دانه بابا آدم - عمده

گیاهی است علفی از خانواده ی Compositae به ارتفاع ۹۰ تا ۱۵۰ سانتی متر، دارای ساقه های منشعب، ریشه ای دراز با ظاهر دوکی شکل به رنگ قهوه ای، گل هایی به رنگ ارغوانی و میوه هایی به صورت فندقه و پوشیده از تارهای ریز به طوریکه وجود این تارها سبب می گردد میوه بر اثر چسبیدن به پشم و پوست حیوانات به مناطق دوردست انتقال یابد. ریشه، برگ و دانه این گیاه خاصیت دارویی دارد. ریشه ها را در پاییز جمع آوری کرده و به صورت تازه یا خشک به کار می برند. این گیاه به طور خودرو در دشت ها و نواحی مرطوب و سایه دار می روید و پراکندگی آن در ایران در کرج، علی آباد، گرگان، گیلان، آذربایجان، اراک، بختیاری، اطراف کرمان و خراسان است.