پوست ساقه زرشک

گیاهی است درختچه ای، دارای شاخه هایی اغلب افراشته، شکننده، خارهای سه شاخه و میوه هایی کشیده و بیضی شکل به رنگ قرمز، نارنجی، این درختچه، تیغ های فراوان دارد. شاخه های کوتاه یا جوان آن، دارای برگ هائی به وضع متناوب است.
ادامه مطلبآیکون

    خواص درمانی پوست ساقه زرشک : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

محصول مورد استفاده پوست ساقه زرشک

پوست ساقه

نام علمی پوست ساقه زرشک

Berberis vulgaris L.

نام رایج انگلیسی پوست ساقه زرشک

zereshk, common barberry, European barberry, simply barberry

نام های دیگر پوست ساقه زرشک

زرنک - زرک - زیرکش - زارج - الاثرار - عقده - امبرباریس - انبربیریس - البرباريس

خانواده پوست ساقه زرشک

Berberidaceae, barberry family

خواص درمانی پوست ساقه زرشک

صفرا بر، تقویت کننده، مسهل، تصفیه کننده خون، ضدعفونی کننده است و برای درمان مالاریا، ورم طحال، بی نظمی های عمل دستگاه گوارش با منشاء کبدی یا کلیوی، سوء هضم های مزمن همراه با بی اشتهایی، امتلاء معده (غلبه ی اخلاط در معده)، یبوست، قولنج های کبدی و کلیوی، خونریزی در فواصل قاعدگی، تب های صفراوی، روماتیسم،تب های عفونی، تیفوئید، یرقان، واریس و نقرس کاربرد دارد.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است درختچه ای به ارتفاع ۱ تا ۳ متر و در محیط مساعد به ۶ متر هم می رسد. دارای شاخه هایی اغلب افراشته، شکننده، خارهای سه شاخه و میوه هایی کشیده و بیضی شکل به رنگ قرمز، نارنجی. میوه های نژادهای پرورشی گیاه زرشک ممکن است به رنگ زرد، بنفش و یا آبی تیره باشند. شاخه های بلند این درختچه، تیغ های فراوان دارد. شاخه های کوتاه یا جوان آن، دارای برگ هائی به وضع متناوب است. گل های آن که در اردیبهشت و خرداد ظاهر می شود به رنگ زرد زیبا و مجتمع به صورت خوشه ای آویخته است. میوه ی زرشک کوچک، قرمز و بیضوی است و طعم ترش و ملایمی دارد. پوست ریشه ی این گیاه رنگ زرد و مزه ای تلخ و گزنده دارد. این ریشه ها را در فصل بهار یا پاییز جمع آوری می نمایند. قبل از خشک شدن ریشه های جمع آوری شده، پوست آن ها را به صورت تازه جدا می کنند و جهت عصاره گیری و یا تهیه ی پودر خشک مورد استفاده قرار می دهند. پوست ریشه و ساقه، برگ، گل، میوه ی بی دانه و با دانه، اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. درختچه ی زرشک در نقاط مختلف ایران از جمله مناطق زیر گزارش شده است: ارتفاعات البرز، گیلان (رودبار)، مازندران (دره چالوس، کجور و ...)، گلستان (آلمه)، آذربایجان (قره داغ) و خراسان (نقاط شمالی، شرق و جنوب شرقی بیرجند، هریوند و قنود).