پوست درخت زیتون تلخ

گیاهی است از خانواده ی Meliaceae، به ارتفاع 10 تا 15 متر، دارای برگ های مرکب و هفت برگچه ی بیضی نوک تیز، دندانه دار به رنگ سبز تیره، گل های معطر و بنفش رنگ، میوه هایی شفت، بیضوی، آب دار، به بزرگی یک نخود، به رنگ سفید مایل به زرد محتوی هسته های سخت و سوراخ دار.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف پوست درخت زیتون تلخ : ...
    هشدار پوست درخت زیتون تلخ : ...
    خواص درمانی پوست درخت زیتون تلخ : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف پوست درخت زیتون تلخ

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

محصول مورد استفاده پوست درخت زیتون تلخ

پوست تنه درخت

نام علمی پوست درخت زیتون تلخ

Melia azedarach L., Melia orientalis M.Roem.

نام رایج انگلیسی پوست درخت زیتون تلخ

margosa tree, Indian, lilas، azadarach, pride tree, chinaberry tree, Pride of India, Cape lilac, syringa berrytree, Indian lilac, Texas umbrella, umbrella tree, umbrella cedar, white cedar, bead, tree, Cape lilac, Ceylon cedar, Ceylon mahogany, syringa, syringa berry tree Persian lilac this name is also used for a lilac hybrid, Syringa, persica, china berry, chaina tree

نام های دیگر پوست درخت زیتون تلخ

شیطان زیتون - سنجد تلخ - شال سنجد - شال پستانه - شال زیتون - دیوزیت - زیبیل آغاجی - آزاد درخت - حریطه - شجر الحر

خانواده پوست درخت زیتون تلخ

Meliaceae, mahogany family

هشدار پوست درخت زیتون تلخ

اگر مقادیر مصرفی پوست زیتون تلخ از میزان درمانی تجاوز کند ایجاد اسهال، تهوع، سرگیجه و حتی غش می نماید.

نحوه مصرف درمانی پوست درخت زیتون تلخ

-به عنوان ضد انگل و نیز برای تسکین درد شکم و درمان ناراحتی های روده ای آب جوشانده ی آن را بخورید.
-برای رفع بیماری های انگلی پوست، از آن در استعمال خارجی استفاده کنید.
-برای درمان تب های نوبه ۵۰ گرم گرد پوست زیتون تلخ را سه مرتبه در روز با فاصله ی زمانی مصرف نمایید.

خواص درمانی پوست درخت زیتون تلخ

به عنوان ضد انگل، مقوی، تب بر، ضد اسکوربوت، ضد کرم و نیز برای تسکین درد شکم و درمان ناراحتی های روده ای و بیماری های انگلی، کمبود ویتامین c، تب های شدید و تب های نوبه مورد استفاده قرار می گیرد.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Meliaceae، به ارتفاع 10 تا 15 متر، دارای برگ های مرکب با ارتفاع ۲۰ تا ۵۰ سانتیمتر و هفت برگچه ی بیضی شکل، نوک تیز، دندانه دار به رنگ سبز تیره، گل های معطر و بنفش رنگ که در اواخر بهار ظاهر می شوند. میوه هایی شفت، بیضوی، آب دار، به بزرگی یک نخود، به رنگ سفید مایل به زرد که تا زمستان روی درخت باقی می مانند دارد و محتوی هسته های سخت و سوراخ داری است که از آن تسبیح می سازند. پوست، ریشه، ساقه، برگ و روغن اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. این درخت بومی نواحی شرقی هندوستان و ایران است ولی امروزه علاوه بر نواحی مذکور در آسیای صغیر، چین و مخصوصا مدیترانه یافت می شود. در شمال ایران در جنگل های ساحلی دریای خزر (از لاهیجان تا مازندران) و دره ی گرگان می روید. همچنین در بعضی از باغ ها و منازل آن را به عنوان گیاه تزیینی می کارند. "