ریشه بابا آدم

ریشه ی گیاهی است از خانواده ی Compositae که دراز با ظاهر دوکی شکل و قهوه ای رنگ می باشد.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف ریشه بابا آدم : ...
    طبع ریشه بابا آدم :
    هشدار ریشه بابا آدم : ...
    خواص درمانی ریشه بابا آدم : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف ریشه بابا آدم

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع ریشه بابا آدم

گرم و خشک

فصل برداشت ریشه بابا آدم

پاییز

محصول مورد استفاده ریشه بابا آدم

ریشه

نام علمی ریشه بابا آدم

Arctium lappa L., Arcion majus Bubani, Arctium bardana Willd., Lappa officinalis All. 

نام رایج انگلیسی ریشه بابا آدم

Burdock, Edible Burdock, Cockle-Button, Beggar's Buttons, Bardane

نام های دیگر ریشه بابا آدم

اراقیطون - ارقیطون - ارقطیون - ارقطون

خانواده ریشه بابا آدم

Asteraceae, Compositae

هشدار ریشه بابا آدم

 - از مصرف دم کرده ی ریشه در اطراف چشم و داخل آن خودداری کنید. 
 - وجود سلول های کوتیکول ریشه کبر ممکن است در پوست و قرنیه ایجاد تحریک، خارش و دراماتیت تماسی نماید.

نحوه مصرف درمانی ریشه بابا آدم

- به عنوان ضد التهاب (به ویژه در آرتروز و دردهای روماتیسمی)، ملین و ادرار آور، ۲ تا ۶ گرم ریشه ی خشک شده را دم کنید و سه بار در روز مصرف کنید. همچنین می توانید از این دم کرده به صورت موضعی در درمان آکنه، عفونت های قارچی (نظیر بیماری پای ورزشکاران)، اگزما و خشکی پوست استفاده کنید. 
-برای درمان ریزش مو ۳ مشت قطعات ریشه را به مدت ۲۰ دقیقه در آب جوشانده و به عنوان لوسیون استفاده می شود. همچنین می توان یک مشت مخلوط ریشه باباآدم و آویشن را به مدت ۵ دقیقه جوشانده و بعنوان لوسیون استفاده کرد.

خواص درمانی ریشه بابا آدم

معرق، مدر، اشتها آور، مقوی، محلل، تب بر، قابض، ملین، کاهنده ی قند خون، ضد ورم و التهاب (به ویژه در آرتروز و دردهای روماتیسمی)، ضد میکروب، پایین آورنده قند خون، ضد سرطان، ضد تب، معرق، هضم کننده غذا، محرک معده، محافظ کبد، کاهنده کلسترول خون ،کاهنده چربی خون، مقوی رحم و قارچ کش است و از آن برای تقویت عمومی بدن و پوست سر، تصفیه ی خون، سم زدایی بدن و همپنین به عنوان زیاد کننده ترشحات صفرا استفاده می شود. برای درمان قولنج های کبدی، نزله های ششی مزمن، رفع عوارض سیفیلیس، سوختگی ها، نقرس، بیماری های رحمی، اگزما، عفونت های قارچی، خارش، جوش های صورت و دانه های غرور، بیماریهای پوستی و به طور کلی تب های دانه ای، خشکی پوست، خنازیر (غده های سختی که در زیر گلو و گردن به وجود می آیند)، سرخک، مخملک، آبله، دیابت، درد های عضلانی، سوختگی ها، التهاب مخاط دهان و گلو، ریزش مو، اختلالات ناشی از جذب ترکیبات جیوه، اسکوربوت، آب آوردن انساج،کورک و اگزماهای خشک، اولسر زانو، واریس، اولسرواریسی زانو(زخم واریسی)، تومورهای خنازیری، خارش در بیماری سودا، سنگ کلیه و اسید اوریک استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است علفی از خانواده ی Compositae، به ارتفاع ۹۰ تا ۱۵۰ سانتی متر، دارای ساقه های منشعب، ریشه ای دراز با ظاهر دوکی شکل به رنگ قهوه ای، گل هایی به رنگ ارغوانی و میوه هایی به صورت فندقه و پوشیده از تارهای ریز به طوری که وجود این تارها سبب می گردد میوه بر اثر چسبیدن به پشم و پوست حیوانات به مناطق دوردست انتقال یابد. ریشه، برگ و دانه این گیاه خاصیت دارویی دارد. ریشه ها را در پاییز جمع آوری کرده و به صورت تازه یا خشک به کار می برند. این گیاه به طور خودرو در دشت ها و نواحی مرطوب و سایه دار می روید و پراکندگی آن در ایران در کرج، علی آباد، گرگان، گیلان، آذربایجان، اراک، بختیاری، اطراف کرمان و خراسان است. ریشه ی آن در سال اول استفاده می شود.