برگ بابا آدم

ریشه ی گیاهی است از خانواده ی Compositae که دراز با ظاهر دوکی شکل و قهوه ای رنگ می باشد.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف برگ بابا آدم : ...
    هشدار برگ بابا آدم : ...
    خواص درمانی برگ بابا آدم : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف برگ بابا آدم

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

محصول مورد استفاده برگ بابا آدم

برگ

نام علمی برگ بابا آدم

Arctium lappa L., Arcion majus Bubani, Arctium bardana Willd., Lappa officinalis All. 

نام رایج انگلیسی برگ بابا آدم

Burdock, Edible Burdock, Cockle-Button, Beggar's Buttons, Bardane

نام های دیگر برگ بابا آدم

اراقیطون - ارقیطون - ارقطیون - ارقطون - أرقطیون

خانواده برگ بابا آدم

Asteraceae, Compositae

هشدار برگ بابا آدم

- پرزهای برگ ممکن است موجب درماتیت تماسی (خارش و بیماری های پوستی) شود.
 - مصرف آن در زمان بارداری و شیردهی ممنوع است.

نحوه مصرف درمانی برگ بابا آدم

- برای درمان کوفتگی ها و التهابات پوستی مانند آکنه، برگ تازه را بر روی موضع قرار دهید. چون برگ بابا آدم در حالت خشک شده بعضی خواص خود را از دست می دهد بهتر است به حالت تازه مصرف شود. می توان قطعات برگ ها را در روغن نگهداری و در زمستان روی مفاصل دردناک قرارداد.
 - برای درمان سوء هاضمه، یک لیوان دم کرده ی برگ را قبل از غذا بنوشید.
 -برای تسکین ورم حاد مفاصل، التهاب در بواسیر، گزیدگی حشرات و رفع خارش و تحریکات پوستی از ضماد برگ این درخت استفاده میشود.

خواص درمانی برگ بابا آدم

  -مقوی عصب چشایی، مسکن درد در ورم حاد مفاصل، ضد میکروب، محافظ کبد، محرک ایمنی بدن، صفرا آور و قارچ کش است و از آن برای درمان ضعف اعصاب، گزیدگی حشرات مانند زنبور، پشه، نیش مار، تحریکات حاصل از گزش حشرات، التهاب بواسیر، دیابت، سرطان، تب، سوء هاضمه، یبوست، کلسترول خون، ضعف رحم و بی اشتهایی استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است علفی از خانواده ی Compositae به ارتفاع ۹۰ تا ۱۵۰ سانتی متر، دارای ساقه های منشعب، ریشه ای دراز با ظاهر دوکی شکل به رنگ قهوه ای، گل هایی به رنگ ارغوانی و میوه هایی به صورت فندقه و پوشیده از تارهای ریز به طوریکه وجود این تارها سبب می گردد میوه بر اثر چسبیدن به پشم و پوست حیوانات به مناطق دوردست انتقال یابد. ریشه، برگ و دانه این گیاه خاصیت دارویی دارد. ریشه ها را در پاییز جمع آوری کرده و به صورت تازه یا خشک به کار می برند. این گیاه به طور خودرو در دشت ها و نواحی مرطوب و سایه دار می روید و پراکندگی آن در ایران در کرج، علی آباد، گرگان، گیلان، آذربایجان، اراک، بختیاری، اطراف کرمان و خراسان است.