برگ اسفناج

گیاهی است کوتاه، دارای بند های درشت، پهن و کمی گوشتی
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف برگ اسفناج : ...
    طبع برگ اسفناج :
    هشدار برگ اسفناج : ...
    خواص درمانی برگ اسفناج : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف برگ اسفناج

غرغره,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع برگ اسفناج

معتدل

فصل برداشت برگ اسفناج

بهار,پاییز

محصول مورد استفاده برگ اسفناج

برگ

نام علمی برگ اسفناج

Spinacia oleracea L

نام رایج انگلیسی برگ اسفناج

Spinach

نام های دیگر برگ اسفناج

اسفاناج - اسفاناخ - اسپناج - اسباناج - پالک

خانواده برگ اسفناج

Amaranthaceae

هشدار برگ اسفناج

- افراد سرد مزاج باید اسفناج را با ادویه ی گرم میل نمایند. 
 - مصرف ماست با اسفناج به دلیل تشکیل اگزالات کلسیم، مولد تشکیل سنگ کلیه و مثانه است.
 - افرادی که کبد حساس دارند یا مبتلا به التهاب مفاصل، ورم معده، ورم روده، سنگ کلیه، سنگ مثانه، سنگ صفرا یا روماتیسم هستند از خوردن آن پرهیز کنند. 
- از خوردن اسفناج مسن خودداری شود، زیرا فاقد قدرت آزاد کردن نیتریت است و ممکن است سبب مسمومیت شود. 
- گرم کردن مجدد غذای اسفناج دار تشکیل سم نیترین را تسریع میکند.

نحوه مصرف درمانی برگ اسفناج

- برای درمان بند آمدگی ادرار، نصف فنجان آب اسفناج و به همان مقدار روغن بادام یا روغن زیتون را مخلوط کرده و مصرف کنید. 
- برای بهبودی سل، اسفناج را جوشانده و آب آن را هر روز به طور مرتب بنوشند. 
 جهت درمان چشم درد، آش غوره و اسفناج مفید می باشد. 
 - برای درمان تشنج، اسفناج پخته را همراه با غذا میل نمایید. 
 - برای درمان خارش پوست، آن را بخورید. 
 - برای درمان عفونت ریه به طور مرتب آن را در تغذیه روزانه خود وارد نمایید.
 - به عنوان ضد نفخ، مقوی، نیروبخش، ضد سرطان و برای رفع عطش، افزایش گلبول های قرمز خون و رفع کم خونی، تسهیل دفع مدفوع، پاک کردن دستگاه گوارش و درمان بواسیر، پلاگر (نوعی بیماری پوستی ناشی از کمبود نیاسین یا ویتامین B3)، ورم ملاز یا ورم لهات (گوشت پاره ای که از وسط انتهای کام آویخته است)، ورم ریه و ورم روده ی کوچک، آن را بخورید. 
- برای سوزاندن اخلاط صفراوی و درمان یرقان، سوزش ادرار و کمردرد، عصاره ی آن را همراه با کمی شکر بخورید. 
- برای دفع کرم کدو، به مدت ۱۸ ساعت چیزی نخورید، بعد ۲ کیلو اسفناج را بپزید و با فشار آب آن را بگیرید، سپس به برگ ها نمک بپاشید و بخورید.
 - برای رشد کودک، هر روز آب تازه ی آن را بگیرید و با روغن بادام شیرین به اندازه ی مساوی مخلوط کرده و به او بدهید. 
- برای کاهش تب و برطرف کردن خستگی های جسمی و روحی، یک مشت از تازه ی آن را همراه با یک مشت شاهی تازه آب بگیرید و هر روز صبح ناشتا یک فنجان بنوشید. 
- برای تسکین درد گلو، آب خام یا پخته ی آن را غرغره کنید.
 - برای سر باز کردن جوش، تسکین درد مفاصل و تحلیل ورم آن، تازه ی آن را بکوبید و بر روی موضع ضماد کنید. 
- برای درمان سودا و انواع سوختگی و زخم، آن را در روغن زیتون بپزید و ضماد کنید.
 - برای برطرف کردن انواع جوش، آن را بپزید، بعد با سفیداب مخلوط کرده و به بدن بمالید. 
- برای رفع کمبود ویتامین های بدن، مصرف شیره ی تازه ی اسفناج توصیه می شود.

خواص درمانی برگ اسفناج

ضد نفخ، مقوی، نیروبخش، ضد سرطان، خنک کننده و ملین است و از آن برای رفع عطش، افزایش گلبول های قرمز خون و رفع کم خونی دختران جوان، تسهیل دفع مدفوع، پاک کردن دستگاه گوارش، سوزاندن اخلاط صفراوی، دفع کرم کدو، رشد کودک، کاهش تب، برطرف کردن خستگی های جسمی و روحی، تسکین درد مفاصل و تحلیل ورم آن، نیرو دهنده ی ترشحات معده، روده و لوزالمعده، افزایش ترشحات صفرا، تقویت حرکات دودی شکل روده، تامین ویتامین های A,B,C,D، بیماری های حاد، بیماری های مقاوم پوستی، اسکوربوت، سرفه های خشک، آسم، گرفتگی صدا، قولنج های کبدی، نقرس، رماتیسم، کاهش وزن، تسریع هضم غذا (به دلیل داشتن ماده ای بنام اسپیناسین)، افزایش شیر مادر، جلوگیری از آلزایمر (به دلیل دارا بودن نیترات)، رقیق کردن خون و در نتیجه تغذیه ی بهتر سلول‌های مغزی، جلوگیری از سرطان روده ی بزرگ، کولون، رکتوم، مری، ریه، معده، پروستات،‌ حنجره، حلق و سرطان رحم و همچنین درمان بواسیر، پلاگر (نوعی بیماری پوستی ناشی از کمبود نیاسین یا ویتامین B3)، ورم ملاز یا ورم لهات (گوشت پاره ای که از وسط انتهای کام آویخته است)، ورم ریه، ورم روده ی کوچک، یرقان، سوزش ادرار، کمردرد، گلودرد، سودا، انواع سوختگی و زخم، انواع جوش، کلسترول خون، بند آمدگی ادرار، استسقا، سل، چشم درد، التهاب کبد، سیروز کبدی، تشنج، خارش پوست و عفونت ریه، کاهنده قند خون، آنتی اکسیدان، ضد تب و ویروس، ادرار آور، محرک سیستم ایمنی و مسهل و ضد کرم استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
گیاهی است یک یا دو ساله، کوتاه به ارتفاع ۳۰ تا ۸۰ سانتی متر، دارای برگ های درشت، پهن و کمی گوشتی. این گیاه به طور کلی دو نوع است: بهاری (انگلیسی) و پاییزه (هلندی). گل های آن در فاصله  ماه های خرداد تا شهریور پدید می آیند و رنگ مایل به سبز دارند. برگ و تخم اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. منشاء اولیه ی آن نواحی مختلف آسیا مانند ایران و افغانستان است و در روزگاران قدیم موقعی که اعراب به ایران حمله کردند تخم آن را به اروپا برده اند.