لوسیون موضعی گالیکس باریج

    طریقه مصرف لوسیون موضعی گالیکس باریج :
    هشدار لوسیون موضعی گالیکس باریج : ...
    خواص درمانی لوسیون موضعی گالیکس باریج :
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

مواد تشکیل دهنده لوسیون موضعی گالیکس باریج

اسانس باریجه (Ferula gummosa) اسطوخدوس (Lavandula stoechas) مواد موثره: گالبانیک اسید، ژرانیول، لیمونن، لینالیل استات (قطره ۱۵ میلی‌لیتر، همراه با بروشور و قطره چکان در جعبه مقوایی) (بر اساس وجود ۴/۸ تا ۷/۲ میلی گرم ۱و ۸ سینئول و۱۰ تا ۱۵/۴ میلی‌گرم بتاپینن در هر میلی‌لیتر فرآورده)

کشور سازنده لوسیون موضعی گالیکس باریج

ایران

طریقه مصرف لوسیون موضعی گالیکس باریج

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی)

هشدار لوسیون موضعی گالیکس باریج

موارد منع مصرف: وجود حساسیت شدید نسبت به اجزاء فرآورده عوارض جانبی: با مقدار توصیه شده و نحوه مصرف مناسب، عارضه ای مشاهده نشده است. با این حال احتمال بروز واکنش‌های حساسیت پوستی مانند سوزش و قرمزشدن پوست، در افراد مستعد وجود دارد. در این صورت بهتر است مصرف دارو متوقف و با پزشک مشورت شود. تداخلات دارویی: موردی گزارش نشده است. استفاده در دوران بارداری و شیردهی: مطالعه نشده است. نکات قابل توصیه: ۱- این فرآورده خوراکی نیست. ۲- قبل از استفاده از لوسیون گالیکس، ابتدا مقدار کمی از آن را روی پوست ناحیه تحتانی ساعد مجاور مچ دست بمالید و در صورت عدم بروز علائم حساسیت مانند قرمزی، سوزش و خارش شدید پس از گذشت ۱۲ ساعت؛ دوره درمان را آغاز نمایید.

نحوه مصرف درمانی لوسیون موضعی گالیکس باریج

با توجه به وسعت ناحیه؛ روزی ۲ بار، هر بار ۵-۲ قطره از لوسیون روی ناحیه مالیده شود.

خواص درمانی لوسیون موضعی گالیکس باریج

درمان آکنه (جوش صورت)

شرایط نگهداری لوسیون موضعی گالیکس باریج

بلافاصله پس از مصرف لوسیون، در آن را محکم ببندید و دور از نور، در دمای۳۰-۱۵ درجه سانتیگراد نگهداری نمایید. همانند سایر داروها، لوسیون گالیکس را از دید و دسترس اطفال دور نگهدارید.
توضیحات تکمیلی

آکنه (جوش) شایع‌ترین بیماری مزمن پوستی در سنین بلوغ و نوجوانی است که به صورت ضایعات غیرالتهابی (کومدوهای سر سفید و سرسیاه) و التهابی (پاپول، کیست و ندول) بروز می‌کند. آکنه و آثار پوستی آن موجب بروز مشکلات روحی فرد مبتلا می‌شود. از نظر بالینی آکنه به دو گروه تقسیم می‌شود: درگروه اول؛ بیماری خفیف تا متوسط است و ضایعات فقط در صورت وجود دارند و جای جوش (اسکار) دیده نمی‌شود. در گروه دوم؛ بیماری غالباً متوسط تا شدید و ضایعات در بدن نیز وجود دارند و ممکن است جای جوش نیز دیده شود. عوامل مؤثر در ایجاد آکنه عبارتند از: افزایش تولید سبوم، انسداد مجرای فولیکول، کراتینیزاسیون فولیکول، باکتری پروپیونی باکتریوم آکنه، التهاب.

باریجه دارای اثرات آنتی‌میکروبیال و ضدقارچ است. اسطوخدوس در درمان موضعی آکنه و پیشگیری از ایجاد اسکار در صورت و بروز لک صورت و بدن به کار رفته است. اسطوخدوس (در اکثر موارد در ترکیب با برگاموت) یکی از با ارزش‌ترین روغن‌ها برای درمان آکنه است. اسطوخدوس موجب مهار باکتری‌های عامل عفونت‌های پوستی می‌شود، پوست را تسکین داده، به برقراری تعادل در تولید بیش از حد سبوم و کاهش ایجاد اسکار کمک می‌کند.

در یک کارآزمایی بالینی دو سو بی‌خبر به منظور مقایسه تأثیر ۳ لوسیون حاوی مقادیر مختلف از اسانس اسطوخدوس و باریجه با محلول کلیندامایسین ۲/۱‌%؛ ۱۳۷بیمار مبتلا به آکنه به صورت تصادفی در ۴ گروه درمانی؛ گروه A ( محلول کلیندامایسین ۲/۱‌%)، گروه
B(لوسیون ۱‌% حاوی مقادیر مساوی از اسانس اسطوخدوس و باریجه)، گروهC (لوسیون گالیکس ۵‌% حاوی مقادیر مساوی از اسانس اسطوخدوس و باریجه) و گروه D (لوسیون ۳‌% حاوی مقادیر مساوی از اسانس اسطوخدوس و باریجه)  قرار گرفتند. از بیماران خواسته شد روزی ۲ بار هر بار چند قطره از  لوسیون را روی محل آکنه بمالند. بیماران در ۴ نوبت با فواصل ۳ هفته توسط متخصص پوست معاینه شدند. در پایان مطالعه به منظور بررسی نتیجه کلی درمان در هر مرحله؛ روند تغییرات علائم بیماری مجدداً درجه‌بندی و بیماران در ۴ گروه بدون پاسخ، متوسط، خوب و عالی قرار گرفتند. آنالیز اطلاعات حاصل از این پژوهش نشان داد که لوسیون گالیکس ۵‌% حاوی مقادیر مساوی از اسانس اسطوخدوس و باریجه در کاهش علائم التهابی آکنه نسبت به بقیه داروها اثرات بهتری داشته و میزان بهبودی در گروه گالیکس با سایر گروه‌ها تفاوت معنی‌دار آماری دارد(p<0.08).