انیسون

دانه های گیاهی است از خانواده ی umbelliferae که ، سبز رنگ و دارای خطوط طولی و بویی تند و معطر می باشند.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف انیسون : ...
    طبع انیسون :
    هشدار انیسون : ...
    خواص درمانی انیسون : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف انیسون

بخور,جویدن,استشمام,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع انیسون

گرم و خشک

فصل برداشت انیسون

پاییز

محصول مورد استفاده انیسون

میوه

نام علمی انیسون

Pimpinella anisum L

نام رایج انگلیسی انیسون

Anise, aniseed

نام های دیگر انیسون

بادیان رومی - رازیانه رومی - رازیانج رومی - رازیانج شامی - زیره رومی - کمون الحلو - حب الحلوه

خانواده انیسون

Apiaceae, Umbelliferae

هشدار انیسون

- اگر سوء هاضمه و دلپیچه ناشی از تحریک مخاط باشد، نباید مصرف شود. 
- اسانس انیسون اثر سمی دارد از این جهت مستقیما مصرف نمی شود. 
- مصرف مقادیر زیاد اسانس باعث لرزش، حالت مستی، احتقان مغزی و ریوی و تشنجات صرع مانند می شود.

نحوه مصرف درمانی انیسون

- برای از بین بردن طعم نامطبوع بعضی از ادویه ها، باز کردن گرفتگی مجاری تنفسی و تسکین سردرد های سرد، آن را در دهان بجوید.
 - برای تقویت دهانه ی معده و درمان درد سینه، سرفه و تنگی نفس، آن را بجوید و بخورید.
 - برای افزایش شیر مادر و برطرف کردن دل درد و دل پیچه ی کودک شیر خوار، مادر آن را بجوید و بخورد.
 - برای برطرف کردن ضعف قوای دماغی و درمان مالیخولیا، آن را نرم بکوبید، بعد با گل قند مخلوط کنید و بخورید.
 - برای درمان بواسیر بادی، آن را همراه با تخم کرفس و شکر نرم بکوبید و هر روز بخورید.
 - برای ایجاد چاقی، چهل روز صبح ناشتا آن را با انجیر بخورید. 
- به عنوان ادرار آور، عرق آور، خلط آور، ضد نفخ، تونیک، محرک، هضم کننده و برای روشن شدن رنگ پوست، تسکین دردهایی که منشا عصبی دارند و موجب انقباض عضلات معده و روده می شوند، تصفیه ی خون، تنظیم جریان خون و قاعدگی های سخت و درمان دل درد، دل پیچه، نفخ، قولنج، تشنج، کابوس، تپش قلب و آنژین دوپواترین کاذب، آب دم کرده ی آن را بنوشید. 
- برای باز کردن گرفتگی های طحال، کبد، مثانه، کلیه و رحم، خرد کردن سنگ مثانه، تقویت نیروی جنسی و درمان استسقا، آن را با ریشه ی شیرین بیان دم کنید و آب صاف کرده ی آن را بنوشید. 
- برای جلای دندان و رفع بدبویی دهان، گرد کوبیده ی آن را با مسواک به دندان بمالید. 
- برای تسکین سردرد افراد سرد مزاج، آن را بخور دهید. 
- برای درمان زکام افراد سرد مزاج، ابتدا آن را در سرکه خیس کنید، بعد خشک کرده و بو بدهید و روزی چند بار آن را ببویید.
 - برای تسکین درد گوش و رفع سنگینی و کری گوش ناشی از ضربه، آن را نرم بسایید و با روغن گل سرخ مخلوط کنید، بعد به صورت قطره در گوش بچکانید. 
- برای هضم غذا و به عنوان خواب آور ملایم برگ نارج ۲۰ گرم، سرشاخه برگدار و گلدار شاهپسند وحشی ۱۵ گرم، انیسون ۱۵ گرم، بادرنجبویه ۱۵ گرم، نعناع ۱۵ گرم، غنچه باز نشده نارنج ۵ گرم و گل زیرفون ۱۰ گرم را به صورت نیمکوب در آورده، به مدت ده دقیقه آرام دم بکشد و پس از صاف کردن به مقدار یک فنجان بعد از غذای شب مصرف شود. 
- برای نرم کردن سینه و به عنوان معرق، ریشه ختمی ۸ گرم، ریشه شیرین بیان ۴ گرم، ریشه زنبق ۴ گرم ،خارخاسک ۴ گرم، برگ پای خر ۴ گرم، گل شقایق ۲ گرم ،گل بویون بلان(verbascum Thapsus )۲ گرم و انیسون ۱ گرم را نیمکوب و به خوبی مخلوط کرده، ۱۰ گرم از ترکیب را با یک لیتر آب به صورت چای دم کرده و مصرف نمایید. 
- برای بهتر شدن تنفس، گردش خون و کارکرد قلب به مقدار خیلی کم از اسانس انیسون استفاده شود.
- به عنوان خواب آور، اگر ۴۵ قطره از اسانس مصرف شود باعث ۱۲ ساعت خواب آوری می شود.
 - برای ازدیاد مقدار شیر در دام هایی مانند گاو معمولا ۸۰ تا ۱۰۰ گرم میوه انیس را به حیوان می خورانند.

خواص درمانی انیسون

- ادرار آور، عرق آور، خلط آور، ضد نفخ، تونیک، محرک و هضم کننده است و از آن برای از بین بردن طعم نامطبوع بعضی از ادویه ها، باز کردن گرفتگی مجاری تنفسی، تقویت دهانه ی معده، افزایش شیر مادر و برطرف کردن دل درد و دل پیچه ی کودک شیر خوار، برطرف کردن ضعف قوای دماغی، ایجاد چاقی، روشن شدن رنگ پوست، تسکین دردهایی که منشا عصبی دارند و موجب انقباض عضلات معده و روده می شوند، تصفیه ی خون، تنظیم جریان خون و قاعدگی های سخت، باز کردن گرفتگی های طحال، کبد، مثانه، کلیه و رحم، خرد کردن سنگ مثانه، تقویت نیروی جنسی، جلای دندان و رفع بدبویی دهان و همچنین درمان درد سینه، سرفه، تنگی نفس، سردرد های سرد، مالیخولیا، بواسیر بادی، دل درد، دل پیچه، قولنج، تشنج، کابوس، تپش قلب، آنژین دوپواترین کاذب، استسقا، زکام افراد سرد مزاج، درد گوش، سنگینی و کری گوش ناشی از ضربه استفاده می شود. میوه انیس در دامپزشکی مصرف فراوان دارد و مخصوصا به منظور تقویت حرکات دودی شکل روده بکار می رود به علاوه برای جلوگیری از نفخ و زیاد کردن شیر گاو و دام ها مصرف می شود.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است علفی، از خانواده ی umbelliferae، یک ساله، دارای ریشه ای راست، دوکی شکل و ساقه ای بی کرک و استوانه ای به ارتفاع ۳۰ تا ۵۰ سانتیمتر می باشد. این گیاه دارای سه نوع برگ است. برگ های واقع در ساقه، قلبی شکل، مدور با بریدگی های دندانه دار، ولی برگ های قسمت های وسط، مرکب از ۳ تا ۵ برگچه ی نوک تیز و برگ های انتهای ساقه، سه قسمتی و دارای تقسیمات باریک وکامل است. گل های کوچک و سفید رنگ آن مجموعا به صورت چتر مرکب مجتمع می گردد. میوه اش کوچک، گلابی شکل و به رنگ های سبز مایل به خاکستری یا زرد مایل به سبز است. بر روی میوه خطوط طولی با تارهای ریز و فروان وجود دارد. بوی میوه ی آن معطر و مطبوع و طعم آن گرم و معطر است. میوه ها اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. این گیاه بومی ایران، آسیای صغیر، مصر و جزایر یونان است و در مکزیک، اسپانیا، شوروی، آلمان، ترکیه، ایتالیا و سایر کشورهای مناطق معتدل به طور وسیع کاشته می شوند.