زیره سیاه

گیاهی است از خانواده ی Umbelliferae، چند ساله، علفی، دارای ریشه های غده ای شکل و گرد، ساقه هایی افراشته، ضخیم و استوانه ای، برگ هایی ضخیم و گوشت دار به رنگ سبز تیره شفاف. گل های آن بسیار کوچک و به رنگ زرد است. میوه اش سبز متمایل به قهوه ای، بیضوی دراز و بسیار معطر است.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف زیره سیاه : ...
    طبع زیره سیاه :
    هشدار زیره سیاه :
    خواص درمانی زیره سیاه : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف زیره سیاه

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع زیره سیاه

گرم و خشک

فصل برداشت زیره سیاه

تابستان

محصول مورد استفاده زیره سیاه

گیاه کامل

نام علمی زیره سیاه

Levisticum officinale Koch

نام رایج انگلیسی زیره سیاه

Lovage

نام های دیگر زیره سیاه

زیره کرمان - زیره کوهی - زیره ایرانی - زیره سیاه ایرانی - زیره سیاه کرمانی - کمون کرمانی - کمون اسود - کاشن - کاشن رومی - کرفس الجبل

خانواده زیره سیاه

Umbelliferae

هشدار زیره سیاه

برای مثانه و اشخاص گرم مزاج مضر است.

نحوه مصرف درمانی زیره سیاه

-به عنوان ادرار آور، قاعده آور، مقوی معده، ضد نفخ و برای باز کردن گرفتگی های کبد، رفع سموم سرد و گزش جانوران سمی، کمک به هضم غذا و درمان سرفه ی سرد، تنگی نفس و استسقا آن را بخورید. -برای درمان فلج، درد پشت، سیاتیک و سایر بیماری های سرد، آن را بر روی موضع بمالید.
-به عنوان مدر و قاعده آور ۱۵ تا ۲۰ گرم از ریشه را در ۱ لیتر آب دم کرده یا بجوشانید و میل کنید.
-به عنوان بادشکن و هضم کننده ی غذا ۱۵ گرم میوه ی زیره را در ۳ فنجان آب دم کرده، بعد از هر غذا میل کنید.
-برای درمان سرما زدگی، ۵۰ گرم از گیاه کامل را در ۱ لیتر آب بجوشانید و به صورت لوسیون و کمپرس گرم استفاده کنید.

خواص درمانی زیره سیاه

ادرار آور، قاعده آور، ضد نفخ، مقوی معده، تصفیه کننده خون، شیر افزا، اشتها آور است و از آن برای باز کردن گرفتگی های کبد، رفع سموم سرد و گزش جانوران سمی، کمک به هضم غذا و درمان سوء هاضمه، نفخ کودکان، چاقی، کمی دفع ادرار، زردی، نارسایی های کبدی و کلیوی، بیماری های پوست، نقرس، رماتیسم، آب آوردن، آب آوردن انساج، آب آوردن قوزک پا، آلبومینوری، ورم کلیه، ورم مثانه و مجاری ادرار، کم خونی دختران جوان، ضعف عمومی، میگرن، سرفه ی سرد، تنگی نفس، استسقا، فلج، درد پشت، سیاتیک و سایر بیماری های سرد استفاده می شود. مصرف طولانی مدت یا عرق آن نیز به عنوان لاغر کننده توصیه شده است. همچنین زیره ی کوهی به عنوان چاشنی و ادویه در صنایع غذایی کاربرد دارد.
*این گیاه از نظر خواص شبیه زیره سیاه اما با اثرات خفیف تر می باشد.
توضیحات تکمیلی
"گیاهی است از خانواده ی Umbelliferae، چند ساله، علفی، دارای ریشه های غده ای شکل و گرد، ساقه هایی افراشته، ضخیم، استوانه ای، به قطر ۳ تا ۴ سانتی متر و ارتفاع ۱ تا ۲ متر، برگ هایی ضخیم، گوشت دار، منقسم به برگچه هایی با ظاهر لوزی شکل به رنگ سبز تیره شفاف منتهی به دمبرگ دارد. گل های آن بسیار کوچک، به ابعاد ۳ میلیمتر به رنگ زرد و مجتمع به صورت چتر مرکب با ۱۲ شعاع نابرابر است. میوه اش سبز متمایل به قهوه ای، بیضوی دراز، به طول ۵ تا ۷ میلیمتر و بسیار معطر است، میوه های رسیده را در اواسط سال دوم برداشت می کنند. میوه ها (دانه ها)، اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. زتبور عسل از گل های آن غذای پر ارزشی به دست می آورد.با اینکه مرکز اصلی انتشار این گیاه احتمالا در ایران ذکر شده ولی تا کنون به حالت وحشی در کشور ما دیده نشده است. این گیاه در ایران در گرگان (غرب مراوه تپه و گنبد قابوس)، اصفهان (نزدیک نایین)، فارس (بین فسا و شیراز، کوه بیشه)، کرمان، خراسان، تهران، کویر، سیاه کوه، دامغان، اطراف سمنان، منطقه ی حفاظت شده ی توران، یزد و شترکوه گزارش شده است. "