روغن شاه دانه

گیاهی است از خانواده یCannabinaceae، یک ساله، دو پایه، علفی، دارای ساقه ای بلند به ارتفاع ۲ تا ۴ متر، برگ های دراز و دندانه دار با ۵ تا ۷ برگچه، برگچه های بیضی شکل، باریک، دراز، نوک تیز با حاشیه ای دندانه دار، میوه اش فندقه ای شکل.

ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف روغن شاه دانه :
    هشدار روغن شاه دانه : ...
    خواص درمانی روغن شاه دانه : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف روغن شاه دانه

تنقیه,موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),سایر

محصول مورد استفاده روغن شاه دانه

روغن

نام علمی روغن شاه دانه

cannabis sativa L.

نام رایج انگلیسی روغن شاه دانه

risen-hanf, echter-hanf, hanf-indian hemp, var.indica

نام های دیگر روغن شاه دانه

القنب المزروع شهدانج - شهدانه - بذرالقنب - قنب - تخم کنب - سلطان الحبوب نشاط افزا – فلک تاز – عرش نما – شهوت انگیز – شاهدانج – بنج – تیل – بنگ – کنب – ورق الجبار – حشیشه الفقرا - حبه المساکین - فلک تاز

خانواده روغن شاه دانه

cannabinaceae

هشدار روغن شاه دانه

- تمامی فرآورده های این گیاه دارای اثرات زیان بخش و غیر قابل جبران هستند و بدترین تاثیر آن بر روی دستگاه عصبی است.
 - اگر صبح ناشتا یا شب قبل از غذا مصرف شود عوارض جدی تری ایجاد می کند.
- قهوه اثر آن را شدت بخشیده و الکل اثر آن را از بین می برد. 
 - بر خلاف تصور عموم به هیچ عنوان اثر تقویت کننده ی نیروی جنسی ندارد. 
- ممکن است اطفال و زنان حساسیت بیشتری نسبت به این گیاه داشته باشند.
 - اسراف در مصرف آن برای معده و بیماران روانی مضر است و ممکن است باعث سردرد، کاهش دید چشم، افزایش عطش، کندی ذهن، خواب آلودگی، تنبلی کلیه، استسقا، ایجاد ترس و وحشت، مالیخولیا و کاهش اسپرم شود.

نحوه مصرف درمانی روغن شاه دانه

- برای تسکین دردهای عصبی اعضای بدن، آن را بر روی موضع بمالید.
 - برای تسکین دردهای شدید گوش، آن را در گوش بچکانید.

خواص درمانی روغن شاه دانه

برای تسکین دردهای عصبی اعضای بدن و دردهای شدید گوش کاربرد دارد.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است از خانواده ی Cannabinaceae، یک ساله، دو پایه، علفی، دارای ساقه ای بلند به ارتفاع ۲ تا ۴ متر، برگ های دراز و دندانه دار با ۵ تا ۷ برگچه، برگچه های بیضی شکل، باریک، دراز، نوک تیز با حاشیه ای دندانه دار، ریشه ای عمودی و گل های دو پایه ای و بدون گلبرگ که گونه های نر به صورت خوشه روی پایه های نر (که باریک تر از پایه‌های ماده اند) قرار دارند و گل های ماده به شکل سنبله در کنار برگچه ظاهر می شوند. میوه ی این گیاه، به صورت فندقه و به رنگ قهوه ای یا تیره و دارای یک دانه ی بدون آلبومن است. سرشاخه های گل دار ماده، دانه، رزین و برگ اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهند. برگ ها به عنوان "گرس"، گل های ماده به عنوان "حشیش" و مواد رزینی به عنوان "چرس" به بازار عرضه می شود. روغن این گیاه خاصیت دارویی دارد. به دلیل آب و هوای مختلف، شکل ظاهری این گیاه در نواحی مختلف زمین متفاوت است و بیشتر در هندوستان و چین می روید. در ایران نیز در بندرگز، خراسان، اراک، بلوچستان می روید و در سایر نقاط نیز کشت می شود. "