دم شیر

گیاهی است از خانواده ی Labiatae، پایا، به ارتفاع ۰/۵ تا ۱/۵ متر، دارای ساقه های چهار گوش و منشعب، برگ های بزرگ و پنجه ای با بریدگی های عمیق که برگ را به سه قسمت تقسیم می کنند و گل های کوچک و گلی رنگ با خال های ارغوانی که به طور گروهی در محل اتصال برگ های فوقانی با محور ساقه در فصل تابستان ظاهر می شوند.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف دم شیر : ...
    طبع دم شیر :
    خواص درمانی دم شیر : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف دم شیر

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع دم شیر

سرد و تر

محصول مورد استفاده دم شیر

گیاه کامل

نام علمی دم شیر

Leonurus cardiaca L., Cardiaca vulgaris Moench, Cardiaca trilobata Lam

نام رایج انگلیسی دم شیر

motherwort, Common motherwort

نام های دیگر دم شیر

ذنب الاسد - فراسیون القلب - قفیل

خانواده دم شیر

Lamiaceae, Labiatae

نحوه مصرف درمانی دم شیر

- به عنوان عرق آور، نشاط انگیز، آرام بخش، محرک و مقوی قلب، محرک رحم در دوران زایمان و نیز برای تسکین تپش قلب، افزایش طول عمر، برطرف کردن بخارهای مالیخولیا از قلب، خارج کردن مواد داخل رحم پس از زایمان، کاهش فشار خون، رفع اضطراب و بی خوابی، افزایش ترشحات عادت ماهیانه و رفع تاخیر یا قطع آن که دلیل خاص فیزیولوژیکی نداشته باشد، آب دم کرده ی آن را بنوشید. 
- جهت رفع مشکلات قاعدگی و تنظیم آن، روزانه 1 الی 2 فنجان از دم کرده ی آن را مصرف کنید و مصرف آن را تا 3 ماه ادامه دهید.
 - برای سرعت بخشیدن به ترمیم زخم ها، دم کرده ی گیاه را به صورت ضماد استفاده کنید.

خواص درمانی دم شیر

عرق آور، ضد نفخ، قابض، نشاط انگیز، ضد درد های قاعدگی، آرام بخش، خلط آور، ادرار آور، اشتها آور، التیام دهنده زخم و جراحت، محرک و مقوی قلب، محرک رحم برای زایمان، ضد اسپاسم و مقوی اعصاب است و از آن برای سرعت بخشیدن به ترمیم زخم ها، تسکین تپش قلب، سهولت در خروج اخلاط، افزایش ترشحات عادت ماهیانه و رفع تاخیر یا قطع آن که دلیل خاص فیزیولوژیکی نداشته، برطرف کردن بخارهای مالیخولیا از قلب، خارج کردن مواد داخل رحم پس از زایمان، آرامش سریع رحم، انقباض رحم، کاهش فشار خون و رفع اضطراب و بی خوابی، ضعف معده با منشاء بلغم، آسم مرطوب، ناراحتی های یائسگی، هیجانات ناشی از ابتلای به بیماری های مزمن، و درمان نقص عملکرد تیروئید (تیروئید کم کار)، برونشیت، گواتر، هیپرتروفی پروستات، هیستری، اختلالات عصبی، هذیان، تنگی نفس، تحریک مغز تیره، دردهای عصبی، نفخ و کیست تخمدان استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
گیاهی است از خانواده ی Labiatae، پایا، به ارتفاع ۰/۵ تا ۱/۵ متر، دارای ساقه های چهار گوش و منشعب، برگ های بزرگ و پنجه ای با بریدگی های عمیق که برگ را به سه قسمت تقسیم می کنند و گل های کوچک و گلی رنگ با خال های ارغوانی که به طور گروهی در محل اتصال برگ های فوقانی با محور ساقه در فصل تابستان ظاهر می شوند. نوش فراوان گل هاب آن باعث جلب زنبور عسل به سمت گیاه می گردد. اندام دارویی این گیاه، برگ، گل آذین، سر شاخه های گل دار و یا کلیه ی اعضای هوایی آن است. این گیاه گونه های مختلفی دارد و در نقاط مرطوب کنار جاده ها و اراضی غیر مزروع در مناطق مختلف اروپا، آفریقای شمالی، آسیا از جمله ایران و الجزیره به طور خودرو می روید. در ایران نیز سه گونه از این گیاه دیده می‌شود و در شهرهای البرز، اطراف تهران، نزدیک چالوس، گیلان، خوانسار می روید.