پوست درخت توسکای قشلاقی

پوست درختی است از خانواده Betulaceae به رنگ خاکستری و شکاف دار که از داخل قرمز رنگ است.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف پوست درخت توسکای قشلاقی : ...
    خواص درمانی پوست درخت توسکای قشلاقی : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف پوست درخت توسکای قشلاقی

غرغره,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

فصل برداشت پوست درخت توسکای قشلاقی

بهار,زمستان

محصول مورد استفاده پوست درخت توسکای قشلاقی

پوست تنه درخت

نام علمی پوست درخت توسکای قشلاقی

Alnus glutinosa L.

نام رایج انگلیسی پوست درخت توسکای قشلاقی

common alder, black alder, European alder, alder

نام های دیگر پوست درخت توسکای قشلاقی

تسکا - توسکای سیاه - حوره - آقچه داغ (به این درخت در لاهیجان سیاه توسه هم می گویند، ولی آن با درختچه ای دیگر به نام سیاه توسه Rhamnus frangula فرق دارد.)

خانواده پوست درخت توسکای قشلاقی

Betulaceae, the birch family

نحوه مصرف درمانی پوست درخت توسکای قشلاقی

- به عنوان قابض، مقوی، ضد تب، ضد انگل و نیز برای خشکاندن شیر خانم ها، ۴۰ گرم از آن را در ۱ لیتر آب بجوشانید و صبح، ظهر و شب هر بار یک فنجان از آب صاف کرده آن را بنوشید.
 - برای رفع ترشحات زنانه، با آب جوشانده آن شست و شو کنید.
 - برای تسکین آنژین های ساده، درد گلو، ورم مزمن لوزه ها و التهاب و شل شدگی لثه ها، ۳۰ تا ۴۰ گرم از آن را در ۱ لیتر آب بجوشانید و با آب صاف کرده آن غرغره کنید. 
-برای درمان ترشحات مهبلی، ۳۰ تا ۴۰ گرم از آن را در ۱ لیتر آب بجوشانید و به صورت جوشانده استفاده نمایید.

خواص درمانی پوست درخت توسکای قشلاقی

- قابض، مقوی، ضد تب و ضد انگل است و از آن برای خشکاندن شیر خانم ها، رفع ترشحات زنانه، تسکین آنژین های ساده و درمان درد گلو، زخم مخاط دهان، ورم مزمن لوزه ها و التهاب و شل شدگی لثه ها استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است از خانواده Betulaceae که در شرایط مساعد ارتفاع آن به ۲۵ تا ۳۰ متر نیز می رسد. این گیاه دارای برگ های سبز رنگ، براق و چسبنده، گل های نر و ماده که بر روی شاتون قرار دارند، پوست تنه خاکستری رنگ، شکاف دار که از داخل قرمز رنگ است، شاخه های خاکستری رنگ با لکه های قهوه ای که به وسیله جریان باد گرده افشانی می کنند و میوه هایی شبیه به توت کال می باشد. برگ و پوست درخت توسکا اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. بهترین فرم داروئی این گیاه، استفاده به صورت جوشانده است. پوست درخت را جهت مصارف درمانی، باید در اوایل اسفند ماه از درخت جدا کرد. شانتون های نر و ماده این درخت، هر دو در پاییز ظاهر می شوند. محل رویش این گیاه، غالب نواحی اروپا به استثنای مناطق شمالی، شمال و مرکز آسیا و شمال افریقا است، در ایران نیز در گیلان و سواحل دریای خزر می روید.