برگ زیتون تلخ

گیاهی است از خانواده ی Meliaceae، به ارتفاع 10 تا 15 متر، دارای برگ های مرکب و هفت برگچه ی بیضی نوک تیز، دندانه دار به رنگ سبز تیره، گل های معطر و بنفش رنگ، میوه هایی شفت، بیضوی، آب دار، به بزرگی یک نخود، به رنگ سفید مایل به زرد محتوی هسته های سخت و سوراخ دار.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف برگ زیتون تلخ : ...
    خواص درمانی برگ زیتون تلخ : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف برگ زیتون تلخ

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

محصول مورد استفاده برگ زیتون تلخ

برگ

نام علمی برگ زیتون تلخ

Melia azedarach L., Melia orientalis M.Roem.

نام رایج انگلیسی برگ زیتون تلخ

margosa tree, Indian, lilas، azadarach, pride tree, chinaberry tree, Pride of India, Cape lilac, syringa berrytree, Indian lilac, Texas umbrella, umbrella tree, umbrella cedar, white cedar, bead, tree, Cape lilac, Ceylon cedar, Ceylon mahogany, syringa, syringa berry tree Persian lilac this name is also used for a lilac hybrid, Syringa, persica, china berry, chaina tree

نام های دیگر برگ زیتون تلخ

شیطان زیتون - سنجد تلخ - شال سنجد - شال پستانه - شال زیتون - دیوزیت - زیبیل آغاجی - آزاد درخت - حریطه - شجر الحر

خانواده برگ زیتون تلخ

Meliaceae, mahogany family

نحوه مصرف درمانی برگ زیتون تلخ

-به عنوان قابض، محلل، ضد عفونت، ضد مسمومیت، باز کننده ی انسداد و گرفتگی های مجاری عروق، از جوشانده ی آن استفاده کنید.
-به عنوان ادرار آور، قاعده آور، کرم کش و نیز برای کاهش حمله های آسم و خرد کردن سنگ، عصاره ی آبی از گیاه تازه را بخورید.
-برای درمان جذام و خنازیر (غده های سختی که در زیر گلو و گردن به وجود می آیند).
-برای تسکین سردرد عصبی، آن را با گل هایش مخلوط کرده، بکوبید و ضماد کنید.
 -از آن برای مصرف داخلی و خارجی استفاده کنید.

خواص درمانی برگ زیتون تلخ

قابض، محلل، ضد عفونت، ضد مسمومیت، ادرار آور، قاعده آور، کرم کش، باز کننده ی انسداد و گرفتگی های مجاری عروق است و از آن برای تسکین سردرد عصبی، درد روماتیسم، کاهش حمله های آسم، خرد کردن سنگ و درمان زخم و اولسرها، جذام و خنازیر (غده های سختی که در زیر گلو و گردن به وجود می آیند) استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Meliaceae، به ارتفاع 10 تا 15 متر، دارای برگ های مرکب با ارتفاع ۲۰ تا ۵۰ سانتیمتر و هفت برگچه ی بیضی شکل، نوک تیز، دندانه دار به رنگ سبز تیره، گل های معطر و بنفش رنگ که در اواخر بهار ظاهر می شوند، میوه هایی شفت، بیضوی، آب دار، به بزرگی یک نخود، به رنگ سفید مایل به زرد که تا زمستان روی درخت باقی می مانند دارد و محتوی هسته های سخت و سوراخ داری است که از آن تسبیح می سازند. پوست، ریشه، ساقه، برگ و روغن اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. این درخت بومی نواحی شرقی هندوستان و ایران است ولی امروزه علاوه بر نواحی مذکور در آسیای صغیر، چین و مخصوصا مدیترانه یافت می شود. در شمال ایران در جنگل های ساحلی دریای خزر (از لاهیجان تا مازندران) و دره ی گرگان می روید. همچنین در بعضی از باغ ها و منازل آن را به عنوان گیاه تزیینی می کارند. "