ریوند چینی

گیاهی است از خانواده ی Polygonaceae، چند ساله، دارای ساقه ای بلند متجاوز از ۲ متر و ساقه های گل دار که از درون انبوه برگ خارج می شوند، برگ های بسیار بزرگ، پهن، پنجه ای، به بزرگی حداکثر ۱ متر با حاشیه های دندانه دار که به صورت مجتمع در قسمت قاعده ی گیاه قرار دارند، دمبرگ های دراز، گوشتی، قرمز رنگ، به قطر ۱ تا ۲ سانتی متر که قسمت تحتانی آن ها سفید رنگ، متصل به ریشه ی گیاه و مغز آن سفید رنگ با طعمی ترش و آبدار است، گل های خوشه ای به رنگ سبز مایل به زرد یا قرمز و ریشه ای متورم و ضخیم.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف ریوند چینی :
    طبع ریوند چینی :
    هشدار ریوند چینی : ...
    خواص درمانی ریوند چینی : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف ریوند چینی

خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع ریوند چینی

گرم و تر

فصل برداشت ریوند چینی

بهار

محصول مورد استفاده ریوند چینی

ریشه

نام علمی ریوند چینی

Rheum palmatum L., Rheum officinale Baill.

نام رایج انگلیسی ریوند چینی

Chinese rhubarb, Rheum officinale, Tibetan rhubarb, ornamental rhubarb Turkish rhubarb, Turkey rhubarb, Indian rhubarb، Russian rhubarb, da-huang

نام های دیگر ریوند چینی

ریشه بربر - راوند - راوند صینی - ریباس - روبارب - ریوند تاتار - بیخ جگری - ریشه ریواس خطایی - ریشه ریواس چینی - ریشه ریواس تبتی

خانواده ریوند چینی

Polygonaceae

هشدار ریوند چینی

- به دلیل اگزالات کلسیم برای کلیه و بیماران مبتلا به التهاب مفاصل و نقرس ضرر دارد. افرادی که مشکل آپاندیس، انسداد روده ای، بیماری های حاد روده ای، کولیت زخمی و درد شکمی با منشاء نامشخص دارند مصرف نکنند. 
- مصرف در دوران بارداری و شیردهی و برای افراد زیر 12 سال ممنوع است.

نحوه مصرف درمانی ریوند چینی

- به عنوان قابض، روزانه ۰.۰۵ تا ۰.۵ گرم با یک لیوان آب جوش مخلوط کرده و مصرف نمایید.
- به عنوان ملین ملایم و مسهل، روزانه ۱ تا ۴ گرم با یک لیوان آب جوش مخلوط کرده و مصرف نمایید.

خواص درمانی ریوند چینی

داروی مسهل ملایم می باشد ولی در دوزهای کم به علت تانن موجود در گیاه خاصیت قابض و ضد اسهال، مقوی تلخ، اشتها آور، محلل و محرک اعمال هضم دارد. از ریوند چینی به عنوان دهان شویه در درمان التهاب لثه و مخاط و نیز در درمان کم خونی، ورم لوزه، تقویت معده و دفع سنگ مثانه استفاد می گردد. در گذشته نیز از آن در درمان بواسیر استفاده می کردند.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Polygonaceae، چند ساله، دارای ساقه ای بلند متجاوز از ۲ متر و ساقه های گل دار که از درون انبوه برگ خارج می شوند، برگ های بسیار بزرگ، پهن، پنجه ای، به بزرگی حداکثر ۱ متر با حاشیه های دندانه دار که به صورت مجتمع در قسمت قاعده ی گیاه قرار دارند، دمبرگ های دراز، گوشتی، قرمز رنگ، به قطر ۱ تا ۲ سانتی متر که قسمت تحتانی آن ها سفید رنگ، متصل به ریشه ی گیاه و مغز آن سفید رنگ با طعمی ترش و آبدار است، گل های خوشه ای به رنگ سبز مایل به زرد یا قرمز و ریشه ای متورم و ضخیم. ریشه، اندام اصلی گیاه را تشکیل می دهد. زمان برداشت محصول در نواحی مرتفع معمولا ماه شهریور است. در این هنگام، غده های زیر زمینی را که مقدار کمتری آب در بر دارند، از زمین خارج می کنند و پس از تراشیدن سطح خارج آن ها، به طوری که عاری از ریشه، ریشه های فرعی و بقایای خشک شده ی برگ گردد، آن ها را به قطعاتد کوچک تقسیم کرده، انتهای هر یک را سوراخ می نمایند. متدوال است ریزوم ها، از گیاه ۶ ساله برداشت شوند. انواع مسن این گیاهان ریزوم قوی دارند. بوی این قطعات، مشخص و متناسب با نوع گیاه است. طعم آن تلخ و قابض می باشد و اگر جویده شود بزاق را به شدت به رنگ زرد در می آورد. "