برگ پنیرک

گیاهی است از خانواده Malvaceae که دارای دو نوع کبیر و صغیر می باشد: برگ نوع اول متناوب با دم برگ بلند و بریدگی های عمیق است که برگ را به ۵ تا ۷ قسمت تقسیم می کنند و برگ نوع دوم گرد و کوچک تر از نوع کبیر است.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف برگ پنیرک :
    خواص درمانی برگ پنیرک : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف برگ پنیرک

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی)

فصل برداشت برگ پنیرک

تابستان

محصول مورد استفاده برگ پنیرک

برگ

نام علمی برگ پنیرک

Malva parviflora L.

نام رایج انگلیسی برگ پنیرک

cheeseweed, cheeseweed mallow, least mallow, little mallow, small-flowered mallow

نام های دیگر برگ پنیرک

ختمی خبازی - نان کلاغ - گل خیر - پین دیره - حباجی - خبازی - خبیز - خیرو - ملوخیا - ختمی معطر - ختمی کوچک - ختمی مشک بو

خانواده برگ پنیرک

Malvaceae, the mallows

نحوه مصرف درمانی برگ پنیرک

- برای نرم کردن ورم های مقعد و استحکام عضلات رحم، در آب دم کرده ی آن بنشینید.
- برای تحلیل ورم های گرم و گزیدگی زنبور و همچنین درمان شکستگی اعضا، از ضماد برگ ساییده شده استفاده کنید.
- برای درمان سوختگی ناشی از آتش، باد سرخ و عقرب گزیدگی، برگ آن را بکوبید، با روغن زیتون مخلوط کرده و بر روی موضع ضماد نمایید.
-برای رفع التهاب های سطحی بدن، جوش صورت و دانه های پوستی، تسکین درد و ناراحتی های محل جوش و دانه، ریشه و برگ له شده ی پنیرک را بر روی عضو قرار دهید.
- برای تسکین و تامین لطافت پوست، یک مشت برگ را در یک لیتر آب جوش، به مدت ۱۰ دقیقه (زمان دم کشیدن از ۱۰ دقیقه تجاوز نکند)دم کرده و میل نمایید.
-برای رفع تحریکات مخاط دهان، ورم لوزه ها، درد گلو و آنژین از جوشانده ی برگ و گل پنیرک به صورت غرغره استفاده شود.
-برای تسکین دل پیچه از جوشانده ی برگ و گل آن به صورت تنقیه استفاده شود.
-برای رفع سوختگی ها و دانه های جلدی از جوشتده ی برگ و گل آن به صورت کمپرس و لوسیون استفاده شود.

خواص درمانی برگ پنیرک

- برای نرم کردن ورم های مقعد، استحکام عضلات رحم، تحلیل ورم های گرم، رفع التهاب های سطحی بدن، جوش صورت و دانه های پوستی، تسکین درد و ناراحتی های محل جوش و دانه، رفع تحریکات مخاط دهان، ورم لوزه ها، درد گلو، رفع سوختگی ها، دل پیچه، آفتاب سوختگی، گزیدگی زنبور، درمان باد سرخ، عقرب گزیدگی، شکستگی اعضا و سوختگی ناشی از آتش مورد استفاده قرار می گیرد
توضیحات تکمیلی

گیاهی است از خانواده  Malvaceae که دارای دو نوع کبیر و صغیر می باشد:

۱) نوع کبیر: گیاهی است علفی، پایا، دو ساله، دارای ساقه ای راست و پوشیده از کرک به ارتفاع ۴۰ تا ۸۰ سانتی متر، برگ های متناوب با دم برگ بلند و بریدگی های عمیق که برگ را به ۵ تا ۷ قسمت تقسیم می کنند، گل های درشت به رنگ قرمز مایل به بنفش که در ماه های اردیبهشت تا تیر ظاهر می شوند، ریشه ای عمودی، کمی زخیم، گوشت دار، سفید رنگ و آب دار و میوه هایی به شکل کپسول گرد و مدور که در هر کدام از خانه های متعدد و مشخص آن یک دانه قرار دارد. برگ، گل، ریشه و تخم اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. گونه ای از این گیاه در ایران می روید از جمله در نواحی البرز، کرج، کن، آذربایجان (نزدیک تبریز)، بیلغان، خوی (قراچال و کوه های گرد)، اراک، خراسان (کوپه داغ، قوچان و بین تربت حیدریه و اسد آباد مشهد)، جنوب شیراز، کرمان و بلوچستان.

۲) نوع صغیر: این گونه به ارتفاع حدودا یک وجب و حداکثر نیم متر است و دارای برگ های گرد و گل های سفید رنگ با رگه های قرمز می باشد. این برگ و گل ها در تمام قسمت ها کوچک تر از نوع کبیر اند. این گیاه نیز در اغلب مناطق ایران می روید از جمله دامنه های البرز، اطراف تهران، اطراف گیلان، آستارا، آذربایجان، دلیجان، نزدیک تبریز و خوی، اصفهان، سمنان، اراک، خراسان (قوچان و کوپه داغ)، جزیره قشم، بندر عباس، کرمان و بلوچستان. بهترین زمان جمع آوری گیاه در تابستان هنگام شکفتن گل ها است. کیفیت دارویی گل ها پایین است اما برگ ها خواص دارویی قابل توجهی دارند. از گل ها بیشتر جهت بهبود رنگ و طعم دم کرده های گیاهی مختلف و نیز به عنوان حجم دهنده استفاده می شود.