روغن زنجبیل

گیاهی است چند ساله، دارای ریزوم خزنده ی غده ای نا هموار و منشعبی، گیاه ظاهری شبیه نی دارد. برگ های آن متناوب، نوک تیز، پهنک برگ آن به غلاف بزرگ و شکاف داری منتهی می گردد. ساقه ی گل دار گیاه که مستقیما از ریزوم خارج می شود، در انتها به گل هایی سنبله ای شکل ختم می شود. رنگ گل ها، مابل به زرد و منقوش به لکه هایی به رنگ قهوه ای است.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف روغن زنجبیل :
    هشدار روغن زنجبیل : ...
    خواص درمانی روغن زنجبیل :
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف روغن زنجبیل

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی)

محصول مورد استفاده روغن زنجبیل

روغن

نام علمی روغن زنجبیل

Zingiber officinale Roscoe

نام رایج انگلیسی روغن زنجبیل

Ginger

نام های دیگر روغن زنجبیل

زنجفیل - شنگویر - الزنجبيل هندی: تازه (ادرک) - خشک (سونتهه - سندهی)

خانواده روغن زنجبیل

Zingiberaceae, ginger family

هشدار روغن زنجبیل

روغن فرار زنجبیل را فاقد اثرات تحریک کننده و حساسیت زا ذکر کرده اند ولی احتمال بروز درماتیت در افراد بسیار حساس وجود دارد.

نحوه مصرف درمانی روغن زنجبیل

-5 قطره روغن زنجبیل را به 25 میلی لیتر روغن بادام افزوده و در موارد روماتیسم یا کمردرد ماساژ دهید.

خواص درمانی روغن زنجبیل

برای تسکین روماتیسم و کمردرد کاربرد دارد.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است چند ساله، دارای ریزوم خزنده ی غده ای نا هموار و منشعبی است که از آن، ۳ یا ۴ ساقه ی یک ساله به ارتفاع حداکثر ۳۰ تا ۱ متر در هر سال خارج می شود به طوری که که مجموعا به گیاه، ظاهری شبیه نی می بخشد. برگ های آن متناوب، نوک تیز، و دارای دمبرگ اصلی مشخص، واقع در بین رگبرگ های فرعی متعدد است. پهنک برگ آن به غلاف بزرگ و شکاف داری منتهی می گردد که قسمت زیادی از ساقه را فرا می گیرد.ساقه ی گل دار گیاه که مستقیما از ریزوم خارج می شود، در انتها به گل هاییی سنبله ای شکل ختم می شود. رنگ گل ها، مایل به زرد و منقوش به لکه هائی به رنگ قهوه ای است. قسمت مورد استفاده ی این گیاه ریزوم آن است که پس از پژمرده شدن قسمت هوائی آن را خارج نموده و آماده ی مصرف می نمایند. ریزوم ها خود از چندین تکه ی کوچک تر تشکیل یافته اند که از عرض به یکدیگر چسبیده اند. زنجبیل به شکل تازه، خشک و پودر شده به بازار عرضه می شود و انواع تجاری آن عبارتند از: زنجبیل جاماییکایی، چینی، آفریقایی، استرالیایی و هندی که مرغوب ترین نوع آن جهت مصارف دارویی نوع جاماییکایی آن است. زنجبیل، بوی قوی، معطر و مطبوع دارد.طعمش گرم، نافذ و سوزاننده است. در مناطق نیمه استوایی و گرمسیری که کشت زنجبیل رایج است، در محدوده ی زمانی بین اواخر پاییز تا اواسط زمستان با پژمرده شدن ساقه ها، ریزوم های گیاه را از زیر خاک خارج و جمع آوری می کنند. این گیاه به حالت وحشی در نواحی شرقی هندوستان، مالابر، سیلان، چین، جنوب آسیا، ژاپن، آفریقای شمالی، مکزیک، جزایر آنتیل و مخصوصا ژامائیک پرورش می یابد. در ایران به حالت وحشی نمی روید.