گل اسطوخودوس

گل گیاهی است از خانواده ی Lamiaceae، که ریز به شکل گل آذین خوشه ای و به رنگ ارغوانی روشن می باشد.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف گل اسطوخودوس : ...
    طبع گل اسطوخودوس :
    هشدار گل اسطوخودوس : ...
    خواص درمانی گل اسطوخودوس : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف گل اسطوخودوس

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع گل اسطوخودوس

گرم و خشک

فصل برداشت گل اسطوخودوس

تابستان

محصول مورد استفاده گل اسطوخودوس

گل

نام علمی گل اسطوخودوس

 Lavandula angustifolia, Lavandula officinalis, Lavandula stoechas L

نام رایج انگلیسی گل اسطوخودوس

 true lavender, English lavender, garden lavender, common lavender, narrow-leaved lavender, Lavandula stoechas, the Spanish lavender, topped lavender, French lavender

نام های دیگر گل اسطوخودوس

اسطخودوس - اسطوقودوس - انس الارواح - ممسک الارواح - ضرم - لاوند - لاواند - شاه اسپرم رومی - خیری - شاهسبرم رومی - آنس الارواح - آلاله تلخ - خزامی

خانواده گل اسطوخودوس

Labiatae, Lamiaceae

هشدار گل اسطوخودوس

- ممکن است باعث آسیب به کبد، آسم و تنگی نفس شود. مصرف بیش از ۱۰ گرم در روز باعث تپش قلب و صدمه به دستگاه تنفسی می شود.
- افرادی که مشکل کبد دارند اصلا استفاده نکنند.
- افرادی که برای ناراحتی های ریه آن را مصرف می کنند، حتما باید همراه با کتیرا یا صمغ عربی مصرف نمایند.
- افرادی که مبتلا به عطش یا آشفتگی هستند و افراد صفراوی مزاج آن را با سکنجبین مصرف کنند.

نحوه مصرف درمانی گل اسطوخودوس

- برای رفع خستگی عصبی، سردرد های تنفسی، قولنج و سوء هاضمه از دم کرده ی آن استفاده کنید. 
- برای قولنج، تحریک پذیری و هیجان زدگی کودکان نیز به آن ها محلول دم کرده ی ضعیف (۴/۱ غلضت بزرگسالان) بدهید. 
- به عنوان عرق آور، ضد نفخ، ضد انگل، لطیف کننده ی اعضای بدن و برای تقویت اعصاب، تقویت قوای مغزی و فکری، تقویت حافظه و رفع فراموشی، رفع قولنج، تقویت معده، از بین بردن صفرا، افزایش اشتها، قطع ترشحات مهبل، کاهش فشار خون، افزایش شیره ی معده و درمان وسواس، مالیخولیا، تشنج، عفونت های بدن، آب آوردگی نسوج، اختلالات کبدی و طحال، حالت تهوع، ضعف عمومی، تپش قلب در بیماران عصبی، رعشه، آسم، صرع، بی خوابی، سیاه سرفه، سوء هاضمه و سرماخوردگی، ۵ گرم از نوع هندی آن را دم کنید و آب صاف کرده آن را بنوشید.
 - به عنوان ادرار آور، بندآورنده ی خونریزی و برای از بین بردن صفرا، تنظیم عادت ماهیانه، تقویت بدن و درمان بند آمدگی ادرار، عفونتهای مجاری تنفسی، درد گلو، آنژین، دلهره و خستگی های عصبی، بواسیر، زردی، فلج، حصبه (تیفوئید) و سردرد های مزمن، ۱۰ تا ۵۰ گرم از نوع هندی آن را در یک لیتر آب جوش به مدت ۱۵ دقیقه دم کنید و آب صاف کرده ی آن را روزی دو فنجان صبح (بعد از صبحانه) و عصر (قبل از شام) بنوشید. 
- برای برطرف کردن حالت های عصبی، سرگیجه و میگرن، هر روز بین صبحانه، ناهار و شام، هر بار یک فنجان از دم کرده ی آن را بنوشید و همچنین خشک کرده ی آن را بسایید و بر کف سر بپاشید و سر را با پارچه یا کلاهی ببندید.
 - برای درمان زخم سر، هر روز ۱۶ گرم از آن را نرم بکوبید و با آب و عسل مخلوط کنید و بخورید. 
- برای درمان سردردهای مزمن، ۱۰ گرم از آن را در یک لیوان آب بجوشانید، بعد آب صاف کرده ی آن را با ۲۵۰ گرم عسل مخلوط کرده و به تدریج بخورید.
 - برای درمان نقرس (ورم و درد شست پا)، ۱۰۰ گرم از خشک شده ی آن را بکوبید، بعد آن را در یک لیتر روغن زیتون مخلوط کرده و به مدت ۸ روز در مقابل آفتاب بگذارید، سپس هر روز موضع را با آن ماساژ دهید. 
- برای درمان نقرس، ناراحتی های روماتیسمی، کوبیدگی، دررفتگی های عضو و خون مردگی ها، آب جوشانده ی گرم آن را بر روی موضع بمالید و موضع را با آن شست و شو دهید.
- به عنوان ضد اسپاسم، ضد درد، مسکن تحریکات مغزی_نخاعی، گند زدا، کشنده باکتری، متعادل کننده ترشحات برونشی، صفرا آور، مدر و معرق، مقوی قوای رئیسه (قلب،مغز و کبد)، ضد درد های روماتیسمی، افزایش دهنده ترشحات معدی و حرکات روده، ضد دردهای میگرنی، دافع کرم، قاعده آور، کاهنده فشار خون و برای درمان بی قراری، اسپاسم بی خوابی، تب های توام با بثورات جلدی، بیماری های عفونی، مالیخولیا، ضعف اعصاب، درد های مجاری تنفسی شامل آسم و سیاه سرفه، زکام، برونشیت و سل، کمی ادرار، روماتیسم، ضعف و ناتوانی اطفال، ضعف معدی و روده ای، میگرن، سرگیجه، هیستیری، بیماری های مربوط به فلج، ورم روده، ورم مثانه، سوزاک، خنازیر، وبا، انگل های روده،ترشحات سفید زنانه و بالا بودن فشارخون از بخور آن استفاده کنید.
 * مصلح آن صمغ عربی، کتیرا و سکنجبین است.

خواص درمانی گل اسطوخودوس

گل اسطوخودوس ادرار آور، عرق آور، صفرا آور، قاعده آور، ضد نفخ، ضد انگل، التیام بخش، حشره کش، ضد میگرن سرد، ضد اسپاسم، کشنده باکتری، متعادل کننده ترشحات برونشی، مقوی قوای رئیسه (قلب،مغز و کبد)، افزایش دهنده حرکات روده، بندآورنده ی خونریزی، لطیف کننده ی اعضای بدن، مسکن، مقوی سیستم عصبی، ضد عفونی کننده، جاروی مغز (اخلاط اضافی درون مغز که باعث بیماری شده را از بین می برد)، ضد ورم های بلغمی، ضد آفتاب سوختگی و ترمیم کننده ی زخم ها است.
همچنین از آن برای تقویت اعصاب و برطرف کردن حالت های عصبی، تقویت قوای مغزی و فکری، تقویت بدن، تقویت حافظه و رفع فراموشی، تقویت معده، از بین بردن صفرا، افزایش اشتها، قطع ترشحات مهبل، رفع قولنج، کاهش فشار خون، افزایش شیره ی معده، تنظیم عادت ماهیانه و درمان وسواس، مالیخولیا، تشنج، عفونت های بدن، آب آوردگی نسوج، اختلالات کبدی و طحال، حالت تهوع، ضعف عمومی، تپش قلب در بیماران عصبی، رعشه، پارکینسون، ام اس، آسم، صرع، بی خوابی، سیاه سرفه، سوء هاضمه، سرماخوردگی، بی قراری، اسپاسم بی خوابی، تب های توام با بثورات جلدی، زکام، برونشیت و سل، ضعف و ناتوانی اطفال، هیستیری، ورم روده، ورم مثانه، سوزاک، خنازیر، وبا، تحریک پذیری و هیجان زدگی کودکان، بند آمدگی ادرار، عفونتهای مجاری تنفسی، درد گلو، آنژین، بواسیر، زردی، فلج، حصبه (تیفوئید)، سردرد های مزمن، سرگیجه، زخم سر، نقرس (ورم و درد شست پا)، ناراحتی های روماتیسمی، کوبیدگی و دررفتگی اعضا و خون مردگی ها استفاده می شود.
 برای درمان انواع زخم ها شامل:زخم های ساده، قانقاریا، سفلیس، خوره، فیستول های مقعدی، اگزمای مزمن پیرنه و مقعد، سوختگی ها، آکنه، بریدگی ها، نیش حشرات، گزیدگی های حیوانات و مار ها، آلودگی به شپش، جرب و طاسی به کار می رود.
گل این گیاه به عنوان معطر کننده در فرآورده های آرایشی نیز کاربرد دارد.
توضیحات تکمیلی
گیاهی است از خانواده ی Lamiaceae، چند ساله، کرک دار به شکل بوته ای پرپشت و کوچک، به ارتفاع ۱۰۰ و به ندرت ۲۰۰ سانتی متر، دارای ساقه هایی متعدد، زخیم و قهوه ای رنگ، برگ هایی باریک، دراز و کرک دار به رنگ سبز تیره، گل هایی ریز به شکل گل آذین خوشه ای و به رنگ ارغوانی روشن و تخم هایی بسیار ریز و کمی پهن به رنگ قهوه ای تیره. گل ها بخش دارویی گیاه را تشکیل می دهند و زمان جمع آوری آن ها هنگام باز شدن و در فصل تابستان می باشد. این گیاه بومی جنوب اروپا و شمال غربی آفریقا می باشد و به صورت زینتی در اروپا و آمریکا کشت می شود و گل بیشتری دارد. در ایران نیز بومی نبوده و کشت می شود. این گیاه تایید شده سازمان بهداشت جهانی می باشد.