ماءالشعیر جو

دانه های گیاهی است از خانواده triticum، که رنگ پوست آن ها به رنگ کاه و زرد و خودشان شبیه گندم می باشند و بهترین آن ها رسیده، سفید و تازه است.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف ماءالشعیر جو :
    طبع ماءالشعیر جو :
    هشدار ماءالشعیر جو : ...
    خواص درمانی ماءالشعیر جو : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف ماءالشعیر جو

غرغره,خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع ماءالشعیر جو

سرد و تر

محصول مورد استفاده ماءالشعیر جو

ماءالشعیر

نام علمی ماءالشعیر جو

Hordeum vulgare L.

نام رایج انگلیسی ماءالشعیر جو

Barley

نام های دیگر ماءالشعیر جو

جو صحرایی – سوفان – شوفان – شعیر – خلطال

خانواده ماءالشعیر جو

Poaceae, Gramineae

هشدار ماءالشعیر جو

- ماءالشعیر معده را سست می کند و برای اجزای داخلی شکم در افراد سرد مزاج مضر و نفاخ است. 
- در مواردی که یبوست دارید از خوردن آن پرهیز کنید.
 - مصرف آن با سکنجبین جایز نیست.

نحوه مصرف درمانی ماءالشعیر جو

* طرز تهیه: ۲۰ گرم جو پوست کنده را در یک لیتر آب سرد بریزید و روی آتش بگذارید، هنگامی که به جوش آمد فورا آب آن را دور بریزید و دوباره یک لیتر آب سرد جدید بر روی آن ریخته و مجددا روی آتش بگذارید، آنقدر بجوشانید تا دانه های جو شکفته و دهان آن ها باز شود، بعد در صافی یا پارچه ای بریزید و بدون آن که بمالید آب آن را صاف کنید، سپس آن آب را برای مصرف در جای خنک نگه دارید. 
- به عنوان خون ساز و نیز برای کاهش حرارت کبد و عطش شدید، محکم شدن استخوان در کودکان و افراد مسن، تسکین سردردهای گرم، تب ها و امراض گرم، شدت خون، صفرا، اخلاط سوخته و حرارت باطنی و همچنین درمان سل، زخم های ریه و سینه پهلو، روزی ۳ فنجان از آن را به نوبت بخورید.
 - برای رفع سردرد گرم، آن را با تخم خشخاش کوبیده، به صورت حریره در آورده و بخورید.
 - برای تسکین درد گلو و درمان آنژین، روزی ۴ مرتبه با آن غرغره کنید. 
- برای افزایش شیر، هر روز آن را با شربت نیلوفر مخلوط کرده و بنوشید.

خواص درمانی ماءالشعیر جو

- خون ساز است و برای کاهش حرارت کبد، افزایش شیر، محکم شدن استخوان در کودکان و افراد مسن، تسکین عطش شدید، شدت خون، صفرا، اخلاط سوخته و حرارت باطنی و همچنین درمان سردردهای گرم، تب ها و امراض گرم، سل، زخم های ریه، سینه پهلو، درد گلو و آنژین کاربرد دارد.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است از خانواده triticum، یک ساله، علفی، به ارتفاع ۴۰ تا ۱۰۰ سانتی متر، ساقه استوانه ای، بی کرک و برگ هایی به رنگ سبز تیره، متناوب، باریک و دراز، میوه ای به شکل سنبل که دارای سنبل های کوچک است و هر سه عدد آن ها در یک محفظه جای دارند و در هر گره دو محفظه و در نتیجه در هر ردیف ۶ گل قرار دارد و دانه هایی که رنگ پوست آن ها به رنگ کاه و زرد و خودشان شبیه گندم می باشند. دانه جو، جوانه جو و کاه جو اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. مخمر آبجو، ماالشعیر و کشک ماالشعیر خاصیت دارویی دارند. این گیاه در گیلان، آستارا، آذربایجان، تبریز، شرق اصفهان، لرستان، خوزستان، اهواز، فارس، بوشهر، کرمان و خراسان پرورش می یابد.