رزماری

درختچه ای است کوچک از خانواده ی Labiatae، پایا، چند ساله، همیشه سبز، به ارتفاع ۵۰ سانتی متر الی ۱ متر، دارای برگ های متقابل، دراز و باریک که روی آن ها سبز رنگ و بدون کرک و پشتشان پوشیده از کرک های پنبه ای سفید است، شاخه هایی افراشته به رنگ سبز قهوه ای و معطر، گل هایی خوشه ای و کرک دار به رنگ آبی روشن یا سفید، میوه هایی قهوه ای رنگ و گرد به شکل فندقه و تخم هایی کوچک که درون میوه قرار دارند.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف رزماری :
    هشدار رزماری : ...
    خواص درمانی رزماری : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف رزماری

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی)

محصول مورد استفاده رزماری

گیاه کامل

نام علمی رزماری

Rosmarinus officinalis L.

نام رایج انگلیسی رزماری

rosemary

نام های دیگر رزماری

رزمارین - اکلیل کوهی - اکلیل جبل - ندی البحر - گیاه قیصر - حصالبان

خانواده رزماری

Lamiaceae, Labiatae

هشدار رزماری

- گاهی مصرف موضعی گیاه و یا فرآورده های آرایشی - بهداشتی حاوی رزماری در برخی از افراد حساس، ایجاد قرمزی پوست، درماتیت و حساسیت نسبت به نور می نماید. اسانس رزماری اگر در مصارف داخلی به کار رود، شدیدا ایجاد حالتی شبیه صرع می نماید. 
- تزریق مقدار کمی از اسانس به حیوانات، مسمومیتی ایجاد می کند که حالت ترس در جانور به وجود می آورد. مصرف ۲ تا ۳ قطره از اسانس آن در چند مرتبه در روز همچنین مصرف مداوم برگ و سرشاخه های گلدار آن، گاستروآنتریت و ورم ملتحمه کلیه ایجاد کرده و حتی موجبات مرگ را فراهم می سازد.

نحوه مصرف درمانی رزماری

برای رفع درد، از پماد رزماری که از اضافه کردن چند قطره اسانس رزماری به مخلوط روغن، رزین و موم زنبور عسل تهیه می شود استفاده نمایید.

خواص درمانی رزماری

مدر، ضد تشنج، صفرا بر، مقوی معده، نیرو دهنده ی بسیار قوی، التیام دهنده، و قابض است، همچنین برای رفع ضعف عمومی بدن، خستگی مفرط و بی حالی بیماران در دوره ی نقاهت مفید است و برای درمان سوء هضم، ضعف با منشاء تب های تیفوئید، مخاطی، تیفوس و گریپ، نزله های مزمن، آسم، سیاه سرفه، سرفه های تشنج آور، تاخیر و قطع قاعدگی، ترشحات مهبلی، خنازیر، طپش قلب، سر دردهای یک طرفه، فلج، آب آوردن انساج، ورم مزمن کیسه صفرا، استسقای ناشی از بزرگ شدن حجم کبد، تشمع کبدی، مسمومیت غذایی، تورم کبد، انسداد مجاری کبد استفاده می باشد.
توضیحات تکمیلی

درختچه ای است کوچک از خانواده ی Labiatae، پایا، چند ساله، همیشه سبز، به ارتفاع ۵۰ سانتی متر الی ۱ متر، دارای برگ های متقابل، دراز و باریک که روی آن ها سبز رنگ و بدون کرک و پشتشان پوشیده از کرک های پنبه ای سفید است، شاخه هایی افراشته به رنگ سبز قهوه ای و معطر، گل هایی خوشه ای و کرک دار به رنگ آبی روشن یا سفید، میوه هایی قهوه ای رنگ و گرد به شکل فندقه و تخم هایی کوچک که درون میوه قرار دارند. گل های آن نوش فراوان با بوی قوی و مطبوع دارد. برگ و سرشاخه های گل دار اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند که تمام آن ها معطر و خوش بو می باشند، ولی اگر منظور تهیه ی اسانس از آن باشد باید گیاه گل دار و یا برگ های خشک آن را مورد استفاده قرار داد. برگ رزماری، دارای بو و طعم مخصوص، معطر و کمی تند است. این گیاه بیشتر در سواحل مدیترانه می روید و در ایران نیز پرورش آن در بیشتر نواحی معمول است و زمان جمع آوری آن ها هنگام شروع باز شدن گل ها و در فصول بهار و تابستان می باشد. "