برگ سرو کوهی

گیاهی است از خانواده ی cupressaceae درختی به ارتفاع ۲۰ تا ۲۵ متر دارای شاخه های کوچک، پوشیده ار برگ های بسیار کوچک، تنه ای با پوست صاف و به رنگ خاکستری مایل به قرمز دارای میوه به صورت نر و ماده
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف برگ سرو کوهی :
    هشدار برگ سرو کوهی : ...
    خواص درمانی برگ سرو کوهی :
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف برگ سرو کوهی

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی)

محصول مورد استفاده برگ سرو کوهی

برگ

نام علمی برگ سرو کوهی

Juniperus communis L., Juniperus sabina L

نام رایج انگلیسی برگ سرو کوهی

Common juniper, Ground Juniper, savin juniper, savin fruit, Juniper berry oil, uniper Berry Essential Oil (from fruit) resin, juniper tar oil - cade oil (from wood of Juniperus oxycedrus)

نام های دیگر برگ سرو کوهی

ریس – مای مرز – لمبیر – صافینا – وهل

خانواده برگ سرو کوهی

Cupressaceae

هشدار برگ سرو کوهی

- از آنجایی که مصرف طولانی مدت آن می تواند باعث تحریک کلیه ها شود، هیچگاه بیش از شش هفته بدون وقفه از گیاه سرو کوهی استفاده نکنید.
 - از مصرف آن در دوران بارداری خودداری نمایید چون باعث تحریک رحم می شود، اما در هنگام زایمان می توان از آن استفاده نمود.
 - با توجه به این که برگ‌های درختچه خواص دارویی دارند بهتر است در طب سنتی از آن ها استفاده نشود به سبب اینکه جوشانده ی برگ ‌های گیاه اگر بیش از حد مجاز مصرف شود مرگ‌آور می‌باشد.

نحوه مصرف درمانی برگ سرو کوهی

برای درمان سرسام، آن را روی سر بمالید.

خواص درمانی برگ سرو کوهی

برای درمان سرسام کاربرد دارد.
توضیحات تکمیلی
گیاهی است از خانواده ی cupressaceae درختی یک پایه، به ارتفاع ۲۰ تا ۲۵ متر دارای شاخه های کوتاه، پوشیده از برگ های بسیار کوچک و مثلث شکل است. تنه ای با پوست صاف به رنگ خاکستری مایل به قرمز، دارای شاتون های نر و ماده که شاتون های نر آن، کوچک و تخم مرغی شکل هستند ولی شاتون های ماده ی آن در آغاز شکل کروی و رنگ خاکستری مایل به سبز دارند ولی تدریجا به شکل مخروط های بیضوی و دارای فلس در می آیند. میوه، برگ و چوب اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند، روغن این گیاه خاصیت دارویی دارد. چوب و میوه ی آن به نام های galbules وnoix de cypre موسوم اند. میوه اش که از فلس های گوشتدار و محتوی دانه های زاویه دار می باشد باید زمانی که هنوز رنگ سبز زائل نگردیده و گوشتدار است از درخت چیده شود. این درختچه در کوهستان های اروپای مرکزی و جنوبی و غرب آسیا تا شمال سیبری انتشار دارد. در ایران نیز در ارتفاعات و جنگل های شمال از جمله جنگل های نور و کجور، گیلان: سفیدرود، رودبار و منجیل، بین رشت و کالوروز، مازندران: پل زنگوله، دره چالوس، گرگان: دره زرین گل نزدیک علی آباد، دره مجاور رامیان دیده می شود.