خون سیاوشان

خون سیاوش ماده ای رزینی به رنگ قرمز مایل به قهوه ای است که از برخی درختان گرفته می شود. معروف ترین گیاهی که خون سیاوش از آن گرفته می شود درختی است از خانواده ی خرما Palmaceaie، دارای تنه ای استوانه ای، نخل مانند، برگ های مرکب از برگچه های باریک، دراز و نوک تیز و میوه های بیضی شکل مانند گیلاس که پس از رسیدن کامل ماده ی رزینی قرمز رنگی آن ها را فرا می گیرد به طوری که حتی فلس های سطح خارجی میوه را نیز می پوشاند.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف خون سیاوشان : ...
    طبع خون سیاوشان :
    خواص درمانی خون سیاوشان : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف خون سیاوشان

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع خون سیاوشان

سرد و خشک

محصول مورد استفاده خون سیاوشان

صمغ

نام علمی خون سیاوشان

Dracaena cinnabari sap Dracaena draco L., Daemonorops draco (Willd.) Blume

نام رایج انگلیسی خون سیاوشان

Daragon's blood

نام های دیگر خون سیاوشان

درخت خون اژدها - دم التنین - دم الثعبان - قاطر الدم - قاطر - عندم - شیان - ایدع - الایدع - شجره دم الخوین - خون سیاوش - دم الاخوین

خانواده خون سیاوشان

palmaceae

نحوه مصرف درمانی خون سیاوشان

- به عنوان مسکن، تونیک، قابض و نیز برای رفع بلغم، تقویت معده، تسکین درد و درمان بیماری اسپرو (سوء جذب گوارشی)، سوء هاضمه و وجود خون در ادرار، ۲ تا ۵ گرم از آن را بخورید.
 - برای درمان سیاه سرفه، به اندازه ی شش نخود از آن را با مقداری شکر بسایید و آن را سه قسمت کرده و هر شب موقع خواب یک قسمت از آن را بخورید.
 - برای قطع خونریزی داخلی، ترمیم زخم ها، تقویت معده، خنک کردن معده، کاهش حرارت روده ها و کبد، بند آوردن اسهال و درمان اسهال خونی و صفراوی، شکاف مقعد و بواسیر، ۲ تا ۵ گرم از آن را با زرده ی تخم مرغ مخلوط کرده و بخورید.
 - برای تقویت دید و ترمیم جراحت های چشم، آن را به چشم بمالید.
 - برای تقویت لثه، آن را به دندان بمالید.
 - برای قطع خونریزی و ترمیم جراحت ها، گرد آن را بر روی موضع بپاشید.
 * مصلح آن کتیرا می باشد.

خواص درمانی خون سیاوشان

مسکن، مقوی، تونیک و قابض است و از آن برای رفع بلغم، تقویت و تسکین درد معده، خنک کردن معده، کاهش حرارت روده ها و کبد، بند آوردن اسهال، تقویت دید و ترمیم جراحت های چشم، تقویت لثه، قطع خونریزی و ترمیم جراحت ها و درمان بیماری اسپرو (سوء جذب گوارشی)، سوء هاضمه، وجود خون در ادرار، سیاه سرفه، اسهال خونی و صفراوی، شکاف مقعد و بواسیر استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
خون سیاوش ماده ای رزینی به رنگ قرمز مایل به قهوه ای است که از برخی درختان گرفته می شود. معروف ترین گیاهی که خون سیاوش از آن گرفته می شود درختی است از خانواده ی خرما Palmaceaie، دارای تنه ای استوانه ای، نخل مانند، برگ های مرکب از برگچه های باریک، دراز و نوک تیز و میوه های بیضی شکل مانند گیلاس که پس از رسیدن کامل ماده ی رزینی قرمز رنگی آن ها را فرا می گیرد به طوری که حتی فلس های سطح خارجی میوه را نیز می پوشاند. گل های این دو گیاه به دو صورت نر و ماده است. خون سیاوش بی بو و بی طعم است، در الکل و بنزین حل می شود، اگر آن را بسوزانند بوی سقز از آن استشمام می شود و اگر نازک باشد قرمز رنگ و شفاف است و وقتی روی کاغذ کشیده شود اثری از خود باقی نمی گذارد. برای به دست آوردن ماده ی رزینی، میوه ی گیاه فوق را در داخل کیسه ای ریخته از خارج، ضرباتی بدان وارد می آوردن. با این عمل ماده رزینی مذکور به سهولت از قشر خارجی میوه جدا می شود ولی به علت دارا بودن ناخالصی هایی نظیر فلس های سطح خارجی میوه قابل استفاده نیست. از این جهت آن را از غربال های مخصوص می گذرانند تا عاری از هر گونه ناخالصی شود، سپس آن را به کمک بخار آب و یا استفاده از گرمای خورشید، نرم می کنند و به صورت قطعات کوچک استوانه ای و یا اشکال گرد و کروی در آورده، درون برگ درختان مذکور و یا برگ درخت Licuala spinosa جای می دهند. نوع مرغوب ماده ی رزینی مذکور به صورت قطعات سخت و شکننده است، به طوری که به سهولت به صورت گرد در می آید.سطح این قطعات به رنگ قهوه ای مابل به قرمز تیره و دارای شیارهای باریکی می باشد که اثر رگبرگ برگ هایی است که این قطعات را به حالت نرم، درون آن ها جای می دهند. رنگ این قطعات در صورت نازک بودن، قرمز لاکی و کمی شفاف است. اگر آن ها را بر روی کاغذ بکشند اثر قهوه ای رنگ از آن بر جای می ماند.طعم آن ابتدا نامحسوس است ولی تدریجا کمی تند می شود. ماده ی رزینی مذکور بدون بو است. امروزه منحصرا جهت تهیه ی خمیر دندان، مشمع و رنگین کردن ورنی به کار می رود. این درخت در غرب هندوستان، مناطق شرقی سوماترا و غرب بورنئو می روید و در ایران پروش نمی یابد.