ریشه ریواس

گیاهی است از خانواده ی Polygonaceae، چند ساله، دارای ساقه ای بلند به ارتفاع حداکثر 3 متر و ساقه های گل دار که از درون انبوه برگ خارج می شوند، برگ های بزرگ، پهن، پنجه ای، به بزرگی حداکثر یک متر با حاشیه های دندانه دار که به صورت مجتمع در قسمت قاعده ی گیاه قرار دارند، دمبرگ های دراز، گوشتی، قرمز رنگ، به قطر ۱ تا ۲ سانتی متر که قسمت تحتانی آن ها سفید رنگ، متصل به ریشه ی گیاه و مغز آن سفید رنگ با طعمی ترش و آبدار است، گل های خوشه ای به رنگ سبز مایل به زرد یا قرمز و ریشه ای متورم و ضخیم.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف ریشه ریواس :
    طبع ریشه ریواس :
    هشدار ریشه ریواس : ...
    خواص درمانی ریشه ریواس : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف ریشه ریواس

خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع ریشه ریواس

گرم و خشک,گرم و تر

محصول مورد استفاده ریشه ریواس

ریشه

نام علمی ریشه ریواس

Rheum rhabarbarum Rheum Ribes L

نام رایج انگلیسی ریشه ریواس

Rhubarb, Rheum x hybridum Syrian rhubarb or currant, fruited rhubarb, rhubarb،currant, warted،leaved rhubarb, warty, leaved rhubarb

نام های دیگر ریشه ریواس

ریباس – ریباش – ریواج – ریباج – فیل گوش

خانواده ریشه ریواس

Polygonaceae

هشدار ریشه ریواس

- به دلیل وجود اگزالات کلسیم برای کلیه و بیماران مبتلا به التهاب مفاصل و نقرس ضرر دارد. 
- افرادی که مشکل آپاندیس، انسداد روده ای، بیماری های حاد روده ای، کولیت زخمی، درد شکمی با منشاء نامشخص و بواسیر دارند مصرف نکنند. 
- مصرف آن برای افراد زیر 12 سال و زنان باردار و شیرده ممنوع است.

نحوه مصرف درمانی ریشه ریواس

- به عنوان خون ساز و نیز برای درمان کم خونی، ترشح ادرار سرد در زنان، استسقا، تب کودکان، مالاریا، یبوست مزمن و خیلی سخت، ضعف عمومی و ضعف پیری، درد کبد و بی اشتهایی ناشی از بیماری و نقاهت، ۵ تا ۱۰ گرم از آن را در یک لیتر آب بجوشانید و به مدت ۱۵ دقیقه دم کنید، بعد آب صاف کرده ی آن را قبل از هر غذا یک فنجان بنوشید. 
- برای تقویت قلب، قطع خونریزی سینه و خونریزی های داخلی، از بین بردن باد بیضه و نیز درمان ورم کلیه، نفخ جگر، سردرد، دندان درد و یرقان، نیم مثقال (تقریبا 2.5 گرم) از آن را نرم بسایید و بخورید. 
- برای برطرف کردن ناراحتی های تنفسی ناشی از حرارت و رطوبت، آن را نرم بکوبید، بعد با برنج تخمیر شده مخلوط کرده و بخورید. 
- برای تسکین سرفه های کهنه، سرد و مرطوب و همچنین تنگی نفس سرد و مرطوب، مقداری پودر آن را با لعاب به دانه خمیر کرده، به صورت قرص درآورید و بگذارید تا خشک شوند، بعد روزی چند مرتبه هر بار یک عدد از آن ها را زیر زبان نگه دارید و آب آن را به مرور فرو ببرید. 
- برای تقویت معده و همچنین درمان احساس درد در موقع همبستری برای زنان، ۲ تا ۳ گرم از آن را نرم بسایید، بعد با عسل مخلوط کرده و بخورید.

خواص درمانی ریشه ریواس

خون ساز و مسهل اخلاط غلیظ و رقیق است و از آن برای تقویت معده، پاک کردن روده ها، تنظیم ترشحات و حرکات معده، دفع رطوبت اضافی معده، توقف اسهال صفراوی، خونی و وبایی، کاهش اسید اضافی معده و در نتیجه درمان ترش کردن غذا و نفخ شکم، تقویت قلب، قطع خونریزی سینه و خونریزی های داخلی، از بین بردن باد بیضه و نیز درمان سوء هاضمه ی افراد پیر و مبتلایان به مالیخولیا، برودت کبد، سل، زخم ریه، زخم روده، درد کلیه، مثانه و رحم، کم خونی، ترشح ادرار سرد در زنان، استسقا، تب کودکان، مالاریا، یبوست مزمن و خیلی سخت، ضعف عمومی و ضعف پیری، درد کبد و بی اشتهایی ناشی از بیماری و نقاهت، ورم کلیه، نفخ جگر، سردرد، دندان درد، یرقان، ناراحتی های تنفسی ناشی از حرارت و رطوبت، سرفه های کهنه، سرد و مرطوب، تنگی نفس سرد و مرطوب، احساس درد در موقع همبستری برای زنان استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Polygonaceae، چند ساله، دارای ساقه ای بلند به ارتفاع حداکثر 3 متر و ساقه های گل دار که از درون انبوه برگ خارج می شوند، برگ های بزرگ، پهن، پنجه ای، به بزرگی حداکثر یک متر با حاشیه های دندانه دار که به صورت مجتمع در قسمت قاعده ی گیاه قرار دارند، دمبرگ های دراز، گوشتی، قرمز رنگ، به قطر ۱ تا ۲ سانتی متر که قسمت تحتانی آن ها سفید رنگ، متصل به ریشه ی گیاه و مغز آن سفید رنگ با طعمی ترش و آبدار است، گل های خوشه ای به رنگ سبز مایل به زرد یا قرمز و ریشه ای متورم و ضخیم. گره های ریشه ی گیاه "ریوند" نام دارند که در عمق خاک و به شکل قطعات نسبتا مدور، سخت و زرد رنگ، با طعمی تلخ و بویی نامطبوع می باشند و آن ها را 7 – 4 سال پس از رشد گیاه و قبل از گلدهی جمع آوری می کنند. بهترین نوع ریوند متعلق به کشور چین است و رنگ آن قرمز جگری و رنگ مقطع آن نیز زرد می باشد. ساقه، گل و ریشه اندام دارویی گیاه را تشکیل می دهند. رب ریوند خاصیت دارویی دارد. این گیاه در کشورهای مختلف به خصوص در دامنه های کوه های مشرق زمین مانند چین، تبت، ترکستان و خراسان می روید و در اروپا نیز به مقدار زیاد کشت می شود. "