برگ سرو

گیاهی است از خانواده ی Cupressaceae، یک پایه، به شکل مخروط، دارای تنه ای صاف به رنگ خاكسترى مایل به قرمز، شاخه‌هاى كوتاه، پوشيده از برگ های بسيار كوچك مثلثی شكل، شاتون‌های نر و ماده‌ که در انتهاى شاخه ‌ها قرار دارند و برگ ‌هایی که در چهار ردیف در اطراف شاخه قرار دارند و کاملاً شاخه را مى‌پوشانند.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف برگ سرو : ...
    هشدار برگ سرو : ...
    خواص درمانی برگ سرو : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف برگ سرو

غرغره,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

محصول مورد استفاده برگ سرو

برگ

نام علمی برگ سرو

Cupressus sempervirens L., Cupressus sempervirens L. var cereiformis Rehd., Cupressus sempervirens L. var fastigiata DC., Cupressus sempervirens L. var horizontalis (Mill.) Gord

نام رایج انگلیسی برگ سرو

Cypress, Mediterranean cypress, Italian cypress, Tuscan cypress, Persian cypress, pencil pine, evergreen cypress

نام های دیگر برگ سرو

سرو بستانی - شجره الحیاه - سرو ناز - سرو المتوسط - سرو البحر المتوسط - سرو دائم الخضرة - سرو شیرازی - سرو کاشی - زربین - سر (کتول) - سورش (آمل) 

خانواده برگ سرو

Cupressaceae

هشدار برگ سرو

-حیواناتی مانند اسب، قاطر و خرگوش نسبت به آن حساسیت دارند.

نحوه مصرف درمانی برگ سرو

- به عنوان ادرار آور، قابض و محلل و نیز برای قطع خونریزی و رفع سختی ادرار و زخم روده ها، آب دم کرده ی آن را بنوشید.
 - برای تسکین سرفه ی کهنه، خشک شده ی آن را نرم بکوبید، با عسل مخلوط کرده و بخورید. 
- برای تقویت مثانه و درمان شب ادراری کودکان، ۱۰ گرم خشک شده ی آن را بسایید و با دو گرم مرمکی ساییده شده بخورید.
 - برای تسکین دندان درد و درمان زخم های لثه و سستی آن، آب دم کرده ی آن را غرغره کنید.
 - برای درمان سوختگی ناشی از آتش، آن را خوب بشویید، بعد خشک کنید، بسوزانید و نرم بکوبید و ضماد کنید.

خواص درمانی برگ سرو

ادرار آور، قابض و محلل است و برای قطع خونریزی، رفع سختی ادرار، تسکین سرفه ی کهنه، تسکین دندان درد، تقویت مثانه و نیز درمان شب ادراری کودکان، زخم های لثه و سستی آن، زخم روده ها و سوختگی ناشی از آتش مورد مصرف قرار می گیرد.
توضیحات تکمیلی
گیاهی است از خانواده ی Cupressaceae، یک پایه، به ارتفاع ۱۵ تا ۲۰ متر، به شکل مخروط، دارای تنه ای صاف به رنگ خاكسترى مایل به قرمز كه در حدود  ٢  متر از قسمت پايين آن نمایان است و بقيه در پشت شاخه و برگ ‌های مخروط درخت پنهان مى‌باشد، شاخه‌هاى كوتاه، پوشيده از برگ های بسيار كوچك مثلثی شكل، شاتون‌های نر و ماده‌ که در انتهاى شاخه ‌ها قرار دارند و برگ ‌هایی که در چهار ردیف در اطراف شاخه قرار دارند و کاملاً شاخه را مى‌پوشانند. میوه و برگ ها اندام دارویی گیاه را تشکیل می دهند. درختان سرو از نظر ضخامت تا  ٢  متر مى‌رسند و دارای گونه های مختلفی می باشند، از جمله: ۱- سرو نقره‌اى، ۲- Arizona cypress وRed bark cypress، اين درخت بومى ايالت آريزونا و كاليفرنياست. رنگ برگ های آن كبود و نقره‌ای و بسيار زيباست. در ايران نیز در اغلب شهرها و باغ‌ها به طور پرورشى كاشته مى‌شود. ۳- سرو ناز (نام علمى: Cupressus sempervirensL.V) سرو ناز که از زيباترين سروهاست دارای شاخه‌هاى كوتاه و تاجی مخروطی شکل و باریک است و نسبتا ثمر زيادى مى‌دهد. اندازه ی ميوه‌ی آن کوچک‌ تر از ساير سروهاست. این درخت در باغ‌های معروف شيراز و در ساير مناطق ايران کاشته می شود. ۴- سرو شيرازى (نام علمى: Cupressus) اين درخت خيلى شبيه سرو ناز است و بيشتر در ايران وجود دارد. آن را «سرو كاشى» هم مى‌گويند. ۶- زربين (نام علمى: sempervirens L) اين درخت در ايران به طور خودرو مى‌رويد و نام ‌های محلى آن در گیلان "زربين"، در كتول و راميان "سر"، در آمل "سورش" و در شيراز "وهل" است. زربين درختى است بلند به ارتفاع  ٢۵ - ٢٠  متر که عمر طولانی دارد. این درخت دارای تنه‌ ای راست، شياردار، پوستی نازك به رنگ قهوه‌اى روشن مايل به خاكسترى، شاخه‌هاى افقى يا مايل، تاج مخروطی شکل، برگ های كوچك قلبی شکل (برگ های تازه و جوان آن سوزنى است) و ميوه‌ هایی به شکل خوشه می باشد که هر ميوه داراى  ١٢ - ٨  فلس چترى است. اين درخت در مناطق شمال ايران در رودبار، ديلمان، منجيل، پل زغال، زرین گل، علی آباد كتول، راميان و ارسباران مى‌رويد. برگ، چوب و ميوه‌ی سروها در طب سنتى مصرف دارويى دارند. ميوه‌ی گياه بايد در زمانى كه هنوز سبز و گوشت دار است و قبل از اين كه زرد شود از درخت چيده شود، در غیر اين صورت چوبى مى‌شود و خاصيت دارويى خود را از دست مى‌دهد. "