میوه سرو

گیاهی است از خانواده ی Cupressaceae، یک پایه، به شکل مخروط، دارای تنه ای صاف به رنگ خاكسترى مایل به قرمز، شاخه‌هاى كوتاه، پوشيده از برگ های بسيار كوچك مثلثی شكل، شاتون‌های نر و ماده‌ که در انتهاى شاخه ‌ها قرار دارند و برگ ‌هایی که در چهار ردیف در اطراف شاخه قرار دارند و کاملاً شاخه را مى‌پوشانند.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف میوه سرو : ...
    طبع میوه سرو :
    هشدار میوه سرو :
    خواص درمانی میوه سرو : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف میوه سرو

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع میوه سرو

گرم و خشک

محصول مورد استفاده میوه سرو

میوه

نام علمی میوه سرو

Cupressus sempervirens L., Cupressus sempervirens L. var cereiformis Rehd., Cupressus sempervirens L. var fastigiata DC., Cupressus sempervirens L. var horizontalis (Mill.) Gord

نام رایج انگلیسی میوه سرو

Cypress, Mediterranean cypress, Italian cypress, Tuscan cypress, Persian cypress, pencil pine, evergreen cypress

نام های دیگر میوه سرو

سرو بستانی - شجره الحیاه - سرو ناز - سرو المتوسط - سرو البحر المتوسط - سرو دائم الخضرة - سرو شیرازی - سرو کاشی - زربین - سر (کتول) - سورش (آمل)

خانواده میوه سرو

Cupressaceae

هشدار میوه سرو

میوه ی سرو برای ریه مضر است.

نحوه مصرف درمانی میوه سرو

- برای قطع خونریزی، رفع نفس الالنتصاب (نوعی سخت نفس کشیدن) و زخم روده ها، آب دم کرده ی آن را بنوشید.
 - برای قطع خونریزی رحم و درمان اسهال های ساده، بواسیر و واریس، ۲۰ گرم میوه ی سبز آن را در یک لیتر آب بجوشانید و قبل از هر غذا یک فنجان بنوشید.
 - برای قطع جریان آب از دهان، آن را در دهان بجوید.
 - برای استحکام موها و سیاه کردن رنگ آن ها، آن را بکوبید، بعد با حنا و سرکه مخلوط کرده تا خمیری شل به دست آید و آن را روی سر بمالید.
 - برای بهبودی فتق (ورم بیضه)، آن را بسایید و بر روی موضع ضماد کنید.
 - برای درمان بواسیر، هر بار ۵۰ گرم از آن را در یک لیتر آب بجوشانید و با آب آن خود را بشویید.
 * مصلح میوه ی سرو کتیرا می باشد.

خواص درمانی میوه سرو

برای قطع خونریزی، خونریزی رحم و جریان آب از دهان، استحکام موها و سیاه کردن رنگ آن ها، رفع نفس الالنتصاب (نوعی سخت نفس کشیدن)، بهبودی فتق (ورم بیضه) و درمان زخم روده ها، اسهال های ساده، بواسیر و واریس استفاده می شود.
توضیحات تکمیلی
گیاهی است از خانواده ی Cupressaceae، یک پایه، به ارتفاع ۱۵ تا ۲۰ متر، به شکل مخروط، دارای تنه ای صاف به رنگ خاكسترى مایل به قرمز كه در حدود  ٢  متر از قسمت پايين آن نمایان است و بقيه در پشت شاخه و برگ ‌های مخروط درخت پنهان مى‌باشد، شاخه‌هاى كوتاه، پوشيده از برگ های بسيار كوچك مثلثی شكل، شاتون‌های نر و ماده‌ که در انتهاى شاخه ‌ها قرار دارند و برگ ‌هایی که در چهار ردیف در اطراف شاخه قرار دارند و کاملاً شاخه را مى‌پوشانند. میوه و برگ ها اندام دارویی گیاه را تشکیل می دهند. درختان سرو از نظر ضخامت تا  ٢  متر مى‌رسند و دارای گونه های مختلفی می باشند، از جمله: ۱- سرو نقره‌اى، ۲- Arizona cypress وRed bark cypress، اين درخت بومى ايالت آريزونا و كاليفرنياست. رنگ برگ های آن كبود و نقره‌ای و بسيار زيباست. در ايران نیز در اغلب شهرها و باغ‌ها به طور پرورشى كاشته مى‌شود. ۳- سرو ناز (نام علمى: Cupressus sempervirensL.V) سرو ناز که از زيباترين سروهاست دارای شاخه‌هاى كوتاه و تاجی مخروطی شکل و باریک است و نسبتا ثمر زيادى مى‌دهد. اندازه ی ميوه‌ی آن کوچک‌ تر از ساير سروهاست. این درخت در باغ‌های معروف شيراز و در ساير مناطق ايران کاشته می شود. ۴- سرو شيرازى (نام علمى: Cupressus) اين درخت خيلى شبيه سرو ناز است و بيشتر در ايران وجود دارد. آن را «سرو كاشى» هم مى‌گويند. ۶- زربين (نام علمى: sempervirens L) اين درخت در ايران به طور خودرو مى‌رويد و نام ‌های محلى آن در گیلان "زربين"، در كتول و راميان "سر"، در آمل "سورش" و در شيراز "وهل" است. زربين درختى است بلند به ارتفاع  ٢۵ - ٢٠  متر که عمر طولانی دارد. این درخت دارای تنه‌ ای راست، شياردار، پوستی نازك به رنگ قهوه‌اى روشن مايل به خاكسترى، شاخه‌هاى افقى يا مايل، تاج مخروطی شکل، برگ های كوچك قلبی شکل (برگ های تازه و جوان آن سوزنى است) و ميوه‌ هایی به شکل خوشه می باشد که هر ميوه داراى  ١٢ - ٨  فلس چترى است. اين درخت در مناطق شمال ايران در رودبار، ديلمان، منجيل، پل زغال، زرین گل، علی آباد كتول، راميان و ارسباران مى‌رويد. برگ، چوب و ميوه‌ی سروها در طب سنتى مصرف دارويى دارند. ميوه‌ی گياه بايد در زمانى كه هنوز سبز و گوشت دار است و قبل از اين كه زرد شود از درخت چيده شود، در غیر اين صورت چوبى مى‌شود و خاصيت دارويى خود را از دست مى‌دهد.