روغن بادرنجبویه

گیاهی است از خانواده ی Lamiaceae، علفی، پایا و معطر به ارتفاع ۳۰ تا ۱۲۰ سانتی متر، دارای ساقه‌های راست، چهار گوش و پوشیده از کرک، برگ‌ های بادرنجبویه لوزی شکل هستند و عطر لیموی تندی از خود ساطع می کنند و بیشترین اسانس در آن ها در هنگام شکفته شدن گل ها به وجود می آید.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف روغن بادرنجبویه :
    خواص درمانی روغن بادرنجبویه : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف روغن بادرنجبویه

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی)

فصل برداشت روغن بادرنجبویه

تابستان

محصول مورد استفاده روغن بادرنجبویه

روغن

نام علمی روغن بادرنجبویه

Melissa officinalis

نام رایج انگلیسی روغن بادرنجبویه

Lemon balm oil, Melisa oil, Melissa oil, Sweet Balm oil, common balm oil, balm mint oil essential oil is better and effective than oil

نام های دیگر روغن بادرنجبویه

بادرنج - بادرنجوبه – باذرنجبویه - بازنبویه - باذرنجویه - بادرنجبوی - بادرنگبویه - مفرح القلب - مفرح القلب المحزون - ترنجان فرنجمشک - قرنفل بستانی - ریحان قرنفلی - فلنجمشک - برنجمشک - افرنجمشک

خانواده روغن بادرنجبویه

Labiatae, Lamiaceae

نحوه مصرف درمانی روغن بادرنجبویه

به عنوان روغن ماساژ برای رفع افسردگی، تنش عصبی، آسم و برونشیت (برای مالیدن روی سینه)، از روغن آن استفاده کنید.

خواص درمانی روغن بادرنجبویه

- برای رفع افسردگی، تنش عصبی، آسم و برونشیت (برای مالیدن روی سینه) کاربرد دارد.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است از خانواده ی Lamiaceae، علفی، پایا و معطر به ارتفاع ۳۰ تا ۱۲۰ سانتی متر، دارای ساقه‌های راست، چهار گوش و پوشیده از کرک، برگ‌ های لوزی شکل، گل هایی با کاسبرگ ‌های رنگی که در وهله ی اول زرد کم رنگ اند، سپس سفید و در نهایت بنفش می شوند و ریشه ای که در زمین می ماند و هر سال مانند نعناع می روید. می توان گفت تمام گیاه، عطر لیموی تندی از خود ساطع می کند. امروزه به منظور بهره ‌برداری‌های تزیینی، طبی و تولید عسل، این گیاه را در باغ‌ها و مزارع کشت می کنند. اندام دارویی این گیاه را برگ ها تشکیل می دهند و بیشترین اسانس در آن ها در هنگام شکفته شدن گل ها یعنی بین ماه های تیر و مرداد به وجود می آید. موطن اصلی این گیاه قسمت وسیعی از شرق مدیترانه است و در ایران نیز بیشتر در نواحی شمال و شرق یافت می شود از جمله: شمال (جنگل گلستان، گنبد کاووس و تالش)، آذربایجان (حسن بگلو)، غرب (کرمانشاه، ریجاب و بیشه لرستان) و در تهران ( ارتفاعات توچال، پس قلعه، بین کرج و قزوین).