاصیت دارویی دارد. دانه ها، کوچک، بیضی شکل، و بر اساس واریته های مختلف گیاه ممکن است به رنگ سفید، حنایی، قهوه ای، سیاه و و با طعمی شیرین و روغنی هستند که از آن ها به وسیله ی فشار، روغن کنجد تهیه می شود. جمع آوری محصول کمی قبل از باز شدن کامل میوه یعنی 4 تا 6 هفته پس از پایان گل دادن انجام می گیرد. در این هنگام گیاه را از 10 سانتی متری قطع کرده و در مجاورت هوا خشک می نمایند، سپس به محل معینی از انبار منتقل کرده و با ضربه دانه ها را از داخل میوه ها خارج می کنند. روغن حاصل از دانه های سفید بهترین نوع کنجد ولی روغن دانه های سیاه بیشتر از نظر تولید مقدار زیاد روغن قابل توجه است.
 * طرز تهیه ی روغن کنجد: برای تهیه ی این روغن، اول دانه های کنجد را باید خوب بشویید تا ماده ی رنگی پوست دانه از آن خارج شود، بعد دانه ها را بکوبید و در آب بریزید، به این ترتیب پوست دانه های کنجد از آن جدا شده و به سطح آب می آید، سپس آب پوست ها را بگیرید، بعد مغز دانه ها را خشک کنید و موقع روغن گیری آن دانه ها را در آب جوش بریزید و بدون حرارت دادن با فشار روغن آن را بگیرید. بعد می توانید تفاله های باقی مانده را روی آتش بگذارید و حرارت دهید و با فشار باز از آن تفاله ها هم مقداری روغن جدا کنید. روغن اول روغن سرد نامیده می شود که مصرف خوراکی دارد و روغن دوم را روغن گرم می نامند که مصرف صنعتی در عطر، لوازم آرایشی و صابون سازی دارد. از روغن صنعتی هم می توان برای خوراک استفاده کرد ولی ارزش غذایی روغن سرد را ندارد.