برگ شاه دانه

گیاهی است از خانواده یCannabinaceae، یک ساله، دو پایه، علفی، دارای ساقه ای بلند به ارتفاع ۲ تا ۴ متر، برگ های دراز و دندانه دار با ۵ تا ۷ برگچه، برگچه های بیضی شکل، باریک، دراز، نوک تیز با حاشیه ای دندانه دار، میوه اش فندقه ای شکل.
ادامه مطلبآیکون

    طریقه مصرف برگ شاه دانه : ...
    طبع برگ شاه دانه :
    هشدار برگ شاه دانه : ...
    خواص درمانی برگ شاه دانه : ...
مشخصات
توضیحات تکمیلی
مشخصات

طریقه مصرف برگ شاه دانه

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

طبع برگ شاه دانه

سرد و خشک

محصول مورد استفاده برگ شاه دانه

برگ

نام علمی برگ شاه دانه

cannabis sativa L.

نام رایج انگلیسی برگ شاه دانه

risen-hanf, echter-hanf, hanf-indian hemp, var.indica

نام های دیگر برگ شاه دانه

القنب المزروع شهدانج - شهدانه - بذرالقنب - قنب - تخم کنب - سلطان الحبوب نشاط افزا – فلک تاز – عرش نما – شهوت انگیز – شاهدانج – بنج – تیل – بنگ – کنب – ورق الجبار – حشیشه الفقرا - حبه المساکین - فلک تاز

خانواده برگ شاه دانه

cannabinaceae

هشدار برگ شاه دانه

- تمامی فرآورده های این گیاه دارای اثرات زیان بخش و غیر قابل جبران هستند و بدترین تاثیر آن بر روی دستگاه عصبی است.
 - اگر صبح ناشتا یا شب قبل از غذا مصرف شود عوارض جدی تری ایجاد می کند.
- قهوه اثر آن را شدت بخشیده و الکل اثر آن را از بین می برد. 
 - بر خلاف تصور عموم به هیچ عنوان اثر تقویت کننده ی نیروی جنسی ندارد. 
- ممکن است اطفال و زنان حساسیت بیشتری نسبت به این گیاه داشته باشند.
 - اسراف در مصرف آن برای معده و بیماران روانی مضر است و ممکن است باعث سردرد، کاهش دید چشم، افزایش عطش، کندی ذهن، خواب آلودگی، تنبلی کلیه، استسقا، ایجاد ترس و وحشت، مالیخولیا و کاهش اسپرم شود.

نحوه مصرف درمانی برگ شاه دانه

- برای خشک کردن رطوبت های بستن شکم و قبض کردن آن و نیز افزایش ترشح آن را بخورید.
- برای برطرف کردن سوزاک (یکی از امراض مقاربتی که واگیر دارد و نشانه ی آن چرک و سوزش در مجرای ادرار است) و سنگ کلیه و مثانه، چند بار آن را مثل چای دم کنید و آب آن را بنوشید.
- برای ایجاد نشاط در افرادی با مزاج گرم و تر، از برگ و شاخه های جوان آن استفاده کنید.
- برای تسکین دردهای عصبی و تحلیل ورم های گرم، عصاره ی آن را بر روی موضع بمالید.

خواص درمانی برگ شاه دانه

مخدر، مهیج و نیروبخش است و برای خشک کردن رطوبت های معده، بستن شکم و قبض کردن آن، افزایش ترشح ادرار، ایجاد نشاط در افرادی با مزاج گرم و تر، تسکین دردهای عصبی، تحلیل ورم های گرم و درمان سوزاک (یکی از امراض مقاربتی که واگیر دارد و نشانه ی آن چرک و سوزش در مجرای ادرار است) و سنگ کلیه و مثانه مورد مصرف قرار می گیرد.
توضیحات تکمیلی

گیاهی است از خانواده یCannabinaceae، یک ساله، دو پایه، علفی، دارای ساقه ای بلند به ارتفاع ۲ تا ۴ متر، برگ های دراز و دندانه دار با ۵ تا ۷ برگچه، برگچه های بیضی شکل، باریک، دراز، نوک تیز با حاشیه ای دندانه دار، ریشه ای عمودی و گل های دو پایه ای و بدون گلبرگ که گونه های نر به صورت خوشه روی پایه های نر (که باریک تر از پایه‌های ماده اند) قرار دارند و گل های ماده به شکل سنبله در کنار برگچه ظاهر می شوند. میوه ی این گیاه، به صورت فندقه و به رنگ قهوه ای یا تیره و دارای یک دانه ی بدون آلبومن است. سر شاخه های گل دار ماده، دانه، رزین و برگ اندام دارویی  این گیاه را تشکیل می دهند. برگ ها به عنوان "گرس"، گل های ماده به عنوان "حشیش" و مواد رزینی به عنوان "چرس" به بازار عرضه می شود. روغن این گیاه خاصیت دارویی دارد. به دلیل آب و هوای مختلف، شکل ظاهری این گیاه در نواحی مختلف زمین متفاوت است و بیشتر در هندوستان و چین می روید. در ایران نیز در بندرگز، خراسان، اراک، بلوچستان می روید و در سایر نقاط نیز کشت می شود